Weet je het nog : die hete zomer van 1976 ? Ze moesten toen water laten aanrukken. Eer het zover was vatte ik op een rondtoer in Wales die liefde voor het UK op. We waren als voetpassagiers met zijn zessen vertrokken van Oostende naar Dover. De motorhome zou daar klaar staan. Wat zeg ik, motorhome? De verhuurder had er ons dik opgelegd.
De bestelde motorhome heette “een paar dagen eerder betrokken in een aanrijding” en was niet beschikbaar. Het zou “een wat kleiner model” wezen. Nou, het VW-busje met verhoogd dak was dan wel vele maten kleiner. Wurm je daar maar in met drie koppels. Twee mannen waaronder ikzelf klommen voor de nacht elk een soort draagberrie in die uit twee stokken en een halve meter breed zeildoek bestond, daar in het verhoogde dak. De rest wurmde zich dan maar naast en tussen de bankjes en de tafel. Zich wassen ging nog het best als je in je blootje de regen in kon. Het morgenhumeur was navenant.
Ik associeer ook steeds die zomer van ’76 met de barst in de façade die 4 jaar later de definitieve breuk werd met wie nu ‘madame ex’ is. Maar dus ook met mijn nu al langer durende liefde voor het UK. De latere madame ex was er al in ’79 niet meer bij toen Lakeland, Yorkshire Dales en Scottish borders de liefde voor het UK aanwakkerden.
Een geliefde verder was North Sea Ferries herdoopt naar P&O en werden suggestief beeldige Bartholemew wegenkaarten geruild voor de Philip’s Navigator atlas en nu aangevuld met GPS. Niets kan nog mis gaan; enkel die linkse reflex blijven ontplooien als van achter een rotsblok een al dan niet schaapachtig uitziende tegenligger opduikt. Al lang is het bijna elk jaar wel eens zo niet tweemaal prijs : naar het UK op reis, al is het maar een weekje.
Maar volgend jaar.....das Wiederschauen von Berlin wird programmiert. Geleden van 1961: de muur was net gebouwd, en Alexanderplatz een 10 meters hoge bakstenen puinhoop.
Toch zal ik wel eens opnieuw in het UK zitten. Wedden ?
Harry
De bestelde motorhome heette “een paar dagen eerder betrokken in een aanrijding” en was niet beschikbaar. Het zou “een wat kleiner model” wezen. Nou, het VW-busje met verhoogd dak was dan wel vele maten kleiner. Wurm je daar maar in met drie koppels. Twee mannen waaronder ikzelf klommen voor de nacht elk een soort draagberrie in die uit twee stokken en een halve meter breed zeildoek bestond, daar in het verhoogde dak. De rest wurmde zich dan maar naast en tussen de bankjes en de tafel. Zich wassen ging nog het best als je in je blootje de regen in kon. Het morgenhumeur was navenant.
Ik associeer ook steeds die zomer van ’76 met de barst in de façade die 4 jaar later de definitieve breuk werd met wie nu ‘madame ex’ is. Maar dus ook met mijn nu al langer durende liefde voor het UK. De latere madame ex was er al in ’79 niet meer bij toen Lakeland, Yorkshire Dales en Scottish borders de liefde voor het UK aanwakkerden.
Een geliefde verder was North Sea Ferries herdoopt naar P&O en werden suggestief beeldige Bartholemew wegenkaarten geruild voor de Philip’s Navigator atlas en nu aangevuld met GPS. Niets kan nog mis gaan; enkel die linkse reflex blijven ontplooien als van achter een rotsblok een al dan niet schaapachtig uitziende tegenligger opduikt. Al lang is het bijna elk jaar wel eens zo niet tweemaal prijs : naar het UK op reis, al is het maar een weekje.
Maar volgend jaar.....das Wiederschauen von Berlin wird programmiert. Geleden van 1961: de muur was net gebouwd, en Alexanderplatz een 10 meters hoge bakstenen puinhoop.
Toch zal ik wel eens opnieuw in het UK zitten. Wedden ?
Harry
