vrijdag 16 april 2010

Op reis met mij, ik en mezelf

Hoe is het mogelijk? Gisteren alles klaargelegd en ingepakt en vanochtend toch stressy. Dat mijn chauffeur een kwartier te vroeg is en ostentatief zit te zwijgen, helpt niet echt. Enfin, de zon staat stralend aan de hemel, ook al is het ietsje fris. Ik reken op hogere temperaturen de volgende dagen.

Koffer eindelijk in de auto. Granada, here I come!

Ja, ik ga naar Granada. Nou, eigenlijk naar het Alhambra en misschien naar Cordoba. En ja, ik ga in m'n eentje...

Twee jaar geleden ging ik op citytrip met iemand waar ik écht in geloofde. Het bleek een grove inschattingsfout. Vorig jaar ging ik weer met iemand. Iemand waar ik minder in geloofde maar die ik heel graag zie: mezelf. Dat was voor mij niet zo eenvoudig, alleen met mezelf. Het was soms zelfs hard, omdat er nog steeds een sluier voor mijn ogen hing en ik overal verliefde koppels zag. Ondertussen is mijn hart wat meer geheeld en hoewel ik nog wat onzeker ben, zie ik het wel zitten. Mijn eerste heldendaad heb ik al trouwens al verricht: ik heb een man gevraagd om me te helpen met m'n koffer. Hij straalde. Want dit heb ik me voorgenomen: op dit reisje ga ik alleen m'n mannelijke kant gebruiken als dat nodig is. Verder gewoon vrouw zijn en ervan genieten.

Op de luchthaven begint het vakantiegevoel echt. Dit is leuk. Het borrelt in mij. Oei, een massa volk voor Iberia... maar de dame van de business class heeft weinig klanten en ik mag langs haar passeren. Hele meevaller. Zit ik nu in een positieve spiraal? Houden zo!

De tax free shop is een echte speeltuin. Ik ruik en voel en kijk... Wow, een prachtige Indische ring, voor maar € 3000? Mmm, nee, bedankt, ik ben allergisch.
Oh, daar een schat van een buideltje voor m'n wisselgeld: € 99. Nee, bedankt. Eentje voor € 39? Is me nog te duur. Misschien vind ik iets in Granada. Desnoods koop ik wel iets op de terugtocht.
Ik maak een praatje met de dame van de winkel. Blijkbaar koopt zij zowat alles tax free. Maar ze geeft jaarlijks wel een klein fortuin uit.

Veel volk richting Spanje. Maar ook bij de controlegate heb ik geluk... tot het ding begint te biepen. Lichte paniek. Ben ik nu een misdadiger of zo? De mensen van de controle blijven positief. 'Wellicht zit het in uw schoenen, mevrouw.' Ze hebben daar een elektronisch apparaat voor. Best wel spannend. Nee, het zit niet in m'n schoenen. Bij een andere dame wel. En wat nu? Oh, fouilleren? Mmm... het voelt bijna als een massage. Dat zeg ik ook tegen mijn, ja, hoe noem je zo iemand: fouilleerster? Ze glimlacht. Ik mag gaan.

Bij het inschepen heb ik geluk. Mijn rij hoort bij de eerste groep. En ik heb warempel een plaatsje bij het raam. Heerlijk, toch?
Buiten schijnt nog steeds de zon en ook in mij voelt het goed. Blij dat ik er enige dagen uit ben. Achter me hoor ik mensen zuchten dat het warm is. Was dat niet de bedoeling?

Het vliegtuig stijgt op. Er hangt wat lichte mist en mijn foto's mislukken. Schattig toch, dat kleine, blinkende Atomium van ons. En die groene lappendeken met linten van snelwegen... Ik geniet. Oeps, m'n oren klappen dicht en gelukkig weer open. Mijn buren zitten verdiept in zware lectuur: zij Libelle, hij ... tiens, ik kan het niet zien. Vast iets wat hij leest om de artikels.

Het is één uur en ik begin stilaan trek te krijgen. De karretjes lijken in aantocht maar net vóór mijn rij, rij 28, keert de host terug. Ah, daar komen nieuwe trolleys, maar nu rijden ze mij voorbij. Is dit een samenzwering? Vast wel! Weer trolleys, lege. Oké, dit wordt een oefening in geduld. Mijn buurvrouw voelt mijn onrust en ik zeg haar, dat ik wel zin heb in iets. Antwoordt zij mij, dat ik helemaal niks krijg. Dat zou al enkele jaren zo zijn. Nou, Iberia-airlines daalt in mijn achting. Vorig jaar naar Lissabon kreeg ik wel iets. En het rampjaar daarvoor, naar Praag, ook. Natuurlijk geen gastronomische maaltijd, maar toch. Nu zou ik € 6 moeten betalen voor een klein broodje met plat water? Ik blijf nog wel even op m'n honger zitten. In Madrid moet ik overstappen. Ik kijk daar wel eens rond. Volgend jaar ga ik naar Israël. El Al geeft wel eten.

(wordt misschien vervolgd)




geplaatst door Lievl - 408 keer gelezen

beoordeeld 2.75/5 (4 Stemmen)

| Meer

Reacties


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina