De fantastische actrice Sien Eggers geeft dezer dagen vorm aan Odette Willekens... en aan Red Sonja. Het online alter ego van Odette op Second Life.

Een vlucht uit het heden. Even vergeten wat er aan de hand is. In Humo is een artikel te lezen met een oudere dame die een échte Red Sonja is. Door een personage aan te maken op Second Life kan ze zo mensen ontmoeten in een virtuele wereld. Een virtuele wereld die zo echt kan lijken dat men de ene imaginaire persoon al leuker kan vinden dan een andere.

   Of de echte Odette Willekens al iemand ontmoet heeft?
Ja dus. Ze had al afgesproken met iemand die ze had leren kennen op Second Life. Het was spannend geweest bij die eerste ontmoeting, maar ook wel fijn. Het was een Nederlander die er 180 km voor over had om naar haar toe te rijden en als dank mocht hij blijven logeren.

Net zoals er verschillen zijn, zijn er ook wel een aantal gelijkenissen te trekken tussen Second Life en een contactsite zoals Match4Me. We gaan immers schuil achter een veilig scherm waardoor we dingen doen of zeggen die we in het echt misschien niet zouden durven. Iemand aanspreken die zo mooi is dat we die in een gewone bar nooit zouden benaderen. Maar misschien zou die hele mooie ook de ander een kans geven, wat in een gewone bar nooit het geval had geweest. Dan beslist men immers op een fractie van een seconde tijd, weet je wel. Hier heeft de andere de tijd om rustig het profiel eens door te nemen en zo het innerlijke van iemand een kans te geven.

Zaak blijft dat we de veilige beschutting van ons computerscherm ooit moeten verlaten. Een afspraak maken met de andere persoon waar je al een aantal berichten of e-mails mee wisselde en waar het mee lijkt te klikken. Wie niet gekwetst wil worden, die heeft ook hier niks te zoeken. Zelfs niet op een veilige contactsite. En dat lijkt ook mij nog zwaar te vallen. Ik moet me dit zelf nog meer diets gaan maken. Ik kan alleen mezelf redden.