Een schorpioen, dat is volgens de sterren het teken dat bij me past, hard on the outside, soft on the inside, en zo is het. Wat is er de laatste tijd allemaal gaande in mijn leventje? Na een complete mental break down door allerlei factoren aan het begin van dit jaar van de Tijger, nu een volledige remonte. Op mijn werk loopt alles smooth, mensen appreciëren mij en mijn baas zet me dan ook op een postje waar veel mensen voor zouden bedanken door de moeilijkheidsgraad op communicatiegebied. Ik word als het ware een dubbelspion in de scheve wereld die consultancy is, en die toevallig het werkterrein uitmaakt van deze schorpioen.
Maar misschien is dat allemaal lang nog niet zo interessant als het leven dat ik aan het leiden ben sinds ik hem herontdekt heb. Hij die mij reeds in eerdere epistels tot lyrische hoogkunsten wist te drijven, maakt nu ook weer het voorwerp uit van mijn inspiratie en functioneert zowaar als een muse voor mijn lichaam en geest.
Om even de zelfanalyse op een rijtje te zetten: why make rules if you only break them. Ik had hem zo ver gekregen dat hij eindelijk onder woorden bracht: neen, ik wil geen relatie, ook niet nadat ik 10 maanden al met je verwant ben, op zoveel manieren. Het ligt gewoon aan hem, het ligt niet aan mij, hij wil geen relatie. Dan lees je hier in andere blogs dat je die gewoon aan de kant moet kieperen. Wel, ik heb nieuws voor al die relatie lovers: just go with the flow.
Waar maken we ons eigenlijk druk om? Je lot heb je toch niet in handen, en mijn eigen verleden heeft me meermaals met de neus op de feiten gedrukt: leef vandaag!
En zo zal het dus zijn: ik neuk gewoon zijn hersens eruit, tot ik er genoeg van heb. Ik neem hem uit mijn kast en ik speel ermee tot mijn lijf en ziel stop zegt. Maar het zegt niet stop, het zegt nooit stop tegen hem, ik ben een complete godin in de slaapkamer en hij houdt ervan dat te triggeren en me te plagen. Op geestelijk en mentaal gebied zijn we elkaars gelijken in de eeuwigdurende strijd tussen zijn macho willetje en mijn extreem koppige en vurige zelf dat beslissingen neemt obv zijn acties.
One way or the other; mijn go with the flow mindset heeft me verder gebracht dan ik ooit had durven denken. Ik zie hem niet langer als iets wat ik zonodig moet bezitten door hem aan mij te binden door middel van een hoop spelletjes en onzin. Ik doe gewoon mijn eigen verdomde zin en kijk hoe hij steeds dichterbij zwemt als het bedachtzame visje dat hij is. Omdat hij weet dat ik hem nooit in een bokaal in de living zal zetten. Mijn liefde voor hem vindt plaats in de grote zee, temidden van duizend andere visjes en evenveel haaien. Want is ware liefde niet iets tussen twee zielen? Die ervoor kiezen elkaar graag te zien en elkaar te aanbidden als zij daar zin in hebben? Los van elke maatschappelijk opgelegde structuur? Deze scorpio gaat er alleszins voor 100% van genieten!
Maar misschien is dat allemaal lang nog niet zo interessant als het leven dat ik aan het leiden ben sinds ik hem herontdekt heb. Hij die mij reeds in eerdere epistels tot lyrische hoogkunsten wist te drijven, maakt nu ook weer het voorwerp uit van mijn inspiratie en functioneert zowaar als een muse voor mijn lichaam en geest.
Om even de zelfanalyse op een rijtje te zetten: why make rules if you only break them. Ik had hem zo ver gekregen dat hij eindelijk onder woorden bracht: neen, ik wil geen relatie, ook niet nadat ik 10 maanden al met je verwant ben, op zoveel manieren. Het ligt gewoon aan hem, het ligt niet aan mij, hij wil geen relatie. Dan lees je hier in andere blogs dat je die gewoon aan de kant moet kieperen. Wel, ik heb nieuws voor al die relatie lovers: just go with the flow.
Waar maken we ons eigenlijk druk om? Je lot heb je toch niet in handen, en mijn eigen verleden heeft me meermaals met de neus op de feiten gedrukt: leef vandaag!
En zo zal het dus zijn: ik neuk gewoon zijn hersens eruit, tot ik er genoeg van heb. Ik neem hem uit mijn kast en ik speel ermee tot mijn lijf en ziel stop zegt. Maar het zegt niet stop, het zegt nooit stop tegen hem, ik ben een complete godin in de slaapkamer en hij houdt ervan dat te triggeren en me te plagen. Op geestelijk en mentaal gebied zijn we elkaars gelijken in de eeuwigdurende strijd tussen zijn macho willetje en mijn extreem koppige en vurige zelf dat beslissingen neemt obv zijn acties.
One way or the other; mijn go with the flow mindset heeft me verder gebracht dan ik ooit had durven denken. Ik zie hem niet langer als iets wat ik zonodig moet bezitten door hem aan mij te binden door middel van een hoop spelletjes en onzin. Ik doe gewoon mijn eigen verdomde zin en kijk hoe hij steeds dichterbij zwemt als het bedachtzame visje dat hij is. Omdat hij weet dat ik hem nooit in een bokaal in de living zal zetten. Mijn liefde voor hem vindt plaats in de grote zee, temidden van duizend andere visjes en evenveel haaien. Want is ware liefde niet iets tussen twee zielen? Die ervoor kiezen elkaar graag te zien en elkaar te aanbidden als zij daar zin in hebben? Los van elke maatschappelijk opgelegde structuur? Deze scorpio gaat er alleszins voor 100% van genieten!
