Er staan weer harde dagen voor de deur voor alle singles. Al die familiefeesten, waar er een permanente dreiging in de lucht hangt van botte opmerkingen, gemaakt door harde tantes, lompe nonkels en pas aangetrouwde neven die zich al meteen veel te veel
permitteren. Ze kunnen op elk moment komen, de lastige vragen. Het is best dat je vooraf een beetje een aanvalsplan klaarhebt. Ik heb de voorbije jaren de tactiek van het zwijgen gebruikt. Ik ben daar niet miscontent van. Dan ontvouwt er zich meestal vanzelf een gesprek rond het onderwerp. Bijvoorbeeld:
<em>Tante 1</em>: En wanneer ga jij nu eindelijk eens met een lief afkomen?
Ik: (stilte)
<em>Nonkel 2</em>: Hij is nog de slimste van ons allemaal, hij heeft tenminste geen gezaag aan zijn oren.
(subtekst: single zijn is een keuze, en ook: tante 1 = zaag)
<em>Nonkel 1</em>: Ja maar ja, wie weet wat hij allemaal uitsteekt in Gent, aan onze neus zal hij het niet hangen.
(subtekst: klinkt op het eerste gezicht als een compliment, maar als het niet zo is dan steekt het dubbel, natuurlijk)
<em>Aangetrouwde Neef 1</em>: Ik peis dat hij gewoon te kieskeurig is, den dienen.
(subtekst: eigenlijk een enorme belediging voor mijn nicht, als je dr efkes over nadenkt)
<em>Neef 2</em>: Een collega van opt werk is weer single, zal ik eens een goed woordje doen? (the horror, the horror!)
<em>Moeder</em>: Kom kom, laat hem gerust, hij neemt gewoon zijn tijd.
(subtekst: typische moederopmerking, proberen te helpen maar het alleen maar erger maken)
<em>Tante 1</em>: En kook jij zelf een beetje bij jou thuis?
(subtekst: Tante 1 wil over naar haar volgende favoriete lastige onderwerp)
Een andere tactiek is het afleidingsmaneuvre. Ik heb eens geprobeerd op De Vraag te antwoorden met: "Goh, Club Brugge speelt toch wel weer slecht he." Dan beseffen ze ergens wel dat ze zouden moeten weerstaan aan die nijpende drang die ze voelen, en verdergaan met de interrogatie, maar het is sterker dan zichzelf, vanals "the magic words" zijn gevallen, kunnen ze niet anders dan een half uur lang doordrammen over voetbal.
Andere tactieken, die mij minder liggen, maar waar vrienden van mij goede ervaringen mee hebben gehad, zijn: mysterieus doen (insinueren dat je een lief hebt), doen alsof je heel content bent dat je single bent, afsnauwen, of zielig doen (die laatste twee zijn zeer bevorderlijk voor de sfeer). Het strafste wat ik al gehoord heb wat dat betreft, is een maat van mij die zei: jaja ik heb een lief. En waarom breng je ze dan niet eens mee? Och ja, da's echt wel moeilijk met die rolstoel en zo...
Op nieuwjaar neemt het onaangename dan meestal een iets andere vorm aan, dan moet je incasseren dat iedereen je "een goed lief" toewenst voor het volgende jaar. En ze kijken er dan altijd zo gemeend bij. Duwen extra hard bij de handdruk. Courage he ventje. Laat je niet kisten!
Goeie raad, zou ik zeggen. Aan iedereen hier op Match 4 Me: een goed lief toegewenst voor 2010!
permitteren. Ze kunnen op elk moment komen, de lastige vragen. Het is best dat je vooraf een beetje een aanvalsplan klaarhebt. Ik heb de voorbije jaren de tactiek van het zwijgen gebruikt. Ik ben daar niet miscontent van. Dan ontvouwt er zich meestal vanzelf een gesprek rond het onderwerp. Bijvoorbeeld:
<em>Tante 1</em>: En wanneer ga jij nu eindelijk eens met een lief afkomen?
Ik: (stilte)
<em>Nonkel 2</em>: Hij is nog de slimste van ons allemaal, hij heeft tenminste geen gezaag aan zijn oren.
(subtekst: single zijn is een keuze, en ook: tante 1 = zaag)
<em>Nonkel 1</em>: Ja maar ja, wie weet wat hij allemaal uitsteekt in Gent, aan onze neus zal hij het niet hangen.
(subtekst: klinkt op het eerste gezicht als een compliment, maar als het niet zo is dan steekt het dubbel, natuurlijk)
<em>Aangetrouwde Neef 1</em>: Ik peis dat hij gewoon te kieskeurig is, den dienen.
(subtekst: eigenlijk een enorme belediging voor mijn nicht, als je dr efkes over nadenkt)
<em>Neef 2</em>: Een collega van opt werk is weer single, zal ik eens een goed woordje doen? (the horror, the horror!)
<em>Moeder</em>: Kom kom, laat hem gerust, hij neemt gewoon zijn tijd.
(subtekst: typische moederopmerking, proberen te helpen maar het alleen maar erger maken)
<em>Tante 1</em>: En kook jij zelf een beetje bij jou thuis?
(subtekst: Tante 1 wil over naar haar volgende favoriete lastige onderwerp)
Een andere tactiek is het afleidingsmaneuvre. Ik heb eens geprobeerd op De Vraag te antwoorden met: "Goh, Club Brugge speelt toch wel weer slecht he." Dan beseffen ze ergens wel dat ze zouden moeten weerstaan aan die nijpende drang die ze voelen, en verdergaan met de interrogatie, maar het is sterker dan zichzelf, vanals "the magic words" zijn gevallen, kunnen ze niet anders dan een half uur lang doordrammen over voetbal.
Andere tactieken, die mij minder liggen, maar waar vrienden van mij goede ervaringen mee hebben gehad, zijn: mysterieus doen (insinueren dat je een lief hebt), doen alsof je heel content bent dat je single bent, afsnauwen, of zielig doen (die laatste twee zijn zeer bevorderlijk voor de sfeer). Het strafste wat ik al gehoord heb wat dat betreft, is een maat van mij die zei: jaja ik heb een lief. En waarom breng je ze dan niet eens mee? Och ja, da's echt wel moeilijk met die rolstoel en zo...
Op nieuwjaar neemt het onaangename dan meestal een iets andere vorm aan, dan moet je incasseren dat iedereen je "een goed lief" toewenst voor het volgende jaar. En ze kijken er dan altijd zo gemeend bij. Duwen extra hard bij de handdruk. Courage he ventje. Laat je niet kisten!
Goeie raad, zou ik zeggen. Aan iedereen hier op Match 4 Me: een goed lief toegewenst voor 2010!
