Hoe date ik het, nu al een blogjaar lang ?
Als blogger niet slecht, maar het daten is wat anders. In mijn verzonden mail archief zie ik met wie dat toen was, voor en na kerstdagen in Portugal.
Een dame die beter in zaken bleef, een andere die iets met messen heeft dat ik niet kon aanzien, een met anderhalve baan plus huis in opbouw. Allemaal “einstürzende Neubauten” zo er al een fundament gelegd zou zijn geweest. Wat nagepruttel tot het eind van januari, en dat was het dan van oud naar nieuw.
Nieuw vooral was de ontdekking dat ik voor ex en bisdom nu al 23 jaar een ‘psychopaat’ ben, wat mijn omgeving niet eens zag en ook M. niet die aan wat anders dood ging, nu ook alweer 2 jaar geleden.
Het maatschap, dat zoek ik weer. Een harmonie die gedijt in een gevoel van vrijheid, al heb ik me monogaam gehecht. Aan werk en beslommering vergane tijd liet te weinig over voor seks, die beter nog vaker en beter werd beleefd in liefde.
Liefde : het hoge woord is eruit. Ze opnieuw vinden, in de veel meer tijd die ik nu heb en in deze die me nog wacht.
Bofkonten vinden ze hier al na een week of zes. Het is hen van harte gegund en, hun geluk meevoelend, speelt me een glimlach om de lippen.
Nu ik een priemgetal op leeftijd werd en het priemgetaljaar 2011 nadert (denk ik toch, want de vereiste delers vind ik niet meteen) rijst de doem van eenzaamheid. Maar ik ken mezelf en weet dat ik daar wat ga aan doen. Wat dan, moet nog duidelijk worden.
Iemand zal ik wel beter leren kennen. Misschien zien, en ik hoop het, dat het maatschap me verrukt.