Het is nu enkel de kwestie voor deze twee merels om hun nestje te vinden. Huizen in alle formaten en van diverse pluimage passeren de revue. Debatten over decor, eigen plekjes en tuininrichting. Tussendoor vinden we nog even de tijd om lekker te gaan uitwaaien aan de kust, die met dit gure weer eerder doet denken aan de herfst dan een bruingebakken zomerdag, maar vastgehecht aan zijn arm trotseer ik de wind met plezier.
Nooit gedacht dat ik sceptisch als ik stond ten opzichte van dit alles, me zou laten gaan en nog eens mee zou stappen in een verhaal van twee ipv een solo reisje.
De spin die een tijdje terug nog opschudding veroorzaakte, is inmiddels bijeen geveegd en wat overblijft is een ongeloofelijk liefdevolle man, die ik na een jaar lang van elkaar genieten, nu ook officieel de mijne mag noemen.
Op wolkjes lopen is het, nóg meer dan ervoor beseffen dat ik niet veel meer nodig heb dan zijn analytische geest, zijn kritische kijk op de wereld, zijn beschermende armen om me heen en ik zou anders Catwoman niet zijn: zijn heerlijke aanrakingen onder de lakens die me keer op keer dichter naar hem toe trekken.
Dit is geen puberale verliefdheid meer, dit is geen speeltuin meer, dit is de pure liefde, met alle pro's en contra's erbij. Foutjes en krassen zijn zichtbaar, mogelijke toekomstige gebreken zijn vastgesteld en hij houdt nog steeds van me en ik des te meer van hem. Lang niet het einde, en ze leefden nog lang en gelukkig en namen een hondje en twee kids. Neen, de eerste wankele stapjes van een jonge puppy zijn gezet, razend benieuwd ben ik naar het vervolg van dit verhaal!
