Het is even geleden – mijn excuses aan de 4 fans. Ik had jullie mailsgewijs al wel verwittigd dat het een paar weken langer zou duren. Hoe dan ook, ik bén er weer.
Het is nogal een klus, zo'n blog – en ik voorspel deze rubriek geen lang leven. De tegenprestatie van Match4me is daarvoor ook wat mager: een week gratis lidmaatschap per bijdrage weegt niet zwaar door, en al helemààl niet als ik de indruk krijg dat ik die week niet eens nòdig zou hebben. (In codetaal: Thx, K.! XX.)
Bovendien is het een gekend verschijnsel: met velen na de oproep enthousiast van start, maar dan blijkt al snel dat je inspiratie niet kan afdwingen. Je bereikt met je stukje iets meer dan 100 mensen, minder dan Het Laatste Nieuws dus – en da's ook geen zweepslag voor je motivatie. Zo hebben Harry, Nelle, Catwoman, Allessandra, Wisp en Camille zich intussen on hold gezet, en is het aantal bijdragen van vele andere would be bloggers beperkt tot één.
Niet getreurd, wat de meesten betreft, maar Catwoman en Camille mis ik wel. Pittige pen, melancholie vermengd met zelfspot, en scherp geobserveerde details, ook heerlijk from within. Jullie doen iets in de media, mag ik hopen, want jullie schrijfstijl is een verdienstelijke vorm van New Journalism, en daar heeft bestsellerauteur Tom Wolfe tamelijk fantastisch mee geboerd. Mailen of opsturen, die stukjes dus, en sla Flair maar meteen over.
Hoe is het na de verhuis, Camille? Is de Fado-muziek toch nog iets gaan betekenen zonder hem? Heb je dat grijze sensuele truitje nog uit de kast gehaald, ook al is hij niet meer degene die er verlangend naar gluurt? En zweeft je ex-geliefde nog op zijn wolk, nadat hij zich flink heeft verbeterd met een nieuwe vriendin die hem onvoorwaardelijk zou aanbidden en bewonderen?
Catwoman kreeg van haar dokter een burn out-diagnose, nota bene op haar 26ste... Al dan niet geheel veroorzaakt doordat hij van de radar was verdwenen. Hij had sex, en daarmee wat hij wìlde, en zij, Catwoman, had geen relatie. De communicatieve vrouw in haar had dat een paar keer als issue ter sprake gebracht – en nu is hij weg, de eikel. Een minder beklemmende richting uit.
B., een eenmalige M4me-blogger met het air van een ervaringsdeskundige, vond het nodig om in zijn opstel op de winterdip van Catwoman te reageren. Hij refereerde naar de Verenigde Staten en Japan, waar er ook een andere vorm van daten bestaat: mensen slàpen met elkaar, tot ze uitgemaakt hebben of ze al dan niet samen verder gaan. Samengevat, volgens B.: niet zeuren, Catwoman, vrìjen met die eikel van je, en wel tòt ie klaar is voor een beslissing.
Een leuk lichaam, zo redeneerde B. verder, is bij de Amerikaans/Japanse aanpak een extra troef. Vertaald naar z'n profiel, en zijn luik wat ik zoek: "Ik wil dan ook aantrekkelijke vrouwen. Je hebt meer kans om het te blijven als je ook nog interessant bent."
Ik zocht en vond voor het eerst het profiel van een man. B. zegent zichzelf op M4me met een kathedraal van een lijf (sic). Quid pro quo. Ik ben inderdaad voorstander van duidelijkheid.
