Dit jaar heb ik er voor het eerst van mijn leven ervoor gekozen Kerst en Oud- en Nieuwjaar alleen door te brengen. Dat doe ik weliswaar op bekend terrein, namelijk in mijn eigen franse huisje, maar toch. Het zal me benieuwen hoe het me bevalt: word ik overmand door sentimenten die appelleren aan een gevoel van eenzaamheid of geniet ik van het feit dat ik alleen ben en alles wat met het afgelopen jaar te maken heeft (en/of met nog meer jaren ervoor) heel bewust tot me door kan en wil laten dringen.

Ik denk dat ik het antwoord wel weet: het laatste. Daarin zit natuurlijk ook een mogelijk dilemma. Gebruik ik het moment om er energie voor de toekomst uit te halen, of verlang ik terug naar hoe het was. Ik wil me laten inspireren door de woorden.

Laat mij maar alleen, ook al valt het soms niet mee

De eenzaamheid.

Is soms erger met zijn twee.