Jezelf vergelijken met een ander heeft geen zin. Er zal altijd iemand beter of minder goed zijn in wiskunde of Frans, wel of niet een zwembad in zijn tuin hebben, een appartement aan zee…. Het interesseert me niet, wel je innerlijk en hoe je in en tegenover de wereld staat. Ik ben dus best wel tevreden met wie ik ben of met wat ik heb.

Simpel? Natuurlijk niet.

Iets wat iedereen, ikzelf ook, stiekem doet, is zijn uiterlijk vergelijken met dat van een ander. Zeker als je niet meer van de jongste bent. Het gaat hier zelfs nog niet over groter, slanker, de juiste maten. Nee. Zie ik er nog jong uit of niet? Heb ik niet te veel rimpels?

Lees verder!

Er bestaan verschillende manieren om je emoties naar buiten te brengen, of iets beschaafder, je emoties te kanaliseren.

Je kan bijvoorbeeld een blog schrijven.

Nog andere manieren om je uit te drukken is bvb. schilderen, schrijven, beeldhouwen, muziek spelen, je ziel uit je lijf dansen …. Maar je hoeft het niet alleen in de kunst te zoeken. In de tuin ploeteren, mediteren, of eens heel hard vloeken in de auto als niemand je hoort is echt wel een heel goeie hulp.

Lees verder!

s’ Morgens trek ik mijn oude kleren aan en bekijk mezelf even in de spiegel. Ik kijk er naar uit. Ik heb bezoek van iemand van M4M.

Mijn vorige date liet het afweten. We hadden elkaar al een drietal keren ontmoet op neutraal terrein, en zo had ik hem voor een etentje bij mij thuis uitgenodigd. Enkele uren voor de maaltijd liet hij mij in de steek. Met enige argwaan dus wacht ik op mijn nieuwe date.

Lees verder!

Meestal is het nogal rustig op deze site. Er wordt heel veel geselecteerd op profiel. Dat doe ik zelf ook. Heel af en toe krijg ik een interesseberichtje, of spreek ik zelf eens iemand aan.

De laatste weken werd het plots drukker. Lentekriebels?

Lees verder!

Immense stilte. Immens verdriet.

Een grote schok voor de ouders, broers en zussen van de kinderen.

Desoriëntatie en doodse stilte voor de familieleden van de begeleiders, leerkrachten en chauffeurs.

Hoop en wanhoop bij de ouders en brussen van de kinderen die het overleefden. Kinderen met blijvende letsels.

Lees verder!

Als ik ga winkelen blijken mensen, de andere sekse van ongeveer mijn leeftijd, mij te herkennen als single.

Het was winter en ik was pas gescheiden. De kinderen gingen voor een week naar hun vader. Eens niet uitgebreid koken, hoera. Ik zocht dus al glimlachend wat kleinere hapjes en slaatjes in de supermarkt. Een mannelijke verkoper keek blijkbaar over mijn schouder mee en toonde mij nog andere kleine hapjes voor één persoon. Ik voelde mij ongemakkelijk en bekeken.

Lees verder!

Er zijn momenten dat je nog meer voelt dat je alleen bent.

Bijvoorbeeld als je verhuist. Je zit tussen de half in elkaar gevezen meubels met een ellendige buikgriep in de zetel een nukkige man van het telecombedrijf aan te staren … die je televisietoestel niet wil installeren want het gaat om een verhuis, nochtans een gewijzigd abonnement van kabeltelevisie naar digitale tv...

Lees verder!

Mijn kind komt een beetje bedrukt thuis. Elke dag fietst ze naar school, en daarbij draagt ze een helm en fluo hesje. Een jongen had gezegd dat ze toch dat fluoding niet aan moest doen.

Ik geef haar de raad om de volgende keer meteen te zeggen: “Ik ben blij dat je mij gezien hebt”.

Lees verder!

Enkele jaren terug vroeg mijn zoon mij intriestig: “Mama, ik ben zeker gehandicapt?” Ik antwoordde dat hij licht gehandicapt is, maar dat hij ook een gelukkig en zelfstandig leven zal hebben.

Lees verder!

Mijn kinderen wilde ik verrassen met een mooi geschilderde kamer. Ze gingen een weekje naar hun vader, dus dit was het moment. Je kent wel die emotionele gezichten op televisie, vol geluk en tranen in de ogen, na een make-over van je huis. Zo erg wilde ik het nu ook weer niet, maar gewoon mijn kinderen blij maken.

Ik had al van alle soorten tips gekregen hoe je als alleenstaande de klus kunt klaren. Bvb. één kleur verf voor muur en plafond in de inkomhal. Dan plak je een verfborstel heel stevig op een stok en je kan de hoeken hoog boven de trap ook zelf schilderen zonder een stelling op je trap te plaatsen.

Lees verder!

De natuur is idyllisch, maar wat de mens er van maakt ?

In mijn straat is het een hele drukke bedoening. Wilde ganzen en eenden vliegen over, eksters met walnoten in de bek komen aangevlogen, gaaien vliegen naar het bosje. In en achter de tuin lopen hazen, egels en ontsnapte dwergkonijntjes. Ook een ree met haar puberdochter zie je wel eens in de tuin grazen. Hoewel, na een jaartje dartel rondgelopen te hebben en af en toe bij ons door het raam gekeken te hebben naar die andere rare diersoort de mens … hoorde ik een paar schoten. Ik heb de twee niet meer terug gezien.

Lees verder!

Daten is best wel leuk.
Je leert veel mensen kennen, en je ziet hoe zij hun leven organiseren als single. Datingtips worden uitgewisseld, je hebt er dus best wel wat aan. Deze virtuele wereld kan zelfs een band scheppen.
Meestal, na één enkel mailtje, stopt een contact reeds. Niet erg als mensen niet antwoorden, want er is ook niets gebeurd. Het moet van twee kanten komen.

Bij anderen krijg je na enkele mailtjes geen antwoord terug. Eveneens niet erg, want aan beide kanten voel je wel dat het toch niets wordt. Singles genoeg op deze wereld.
Anders is het als je al een zestal mails hebt uitgewisseld. Plots hoor je niets meer. Ach, even navragen. De persoon aan de andere kant was op zakenreis, en hij kon niet op internet. Heel grappig. Geen internet? Die voorbije week zag ik op de site dat hij wel had ingelogd. Dus dit wordt ook niets.

Nog leuker wordt het als je al een tiental mails hebt verstuurd en ontvangen, en plots een grote stilte. Ja, wat nu? Toch nog even navragen, want ik kan mij moeilijk voorstellen dat mensen zo onrespectvol met anderen omgaan. Je laat na 10 mails toch immers weten dat je niet meer geïnteresseerd bent? Er is terug enig mailverkeer, tot ik uitgenodigd word voor een date.
Leuk. Maar ik ben toch wat terughoudend. Ik kan een tweede keer gedumpt worden. Ik geef toe, als romanticus en optimist hoop ik toch op die date, en ik stel een datum voor in een weekend als de kinderen naar hun vader zijn. Maar als realist heb ik een plan B klaar. Wordt het weer niets, dan is er in het weekend een salsaparty, of ik kan gaan fietsen, of wandelen met een single vereniging. En mijn benedentrap moet nog een tweede laag verf…

Helaas, mijn voorstel wordt weer onthaald op een groot stilzwijgen, zelfs geen tegenvoorstel.
Dus plan B. Mijn trap krijgt een tweede laag verf en ik maak een heerlijke fietstocht in de zon. ’s Avonds steek ik een kaarsje aan en zet mij knus in de zetel met het boek ‘De ideale vrouw is een bitch!’. Heel humoristisch.

Ik heb een heerlijk rustig weekend gehad, en begin weer met frisse moed aan een nieuwe werkweek, met wel een kleine wrange gedachte op de achtergrond.

Daten kan best wel leuk zijn. Wanneer word ik nog eens uitgenodigd? Plan B ligt klaar: de boventrap heeft twee lagen verf nodig, en het volgende boek is besteld.

Lees verder!