Wat ik deed kon ik goed zei ze
maar genoeg deed ik niet
Wat ik kon deed ik goed zei ze
maar ik kon niet alles

Wat zij hoorde klonk goed zei ze
maar ik zei te weinig
Wat ik zei voelde goed zei ze
maar ik schuwde haar gevoel


Ze kwam naast mij staan zei ze
en ik dacht doe dat maar
Je raakt me niet aan zei ze
maar zij raakte mij niet

Ze wou op vakantie zei ze
mijn doordeweekse bijzijn volstond niet
Er kon een vriendin mee zei ze
ze stelde me op de proef

Ze kwam niet aan haar trekken zei ze
maar haar trekken werden mij vreemd
Ze vond het niet vreemd zei ze
dat ze me vreemd wist gaan

Ze wou nog een kind zei ze
want dan zou het beter gaan
Voor mij was het genoeg zei ik
en anders ga je maar

Er kwam geen kind meer
we leefden naast elkaar
Gal brakend hunkerde ik naar liefde
en wou niet vreemd meer gaan

Bij mezelf op mijlen ver van haar
wist ik me in staat tot liefde
Congruent daarmee was het
dat ik haar niet meer geriefde

Het inzicht trof haar als de bliksem
en spleet voorgoed haar wereld
Ik werd als hetero haar vijand,
haar kindslaven zouden haar lesboziel laven

Arme lieve kinderen, na een kwarteeuw verwijdering,
eerst in hypocrisie die ik jullie niet kon besparen,
groeide en versmolt weer jullie herinnering
met de waarachtigheid die ik kon bewaren

Nu zelf in liefde sterk, hou van jullie moeder
De tranen om jullie droogden, ik had weer iemand lief
Alleen, zij is niet meer; ik ken weer het verdriet
Zie naar wat in liefde kon, vergeet dat niet

Harry