Nu is het wel menens met dit separatisme. Zouden we niet beter naar het Witte Huis telefoneren om in te grijpen? Hoezo politiek op Match4Me? Wel, B-H-V: Buiten Huis Vogelen moet gesplitst blijven!
Van oudsher al bestond Gallia Belgica uit verschillende gebieden, die nooit een natuurlijke eenheid vormden, noch op geografisch, noch op politiek niveau. De Romeinen en hun administratieve apparaat zorgden ten hoogste voor een kunstmatige eenheid. Gallia Belgica werd gekenmerkt door een verscheidenheid aan landschappen, volkeren en tradities.
We zitten in ons eigenste land met een van nature scheidingsdrang en naar de lange duur een niet meer willen praten. En toch zit er maar één remedie op: ons sociale brein aanwakkeren en een durende samenhorigheid opbouwen. (zie blog “handleiding” van 14 maart 2010)
Europa groeit en wordt aangesproken als voorbeeld van multilaterale samenwerking, als bemiddelaar en vredeshandhaver in complexe conflicten, als continent dat gevoelig is voor sociale en ecologische uitdagingen, als werelddeel waar men beseft dat de eigen rijkdom kwetsbaar blijft zolang de grote meerderheid van mensen honger lijdt.
Dit is wat ik tot nu toe geleerd heb in het leven: mijn zwakke kanten sterk maken tot het mijn grootste dienaren worden ... en dit terwijl ik jou o zo vreselijk mis.
Waar is de tijd dat heel het dorp wist wie er met wie sliep en iedereen de dorpsgek kende, de veldwachter en de pastoor... Het was een sociale controle en bescherming.
Weet je, nu hebben de vrouwen die met mijnheer den doktoor (zie vorige afleveringen) te maken hadden zonder jaloersheid naar elkaar toe een open spoedvergadering gehouden op een zonnig terras in centrum Gent, met als onderwerp: B-H-V. Hij was er bij, hij drong er zelf op aan om erbij te zijn en riep voortdurend: "Zwijg!". We hebben ons open en bloot gegeven in zijn bijzijn en de vrouwen zijn er met een gelukkig en genezen hart naar huis gekeerd. Wat mijnheer den doktor zal doen, wel die heeft nu zeker een dubbele dosis slaap en kalmeringspillen nodig nu alles als puzzelstukken in elkaar past en zijn spelletje als een kaartenhuisje ineen zakt. Heerlijk Harry, met dat vuilzakken buitenzetten zijn we van die straathond verlost.
Ben benieuwd of er op hoog niveau in de Wetstraat ook nog open kan gepraat worden en waartoe dit gaat leiden. De politiekers trachten om discreet te blijven en te zwijgen voor elkaar. Dat hebben zoveel mensen zolang gedaan voor de "gebruiken" van de Katholieke Kerk: zwijgen uit angst en onwetendheid. Ik stel voor dat er gewoon privé uurtjes voor de vrouwen zijn om te chatten. We hebben dat echt nodig, die sociale contacten en tetteren met elkaar, ook om het te verwerken en te vergeten en achteraf eens goed te "lachen om de liefde".
Het grootste geluk vindt men toch in het echte familieleven, naar het schijnt, maar ik weet van niets... Dus maar weer inschrijven en mailen en chatten en daten en hopla het bed in.
Nééééééén grapjas, maar toch veel plezier hebben in wat ik onderweg mee-maak blijkt de boodschap te zijn. t Is maar dat mijn leven zo al geen Hollandse vlaktes kent. Mijn jeugd speelde zich af tussen de laatste twee heuvels van de Ronde van Vlaanderen, de zweepslagen vóór de glorie. Als dappere Galliër heb ik deze heirwegen meermaals op blote voeten onder de snikhete zon beklommen en honderden keren per fiets in de kletsende regen bevochten. Vandaar mijn Kim Kardashian kont, voila mijn nieuw profiel is bijna rond.
Het verlangen naar een standvastige partner, niet noodzakelijk gelijk aan maar wel sterk verbonden met mezelf, blijft een heet onderwerp in mijn leven. Het wordt haast een paradox. Hoewel ik ondanks de onrust waarschijnlijk rustiger ben alleen, mis ik het heerlijke vrijen en de sensualiteit als geen ander. Toch zal het als deel van mijn persoon blijven om slechts en exclusief intimiteit te delen met een man die een standvastige in mijn leven wenst te zijn; een Lief met een grote L. Ondertussen blijf ik trouw mijn eigen maatje en wens ik vooral goed te staan met mezelf, op korte termijn en op lange termijn. Liefjes heb ik genoeg gehad, ja u leest het goed: liefjes heb ik genoeg gehad.
En wat doen jullie zo in tussentijd? Misschien schrijft er eens iemand een blog over genieten in de praktijk en wat jullie daaronder allemaal verstaan zo in u ééntje...
Of is de rest alleen maar conditionering uit de cinema?
Van oudsher al bestond Gallia Belgica uit verschillende gebieden, die nooit een natuurlijke eenheid vormden, noch op geografisch, noch op politiek niveau. De Romeinen en hun administratieve apparaat zorgden ten hoogste voor een kunstmatige eenheid. Gallia Belgica werd gekenmerkt door een verscheidenheid aan landschappen, volkeren en tradities.
We zitten in ons eigenste land met een van nature scheidingsdrang en naar de lange duur een niet meer willen praten. En toch zit er maar één remedie op: ons sociale brein aanwakkeren en een durende samenhorigheid opbouwen. (zie blog “handleiding” van 14 maart 2010)
Europa groeit en wordt aangesproken als voorbeeld van multilaterale samenwerking, als bemiddelaar en vredeshandhaver in complexe conflicten, als continent dat gevoelig is voor sociale en ecologische uitdagingen, als werelddeel waar men beseft dat de eigen rijkdom kwetsbaar blijft zolang de grote meerderheid van mensen honger lijdt.
Dit is wat ik tot nu toe geleerd heb in het leven: mijn zwakke kanten sterk maken tot het mijn grootste dienaren worden ... en dit terwijl ik jou o zo vreselijk mis.
Waar is de tijd dat heel het dorp wist wie er met wie sliep en iedereen de dorpsgek kende, de veldwachter en de pastoor... Het was een sociale controle en bescherming.
Weet je, nu hebben de vrouwen die met mijnheer den doktoor (zie vorige afleveringen) te maken hadden zonder jaloersheid naar elkaar toe een open spoedvergadering gehouden op een zonnig terras in centrum Gent, met als onderwerp: B-H-V. Hij was er bij, hij drong er zelf op aan om erbij te zijn en riep voortdurend: "Zwijg!". We hebben ons open en bloot gegeven in zijn bijzijn en de vrouwen zijn er met een gelukkig en genezen hart naar huis gekeerd. Wat mijnheer den doktor zal doen, wel die heeft nu zeker een dubbele dosis slaap en kalmeringspillen nodig nu alles als puzzelstukken in elkaar past en zijn spelletje als een kaartenhuisje ineen zakt. Heerlijk Harry, met dat vuilzakken buitenzetten zijn we van die straathond verlost.
Ben benieuwd of er op hoog niveau in de Wetstraat ook nog open kan gepraat worden en waartoe dit gaat leiden. De politiekers trachten om discreet te blijven en te zwijgen voor elkaar. Dat hebben zoveel mensen zolang gedaan voor de "gebruiken" van de Katholieke Kerk: zwijgen uit angst en onwetendheid. Ik stel voor dat er gewoon privé uurtjes voor de vrouwen zijn om te chatten. We hebben dat echt nodig, die sociale contacten en tetteren met elkaar, ook om het te verwerken en te vergeten en achteraf eens goed te "lachen om de liefde".
Het grootste geluk vindt men toch in het echte familieleven, naar het schijnt, maar ik weet van niets... Dus maar weer inschrijven en mailen en chatten en daten en hopla het bed in.
Nééééééén grapjas, maar toch veel plezier hebben in wat ik onderweg mee-maak blijkt de boodschap te zijn. t Is maar dat mijn leven zo al geen Hollandse vlaktes kent. Mijn jeugd speelde zich af tussen de laatste twee heuvels van de Ronde van Vlaanderen, de zweepslagen vóór de glorie. Als dappere Galliër heb ik deze heirwegen meermaals op blote voeten onder de snikhete zon beklommen en honderden keren per fiets in de kletsende regen bevochten. Vandaar mijn Kim Kardashian kont, voila mijn nieuw profiel is bijna rond.
Het verlangen naar een standvastige partner, niet noodzakelijk gelijk aan maar wel sterk verbonden met mezelf, blijft een heet onderwerp in mijn leven. Het wordt haast een paradox. Hoewel ik ondanks de onrust waarschijnlijk rustiger ben alleen, mis ik het heerlijke vrijen en de sensualiteit als geen ander. Toch zal het als deel van mijn persoon blijven om slechts en exclusief intimiteit te delen met een man die een standvastige in mijn leven wenst te zijn; een Lief met een grote L. Ondertussen blijf ik trouw mijn eigen maatje en wens ik vooral goed te staan met mezelf, op korte termijn en op lange termijn. Liefjes heb ik genoeg gehad, ja u leest het goed: liefjes heb ik genoeg gehad.
En wat doen jullie zo in tussentijd? Misschien schrijft er eens iemand een blog over genieten in de praktijk en wat jullie daaronder allemaal verstaan zo in u ééntje...
Of is de rest alleen maar conditionering uit de cinema?
