Vrijdag om 15u45 de collega op school stapt met een plateau gebak de schooldeur uit en reserveert aan ouders en voorbijgangers een stuk cake met de woorden “pak maar en laat het je smaken”. Met twinkeling in de ogen en een mond vol cake, kijken ze de meester weemoedig aan, alsof herinneringen uit een oud verhaal hen weer tot leven brengt. Ja, het is tenslotte hun verhaal dat opnieuw leeft in kinderen en kleinkinderen.
De schoolbel gaat...ik stap met boekentas...fakkels van het kerstfeest en een resem kinderen naar mijn auto...de collega zedenleer achter mij, beladen en of ingepakt zonder outfit van een kerstman met dozen en manden vol kerstgebak, overschot van het taartenbuffet. We rijden richting bejaardenhuis ... we kijken elkaar even aan, knipogen en schieten in een lach...mijn collega zegt: ”ik voel me gelijk een elfje, die de wereld even heel mooi wilt maken, ah ja, het is bijna Kerst”.
Om 17u terug op school...we stappen uit de auto...muziek, dansende collega’s en warme wijn verwelkomen ons, nog even onze ervaring uitgewisseld over de ontvangst op het bejaardenhuis... en deze keer is de speelplaats gevuld met vuurtjes, muziek, dans en lachende juffen en meesters...en hier en daar een nieuwsgierige voorbijganger die even blijft staan...?
Het is 21u...afspraak over een uurtje op de andere afdeling van de school! Ik trek tussendoor huiswaarts...steek de sleutel in de deur en o jeetje, een koude rilling overvalt me...ik controleer direct de thermostaat en deze wijst 10 graden...daal daarna af naar de mazouttank...yep, de mazout is opgebrand...! Mijn reflex om te bellen naar de leverancier wordt onderbroken…ah ja! Ik heb sinds donderdagmorgen geen verbinding meer met mijn vaste lijn, geen internet noch tv en alle tijd ging naar de voorbereiding van de laatste dag van deze trimester.
21u30. Ik ben hout aan het zagen voor mijn houtkachel...en heel even denk ik “zo een warme, mannelijke man in huis, die me lekker verwarmt en bij wie ik mijn hoofd op zijn schouder kan leggen”, mis ik nu heel intens.
Met een schok kom ik tot de realiteit, en zie mezelf... in de koude stal, er een zit een vrouw op een blok hout in stukken te zagen.... met een lach en een traan! 20Minuten later...de huiskamer wordt verwarmd en ik neem mijn slaapzak, donsdeken...ik open een fles rode wijn...en lig in de zetel na te genieten...ik kijk rond...het is heel stil in huis!
Morgen een andere dag... en dan is er opnieuw Verbinding ..Verwarming en KERSTVAKANTIE!
De schoolbel gaat...ik stap met boekentas...fakkels van het kerstfeest en een resem kinderen naar mijn auto...de collega zedenleer achter mij, beladen en of ingepakt zonder outfit van een kerstman met dozen en manden vol kerstgebak, overschot van het taartenbuffet. We rijden richting bejaardenhuis ... we kijken elkaar even aan, knipogen en schieten in een lach...mijn collega zegt: ”ik voel me gelijk een elfje, die de wereld even heel mooi wilt maken, ah ja, het is bijna Kerst”.
Om 17u terug op school...we stappen uit de auto...muziek, dansende collega’s en warme wijn verwelkomen ons, nog even onze ervaring uitgewisseld over de ontvangst op het bejaardenhuis... en deze keer is de speelplaats gevuld met vuurtjes, muziek, dans en lachende juffen en meesters...en hier en daar een nieuwsgierige voorbijganger die even blijft staan...?
Het is 21u...afspraak over een uurtje op de andere afdeling van de school! Ik trek tussendoor huiswaarts...steek de sleutel in de deur en o jeetje, een koude rilling overvalt me...ik controleer direct de thermostaat en deze wijst 10 graden...daal daarna af naar de mazouttank...yep, de mazout is opgebrand...! Mijn reflex om te bellen naar de leverancier wordt onderbroken…ah ja! Ik heb sinds donderdagmorgen geen verbinding meer met mijn vaste lijn, geen internet noch tv en alle tijd ging naar de voorbereiding van de laatste dag van deze trimester.
21u30. Ik ben hout aan het zagen voor mijn houtkachel...en heel even denk ik “zo een warme, mannelijke man in huis, die me lekker verwarmt en bij wie ik mijn hoofd op zijn schouder kan leggen”, mis ik nu heel intens.
Met een schok kom ik tot de realiteit, en zie mezelf... in de koude stal, er een zit een vrouw op een blok hout in stukken te zagen.... met een lach en een traan! 20Minuten later...de huiskamer wordt verwarmd en ik neem mijn slaapzak, donsdeken...ik open een fles rode wijn...en lig in de zetel na te genieten...ik kijk rond...het is heel stil in huis!
Morgen een andere dag... en dan is er opnieuw Verbinding ..Verwarming en KERSTVAKANTIE!
