Buiten is een witte wereld, koud en donker. Ik heb in alle veiligheid de verkeerschaos op de ring van Anversa overleefd; op weg naar huis, iedereen wil naar huis. Of nee, veel gaan juist deze namiddag op reis, ski-box op het dak van de auto of op weg naar Zaventhem, waar het vliegtuig naar de zon vertrek klaar staat. De Kerstvakantie is immers begonnen.

Ik las deze morgen in een krant dat veel singles het liefst vanaf morgen tot 04 januari 2010 onderduiken (een onderzoek van de krant is samenwerking met een dating-site). Geen zin in wat dan ook maar te doen, juist ja: omdat men "alleen is". Allez, zit dat niet tussen de oren, beste lezer?

In onze maatschappij is al lange tijd een nieuwe tendens merkbaar en geloof het of niet, iedereen werkt er aan mee. Onze samenleving is in beweging en dat noemt zich: Modernisering.

Modernisering onderscheidt zich op 4 gebieden: structurele differentiatie, individualisering, rationalisering en domesticering.

Met het eerste gaat ook een grotere verscheidenheid van sociale posities en rollen gepaard, moderne mensen en dat zijn we toch, zijn zo lid van meerdere sociale eenheden of groepen, die elk een stukje van hun aandacht en loyaliteit opeisen.

Bij individualisering zien we een relativering van alle traditionele normen en waarden en de overtuiging dat in de wereld vele mogelijkheden open liggen en dat we daarbij zelf moet kiezen wat te gebruiken.

Evident hieraan is het detraditionaliseren, het stukje bij beetje loslaten van alles wat ons eens dierbaar was, waarmee we opgegroeid zijn. We willen ons leven controleerbaar maken, ordenen, een systeem aanbrengen, berekenbaar, beredeneerbaar en weloverwogen; met andere woorden we gaan ons leven rationaliseren.

Domesticering verwijst naar de mate waarin mensen zich kunnen bevrijden van hun biologische en natuurlijke beperkingen, onder meer door technologie en wetenschap. Het gevolg daarvan dat mensen steeds minder en steeds meer in een door de henzelf gecreëerde omgeving leven.

En zo zorgen we ervoor dat veel singles tekenen van zieligheid vertonen rondom deze feestdagen. En alle andere dagen van het jaar dan? Zijn we dan niet zielig? Vinden we het dan heerlijk alleen te zijn? Geen gezeur van een partner aan je hoofd over dagdagelijkse zaken, uitslapen zolang je wilt, gaan en staan waar en wanneer je wilt? Heerlijk, maar met Kerst en de jaarwisseling gaat het plotseling mis met de singles. Het hele jaar door vermaken we ons prima, met Kerst voert gemis de boventoon.

Wordt het tijd voor een ernstige monoloog? Want kijk eens naar onze maatschappij? Kijk eens naar de individualisering? Kijk eens hoe zelfstandig iedereen is geworden? De man wil een zelfstandige vrouw; bovenal wil hij een vrouw die (financieel) niet afhankelijk van hem is. De vrouw wil een sterke man, maar absoluut een man met emo-kenmerken. En willen we allemaal de lusten, niet de lasten. Daar hebben we genoeg eigen verhalen van, ervaringen uit het verleden vergezellen ons in het denken van nu en zelfs tot in de toekomst. Ik ben van mening dat zowel man als vrouw in eerste instantie rationeel een nieuwe liefde gaat benaderen. We meten en denken te weten.

Nog even over dat zielig zijn. Ik denk echt wel dat er mensen zijn die juist met Kerst het gevoel van eenzaamheid ervaren. Ken je zo iemand, nodig deze dan uit. Thuis of ergens of café, voor een koffietje of een drink.

Voel je jezelf alleen? Koop dan toch die Kerstboom, doe kaarsen aan, sfeerverlichting, bel iemand op en wees gemeend oprecht in je belangstelling, koop een kerstcadeau voor jezelf, koop een kerstcadeau voor iemand anders en geef het.

Want als onze samenleving zo is dat je alleen nog maar gestructureerd deelneemt aan allerlei situaties, dan ben je inderdaad op andere uren alleen. En dan komt het op innerlijke kracht aan. Jezelf niet zielig voelen, maar doe er dan iets aan. En heb je geen zin met anderen om te gaan, neem het leven dan zoals het is. En als je dan toch verdrietig bent omdat het niet gaat zoals je zou willen, huil dan gewoon even, dat lucht op. Daarna voel je je sterker; schouders eronder en kom op, trek jezelf er door heen.

Misschien een schrale troost: hoeveel koppels voelen zich deze dagen ontzettend eenzaam terwijl ze niet alleen zijn? Maar dat het met hun partner absoluut niet meer gaat. Hoeveel mensen die nog helft van een koppel zijn wensen zich deze dagen ergens anders, terwijl ze verplicht aanzitten aan het familie Kerstdiner. Alleen zijn is iets anders dan eenzaam zijn.

Daarom: maak er iets van, doe er iets aan; kijk, bewonder en verwonder. Wedden dat je meer schoonheid om je heen hebt dan dat je dacht dat je had?

Ik wens iedere lezer een oprecht "Vrede op Aarde" gevoel en "in de mens een welbehagen".