Dates waarmee je tot 3 kon tellen gaan twee kanten op : die geweest zijn, en die nog zijn.
Deze die nog zijn gaan ook 2 kanten op : deze waarmee je wat had en nu niet meer maar nog zijn en dus geen date meer heten, en die ene die allang geen date meer was en zich steeds weer herhaalt. Ingewikkeld? Tja, zijn we dat niet allemaal in zekere zin? Moest het allemaal zo eenvoudig zijn dan waren we hier niet.
Nu ken ik onder dames toch veel verschil.
Er zijn er die zich, net als die man in een chatkamer elders, boudweg liefhebster verklaren van een triootje. Of ze ’t ook doen weet ik niet. Ik wil er niet bij zijn. Ik heb aan 1-1 genoeg om in alle discretie lief te hebben of zelfs gewoon maar seks als dat van twee kanten OK is.
Er zijn er ook zoals die dame die zegt me lief te hebben maar ineens om Joost weet welke reden uit het bed ging klappen. Dat gaat voort en eer je ’t weet vergaat een stuk huishouden van jou doordat het in een chatkamer achter je rug virtueel op straat ligt.
Er zijn dames die zich daar in verkneukelen, er scheppen bovenop doen. De vuilbakken buiten zetten, noemen ze dat. Alsof hun uitdrukking me ontgaat. De vuilbekken.
En er zijn er andere die je gewoon als mens zien met oog voor het andere. Als je laat blijken dat van die dames te appreciëren, denken de vuilbekken dat je er het bed mee deelt.
Het moet zijn dat iedereen het daar doet met iedereen, en ik dat om een of andere reden niet weet. Raar. Maar ik verbaas me nergens meer over.
Van mijn eigen sekse lig ik niet wakker, met iemand van de andere slaap ik, als dat zo ligt. Dus niks aan het handje, vuilbekken, en zet voortaan jullie vuilbakken buiten met echt afval.
Ik zet de bloemetjes buiten; met die dame die echt van mij zal houden; ik zie zelf wel wie dat wordt. De vuilbekken komen het niet te weten.
Harry
