‘’t Zijn merkwaardige tijden,’ denk ik, terwijl ik Luc – ik noem hem voor het gemak maar zo – uit mijn contactlijst verwijder. Hij heeft er nog geen kwartiertje ingestaan. Hoe dat zo gekomen is? Omdat hij neo-neo-romantisch is.
Luc had mij een berichtje gestuurd met zijn privé e-mailadres en ik had daarop gereageerd, dat ik gerust verder kennis wilde maken. ‘k Had hem ook mijn blogadres gegeven en verwezen naar een website waar ik wat aan meewerk, zodat hij de mens achter het profiel een beetje kon leren kennen.
Ik kreeg vrij prompt antwoord dat ik aan zijn msn-contacten was toegevoegd.
Gaf me een aangenaam gevoel.
Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik met buien msn. En op dat moment was die bui even over. Het heeft dus wel een tijdje geduurd voor hij mij online kreeg. Het was echter een ervaring die ik niet snel zal vergeten.
Ik kreeg een ‘hallo’ en meteen de vraag, wat ik van zijn profiel vond. In alle eerlijkheid en met enige schaamte moest ik erkennen, dat ik dat niet meer wist. (Onvergeeflijk, ik weet het, ik weet het… Slechte strategie…) Hij deed daar niet echt moeilijk over en vatte snel even voor mij samen. Hij was: zachtaardig, romantisch en met gevoel voor humor. Klinkt goed, hè? Dacht ik ook. En zei ik ook.
De volgende vraag was, of ik belangstelling had voor een LAT-relatie. Ik vond dat echt romantisch :s. Onnozele ik maar denken, dat hij voor een vriendelijk praatje ter kennismaking kwam. Enfin, ik stelde mijn fantasie van romantisch meteen een beetje bij. Mijn vingers tikten ondertussen, dat hij nogal direct was en dat ik daar niet in geloof, in LAT-ten, bedoel ik. ‘Ook niet in het begin?’ Mmm… Het is natuurlijk niet de bedoeling om meteen bij iemand in te trekken of mijn huisje vanaf dag één met een wildvreemde te delen. Ik wil gewoon niet in een ‘friend-with- benefits’-situatie terechtkomen. Misschien vinden anderen dat romantisch, het is niet wat ik verlang.
‘Of ik bereid was te verhuizen?’ Tjonge, ik zwijmelde van zijn belangstelling voor mij.
Als je een nieuwe relatie begint, is het belangrijk dat je samen een ‘thuis’ creëert. Intrekken is wel handig maar handig is niet altijd het beste. Dat is mijn overtuiging en ik sta daarin niet alleen. Ik ben dus bereid om te verhuizen maar niet naar M. bij A., waar hij woont, want ik werk in D. en Z. bij G.
‘Wel, dan kunnen we er nu al mee stoppen,’ was het antwoord.
Mij best, hoor. Nog succes gewenst, natuurlijk.
Ik was heel even van mijn melk. Zo snel was het nog nooit gegaan. Echt een romantische chat, toch? Ik noem het neo-neo-romantiek of pragmatiek. Of gewoon praktisch en realistisch? Het is in elk geval het diepste verlangen van een vrouw :(. Een vrouw die gelooft, dat mensen praktische bezwaren kunnen overwinnen als ze elkaar graag zien.
Blijven dromen, Lievl. Blijven dromen… en ‘verwijder’. Maak meteen ook je prullenbak leeg.
Luc had mij een berichtje gestuurd met zijn privé e-mailadres en ik had daarop gereageerd, dat ik gerust verder kennis wilde maken. ‘k Had hem ook mijn blogadres gegeven en verwezen naar een website waar ik wat aan meewerk, zodat hij de mens achter het profiel een beetje kon leren kennen.
Ik kreeg vrij prompt antwoord dat ik aan zijn msn-contacten was toegevoegd.
Gaf me een aangenaam gevoel.
Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik met buien msn. En op dat moment was die bui even over. Het heeft dus wel een tijdje geduurd voor hij mij online kreeg. Het was echter een ervaring die ik niet snel zal vergeten.
Ik kreeg een ‘hallo’ en meteen de vraag, wat ik van zijn profiel vond. In alle eerlijkheid en met enige schaamte moest ik erkennen, dat ik dat niet meer wist. (Onvergeeflijk, ik weet het, ik weet het… Slechte strategie…) Hij deed daar niet echt moeilijk over en vatte snel even voor mij samen. Hij was: zachtaardig, romantisch en met gevoel voor humor. Klinkt goed, hè? Dacht ik ook. En zei ik ook.
De volgende vraag was, of ik belangstelling had voor een LAT-relatie. Ik vond dat echt romantisch :s. Onnozele ik maar denken, dat hij voor een vriendelijk praatje ter kennismaking kwam. Enfin, ik stelde mijn fantasie van romantisch meteen een beetje bij. Mijn vingers tikten ondertussen, dat hij nogal direct was en dat ik daar niet in geloof, in LAT-ten, bedoel ik. ‘Ook niet in het begin?’ Mmm… Het is natuurlijk niet de bedoeling om meteen bij iemand in te trekken of mijn huisje vanaf dag één met een wildvreemde te delen. Ik wil gewoon niet in een ‘friend-with- benefits’-situatie terechtkomen. Misschien vinden anderen dat romantisch, het is niet wat ik verlang.
‘Of ik bereid was te verhuizen?’ Tjonge, ik zwijmelde van zijn belangstelling voor mij.
Als je een nieuwe relatie begint, is het belangrijk dat je samen een ‘thuis’ creëert. Intrekken is wel handig maar handig is niet altijd het beste. Dat is mijn overtuiging en ik sta daarin niet alleen. Ik ben dus bereid om te verhuizen maar niet naar M. bij A., waar hij woont, want ik werk in D. en Z. bij G.
‘Wel, dan kunnen we er nu al mee stoppen,’ was het antwoord.
Mij best, hoor. Nog succes gewenst, natuurlijk.
Ik was heel even van mijn melk. Zo snel was het nog nooit gegaan. Echt een romantische chat, toch? Ik noem het neo-neo-romantiek of pragmatiek. Of gewoon praktisch en realistisch? Het is in elk geval het diepste verlangen van een vrouw :(. Een vrouw die gelooft, dat mensen praktische bezwaren kunnen overwinnen als ze elkaar graag zien.
Blijven dromen, Lievl. Blijven dromen… en ‘verwijder’. Maak meteen ook je prullenbak leeg.
