Mijn nieuwste aanwinst haalde gisteren weer eens aan: “ik wil geen relatie”, net nadat hij had voorgesteld om lekker samen in bed te duiken, om erachteraan te gooien of ik wel besef dat ik gemiddeld maar 1 dag per week thuis slaap. Om dan nog eens te bevestigen dat hij me lief heeft en te zeggen dat hij echt wel verliefd is.

En dus bevind ik me voor de zoveelste keer in een chaotische wereld tussen dromen en realiteit. De twijfels en bedenkingen negeer ik en ik kijk naar de feiten en die spreken voor zich wat mij betreft.

Wel goed wetende dat het ooit gaat clashen: als ik ga winnen, moet hij buigen. Maar iets zegt me dat hij gaat winnen, zijn hoofd blijkt harder dan het mijne en de vergelijking met de kokosnoot is treffend.

De feiten zijn dat hij seks heeft en dus heeft hij wat hij wil en ik heb dus geen relatie. Dus voorlopig verlies ik, maar ik ben aan de andere kant ook helemaal niet zo hard uit op een relatie. Dat wil zeggen: ik ben erop uit zodat deze discussies en eeuwige overdenkingen zouden stoppen en we rustig ons ding kunnen doen omdat het kind eindelijk een naam heeft gekregen.

Nu is er geen definitie en dus blijft de onzekerheden: misschien zijn al zijn woorden maar gelul? Misschien ben ik een realist met haar hoofd in zijn dromenland? Hoe tegenstrijdig allemaal... Ik weet niet wie van ons twee gaat winnen... maar ik heb wel schrik om te verliezen, hem te verliezen.

Ik weet alleen dat er een constant duivels liedje in mijn oor speelt: "je kan hem toch niet krijgen". Waarop mijn beschermengel antwoord: tjah en iemand anders ook niet dus who cares anyway?

Misschien kan ik dus gewoon maar beter aanmodderen en zien waar dat me brengt? Hij is leuk tijdverdrijf, erg leuk en ik geef oprecht om hem maar... Zoveel issues, zoveel dingen die anders en beter kunnen, allemaal zaken waardoor ik op de rem ga staan.

Ik moet dus beslissen, jippie, daar zijn we zo goed in als het over zaken van het hart gaat... Het is duidelijk dat hij niet weet wat hij wilt. Dat zou kunnen in mijn voordeel zijn in de zin dat ik hem zou kunnen sturen. Maar de waarheid is dat ik een zuiver hart heb en hem vooral gelukkig wil zien, omdat ik van hem hou.

Pretty lame huh? Ondertussen zingt Luc De Vos zijn mooi liedje ‘Mia’, de weemoed slaat weer toe...