zondag 15 augustus 2010 Ik heb dus sinds 6 weken een puppy in huis, Happy heet ze, en dat heeft mijn leven veranderd !
Ze zeggen wel dat als je je hond gaat uitlaten je dikwijls wordt aangesproken, wel dat is zeker waar! Buren waarvan ik na meer dan 10 jaar in hetzelfde gebouw nooit een gedag van kreeg komen nu uitgebreid over honden praten, kinderen uiteraard, mannen en vrouwen, iedereen heeft wel een woordje te zeggen, zelfs de meest norse mensen.
Het verandert je leven en ik kan alleen maar zeggen in de goede zin! Ja, je word vroeg uit je bed gezet en ja, er gebeuren ongelukjes in huis en je krijgt magazines met een afgeknaagd hoekje of schoenen die een gehandicapte hak hebben, maar ja, dan had ik dat maar niet op haar hoogte moeten laten liggen.
Happy is ook een soort Houdini, ze ontsnapt van overal, kruipt overal over en onder en moet dus voortdurend in het oog gehouden worden maar de liefde en affectie die je krijgt is het allemaal zeker waard.
Happy is ook de ideale ijsbreker. Vorige week was ik op een blind date, opgezet door vrienden, voor een wandeling in het park en we hebben het eerste halfuur met Happy bezig geweest, ver Happy gepraat en ging alles dus veel vlotter dan op een normale blind date die ik so wie so al haat...deze verliep pijnloos dankzij mijn lief hondje...een aanrader!
Nu nog die prins op het witte paard tegenkomen in het park....wie weet!
Lees verder!
geplaatst door Vivo - nog geen reacties
vrijdag 9 juli 2010 …en ze maakt me echt happy!
Ik blijf natuurlijk op zoek naar de ware, maar ondertussen krijg ik veel liefde en genegenheid van mijn kleine Happy, een 10 weken oude engelse cocker...zwart met een wit slabbetje...zo lief!!
Eerste vaststelling, je leven verandert, je denkt twee keer na alvorens een uitnodiging aan te nemen...kan de hond mee, of kan ik de hond zo lang alleen laten?...allemaal dilemma’s die ik daarvoor niet had maar die me deze zomer lekker gaan bezig houden zodat ik me niet hoef druk te maken over al die vrienden die op vakantie verdwijnen en jij hier ‘alleen’ achterblijft. Ik denk dat het belangrijk is voor iemand zoals ik die geen kinderen heeft, om zich om iets of iemand te moeten bekommeren, iemand of iets te hebben die jouw verantwoordelijkheid is...
’t Is niet mijn eerste keer met een hond en ik was even vergeten hoe leuk het is binnen te komen en iemand je opwacht en steeds weer blij is je te zien!
Ze heeft haar naam echt niet gestolen!
Lees verder!
geplaatst door Vivo - 2 reacties
woensdag 23 juni 2010 ….of een grote stilte… dat is wat je veel meemaakt. De ene dag gaat alles goed en ben je regelmatig in contact, en dan....plots niks meer....na al die jaren blijf ik me ergeren aan mensen (niet alleen mannen) die een communicatie met iemand beginnen en dan plots , zonder boe of ba, niks meer van zich laten horen.
Ik kan me goed inbeelden dat iemand een verdere conversatie of contact niet ziet zitten, maar zeg dat dan, zelfs in een berichtje van slechts één zin....maar zeg het!
Toen ik jonger was zat ik zoals miljoenen vrouwen dikwijls te wachten op dat teken van leven, - “ ik bel je wel...” – en durfde ik zelf niet te bellen. Die tijd is voorbij: ik bel zelf en vraag wat er aan de hand is. Meestal is er dan één of andere stomme reden dat er geen contact is geweest en dan ben ik uit mijn onwetendheid verlost en bespaar ik me uren en dagen van ongerustheid.
Dat is één van de vele lessen die het verleden me geleerd hebben, mij zal je niet te lang zonder bericht zien zitten, ik ga er zelf achteraan en heb me al veel slechte momenten bespaard!
Lees verder!
geplaatst door Vivo - 2 reacties
donderdag 1 april 2010 Bij een eerste ontmoeting is het steeds even een delicaat moment wanneer het moment van betalen is aangebroken. Zeker bij een contact waar ik al snel weet dat het niks gaat worden ben ik over het algemeen de eerste om voor te stellen om elk de helft te betalen, kwestie van geen kwade gevoelens achteraf te hebben....
Bij een leuke ontmoeting, waar er zeker een tweede ontmoeting zal zijn, heb ik al opgemerkt dat de mannen meestal galant de rekening betalen; ik heb regelmatig zelfs al gehad dat de man het niet zo leuk vond als ik voorstelde mijn deel te betalen...
Nu, ik ben geen grote feministe en, natuurlijk vind ik het leuk om door een man getrakteerd te worden maar ik zal steeds mijn deel betalen als dat van pas komt.
Vorige week ga ik op eerste date met – laten we hem een naam geven – Francis. Francis werkt ergens op Buitenlandse zaken, mooie positie en nodigt me uit voor een drink in de bar van het Hilton Hotel in Brussel. Zo gezegd, zo gedaan.. na een tijdje stelt hij voor om een stukje te gaan eten want het is daar wel erg druk. Hij stelt voor in een favoriet restaurant te gaan eten en dat gebeurt ook. We hebben een gezellige avond, veel gebabbeld en ontdekken dat we op een paar dagen van elkaar jarig zijn.
Ik verjaar die vrijdag, hij vraagt prompt of hij me mag uitnodigen die avond om het te vieren maar ik heb reeds een dineetje gepland met familie dus houden we het op de zaterdagavond. Hij kiest het restaurant en we spreken ter plaatse af.
Die bewuste avond kom ik aan in het restaurant en zit Francis op me te wachten met voor hem een half flesje water. De kelner vraagt ons beleefd of we een aperitief willen, hij zegt onmiddellijk neen, zonder me iets te vragen. Ik vind dat een beetje gek en stel voor een glaasje bubbels te nemen om op onze beide verjaardagen te klinken.. hij slaat af, ik niet...
Bij de menu keuze kiezen we beiden oesters als voorgerecht en ga ik voor een visgerecht, hij voor vlees. Bij de wijnkeuze zegt hij:” we gaan voor rood hé, want wit bij steak dat gaat niet..”. De kelner ziet mijn verbazing en stelt vlot voor dat ik een glas witte wijn neem.
Ik ben nu toch lichtjes geïrriteerd met zijn manier van beslissen en probeer het gesprek op aangenamere dingen te krijgen. Alles wat ik vertel of voorstel is of niet goed, of niet leuk.. enfin.. tegen het einde van de maaltijd kom ik stilaan aan het einde van mijn geduld. Hij staat recht om even naar het toilet te gaan en vraagt de kelner om de rekening. Net als hij terugkomt, komt een heel verveelde kelner terug aan onze tafel en zet de rekening.. voor mijn neus. Ik kijk hem aan en zeg ‘Ik dacht dat ik uitgenodigd was voor mijn verjaardag en nu moet ik alles betalen?...’ Waarop hij antwoordt:” Jij denkt toch niet dat ik elke keer voor jou ga betalen?...”
Ik ben niet snel sprakeloos maar zit daar toch even met mijn mond vol tanden en hij ziet aan de uitdrukking op mijn gezicht dat ik niet opgezet ben met zijn uitspraak. Ik haal mijn creditcard boven en geef die aan de kelner. Hij haalt zijn portefeuille boven en zegt “ wel, ik veronderstel dat ik beter mijn deel betaal..” Hij berekent dat zijn deel van de rekening € 62 is (minder dan mijn deel want ik heb een glas champagne gedronken en een duurdere koffie genomen !...) en hij legt een briefje van € 50 en € 20 op tafel. Ik zeg hem dat ik niet kan wisselen, hij neemt prompt het briefje van € 20 terug en zegt “ die 50 zullen wel genoeg zijn voor jou zeker?”. Tegen dan hou ik mijn tanden stijf op elkaar, teken mijn kaart af, neem mijn mantel en ben met een beleefde ‘goede avond nog’ rechtgestaan en buiten gegaan...
Wat een hufter, was mijn eerste gedacht.. achteraf in mijn auto heb ik luidop zitten lachen... en het koppel aan de tafel naast ons hebben ook hun entertainment gehad van de avond!
Francis, Francis, Francis toch.. en jij vraagt je af waarom je vorige relaties mislukt zijn?... ik denk dat ik het weet....
Lees verder!
geplaatst door Vivo - 4 reacties
zaterdag 20 maart 2010 Het is alom bekend, je moet zeker niet de eerste vakantie samen onderschatten wat stress betreft. Als je voor het eerst voor een langere periode dag in, dag uit samen bent leer je veel over elkaar!
We besloten om naar het zonneparadijs Egypte te gaan, daar heb je gegarandeerd goed weer en konden we voor 10 dagen die lange, harde winter hier even vergeten. So far, so good! We raakten het onmiddellijk eens over de plaats, het hotel, de data...goed teken dacht ik, we zitten op dezelfde golflengte!
Eens ter plaatse ben ik iemand die kan genieten van een beetje service en kijk ik niet zo nauw op een euro... da’s vakantie voor mij, niet teveel nadenken, gewoon genieten. Mijn reisgezel had andere ideeën en ging gelijk al kijken waar goedkoop water enz... kon ingekocht worden en wat we allemaal zelf konden doen... Nu moet ik zeggen dat dat natuurlijk een verschil maakt maar zoveel nu ook niet... Ik had me voorgenomen ‘zen’ te blijven en ben dus meegegaan en heb hem initiatieven laten nemen. Dat hou je dus wel 10 dagen vol, maar dat zie ik me niet op langere termijn doen. Jezelf verloochenen, zelfs over kleine dingen, blijft niet duren, dat wordt een gespannen toestand na een tijdje. Dus heb ik mijn verstand op nul gezet, een heel leuke vakantie gehad, ben teruggekomen met een mooi kleurtje en lekker uitgerust... maar weet nu reeds dat er serieus water in de wijn zal moeten gedaan worden aan BEIDE kanten om deze relatie te doen werken... maar dat is waar het allemaal om gaat in relaties niet?....
Lees verder!
geplaatst door Vivo - 1 reactie
dinsdag 23 februari 2010 Weken, zelfs maanden zoek je naar ‘de ene’ en ontmoet je een paar wannabes maar nooit is het precies ‘dat’ en dan op een dag...ontmoet je er twee....
Stelt zich de grote vraag of het absoluut mogelijk is op twee personen tegelijk verliefd te worden...wel het antwoord is ja...twee meer verschillende persoonlijkheden had ik niet kunnen vinden en toch ben ik helemaal en onvoorwaardelijk aangetrokken tot beiden...voor erg verschillende redenen.
En wat doe je dan...erg hoor, de twijfels, het soul searching, de lange gesprekken met confidantes, wikken en wegen....en er niet uitgeraken...
De knoop niet durven door te hakken maar toch voor de hartverscheurende keuze te staan want ik wil eerlijk blijven tegenover beiden en we zijn nu op het point of no return aangekomen.....
Alle lijstjes, ideeën, gesprekken moet ik me naast me neerleggen en eens en voor altijd een keuze maken. Ik weet nu al dat degene die ik laat gaan er niks van zal begrijpen en zwaar gekwetst zal zijn maar ik moet een beslissing nemen of ik riskeer ze beiden te verliezen en dat is me teveel.
Morgen is D-day...wish me luck!
Lees verder!
geplaatst door Vivo - nog geen reacties
maandag 25 januari 2010 De voorbije week heeft een goede vriend me herinnerd aan een uitzonderlijke feestje.
Hij belde me om een inpromptu feestje te organiseren bij hem thuis want...hij had zijn echtscheidingspapieren toegekregen en was weer een vrij man. Hij heeft afgezien van zijn echtscheiding, zoals dikwijls het geval is, is het ook niet van een leien dakje verlopen en nu er een officieel einde aan die lange moeilijke periode was gekomen wilde hij feesten....en feesten hebben we gedaan...de nodige flessen hebben we met een klein groepje vrienden ‘soldaat’ gemaakt en we hebben hem vol goede moed terug de dating wereld ingestuurd!
Al die jaren terug, bij mijn echtscheiding had mijn beste vriendin het nog beter aangepakt. De avond zelf van mijn laatste verschijning op de rechtbank, kwam ze me ‘ontvoeren’, en hoe! Eerst werd mijn valies gepakt, blijkbaar had zij voor me gezorgd dat ik 2 weken vakantie had...mijn baas zat in het komplot!
Er stond een limousine voor de deur, op de luchthaven stond een VIP hostess ons op te wachten en werden we met champagne in een privé salon onthaald....pas toen we naar het vliegtuig gingen wist ik dat we naar Jordanië gingen, pas op in 1983 was dat een bestemming die niet zo direct voor de hand lag.
Het dient gezegd dat we beiden in de toerisme sector werkten en dus ter plaatse werden we ook als koninginnen onthaald en dat bleef zo de ganse reis duren. Aan iedereen die het wilde horen vertelden we dat ik op mijn ‘celebration trip’ was.....sommige mensen keken toch wel wat raar op toen ik vertelde wat ik nu net te vieren had!
Dit alles om te zeggen dat ik geen betere manier had kunnen verzinnen om die bittere nasmaak van die trieste periode achter me te laten en gewoon terug te beginnen genieten van de mooie dingen van het leven....
Dit was een mooi geschenk van een lieve vriendin en daarom heb ik die dag ook geen moment geaarzeld om mijn vriend te gaan bijstaan en hem een positieve herinnering aan die dag te geven...alhoewel de kater de volgende ochtend ook van formaat was!!
Lees verder!
geplaatst door Vivo - nog geen reacties
woensdag 20 januari 2010 Wanneer ben jij laatst verbaasd door een vriend of vriendin? Door een toevallige ontmoeting met een vroegere collega ben ik gaan terugdenken aan een aantal jaren terug toen ik tamelijk onverwacht mijn job verloor en verbaasd ben geweest door sommige reacties..of gebrek aan...
Mensen waarvan je het helemaal niet verwacht die je plots contacteren en je uitnodigen op een diner of iets anders waar je voorheen door je positie ook op uitgenodigd zou worden. Niks beter voor de moraal dan toch op zo’ n avond of gelegenheid aanwezig te zijn dank zij de vriendschap en het vertrouwen van een goede vriend. Je voelt je weer gewaardeerd, je maakt – al is het maar voor even – weer deel uit van een georganiseerde gemeenschap. Bij mij althans heeft dat zeer positieve gevolgen gehad, het heeft me ertoe aangezet niet bij de pakken te blijven zitten en pro-actief te gaan zoeken naar een andere bezigheid, een nieuwe uitdaging.
Zulke vrienden zijn zeldzaam en moet je koesteren. Zulke vrienden beseffen soms zelf niet hoeveel steun en goede moed ze geven door die tamelijk simpele geste.
Hetzelfde geld voor mensen die voor een gebroken relatie staan. Veel vrienden en kennissen beginnen je te mijden alsof je de pest hebt, een alleenstaande vrouw is nog erger dan een alleenstaande man, plots vallen een boel uitnodigingen voor etentjes weg want je bent een ‘gevaar’ voor de koppels...Ik kan je alvast vertellen dat de eerste weken/maanden na het einde van mijn laatste relatie, het laatste waar ik zin in had een andere man was, en dan zeker niet een die nog vast zit in een relatie. Die wil ik so wie so al niet in mijn leven, laat staan als je nog een rauwe wonde hebt van de vorige relatie...
In elk geval, stof tot nadenken...een simpele geste naar een vriend of vriendin die door een moeilijke periode in hun leven gaan kan wonderen verrichten en de bonus is dat je je er zelf ook nog goed gaat bij voelen...doen zou ik zeggen...een mooie nieuwjaarsresolutie!
Lees verder!
geplaatst door Vivo - nog geen reacties
zaterdag 9 januari 2010 Zaterdag, buiten valt de sneeuw nog steeds, alles ligt wit en lekker glad, dus een goede dag om enkel buiten te gaan voor het hoogst nodige en de tijd te gebruiken om mijn lectuur bij te werken.
In een damesmagazine vind ik een interessant magazine over de trends voor de komende 10 jaar, te beginnen met ons kersverse jaar 2010.
Volgens trendwachtchers gaat 2010 een veel soberder jaar worden maar dat tegelijk uitbundiger zal zijn. Het wordt een vrolijk jaar want door de crisis willen de mensen hun gedachten kunnen verzetten, zonder fortuinen uit te geven. Volgens de mensen in de weet moet je plezier zien als een avondje uit met vrienden, een cinemake, een drankje op café, al die dingen zullen een groter deel gaan uitmaken van ons ‘verwenbudget’. Soberheid gaat ook synoniem worden met duurzaamheid, een woord dat we meer en meer zullen gaan horen.
En dan is er de liefde: 2010 wordt het jaar waarin de liefde alles overwint! En liefde wordt een heel prominent thema....ik kan niet wachten!!
Het hangt blijkbaar allemaal samen met de crisisperiode tijdens dewelke er steeds meer echtscheidingen zijn. 2010 zal dus een jaar van vele echtscheidingen worden maar net doordat er zoveel scheidingen zijn, zal liefde ook waardevoller worden in de ogen van de mensen.
En dan voor het echte goede nieuws – in mijn ogen althans – ook mannen zullen zich meer aan de liefde overgeven, waardoor de liefde als thema steeds meer uit de vrouwelijke hoek kruipt. Mannen en vrouwen die samen de liefde vieren, dat kan toch niet anders dan leuk worden..of zie ik dat verkeerd?....
Dus ondanks het slechte weer en de verschrikkelijke tragedieën die zich rondom ons afspelen, kunnen we met z’n allen uitkijken naar een liefdevol nieuw jaar.
En dat is precies wat ik jullie allemaal toewens, dames, koester de liefde die je vind, mannen stel je open voor die liefde en koester elk moment dat je met een geliefde kan doorbrengen!
Een gelukkig nieuwjaar iedereen!!
Lees verder!
geplaatst door Vivo - nog geen reacties
maandag 28 december 2009 ..... wie is het volledigst van het land?....
Goeie vraag niet?...de laatste tijd vraag ik me regelmatig af hoe op een datingsite – deze of een andere – de organisatoren, of misschien beter gezegd , de computer... – tot een matching percentage kunnen komen met de sporadisch ingevulde profielen die je dan ziet.
Ik ben iemand die een zo volledig mogelijk profiel heeft ingevuld in de –misschien erg naïeve – veronderstelling dat dit zal helpen om een geschikte partner te vinden. En dan sta ik versteld bij het grote aantal profielen dat je krijgt toegezonden waar buiten de ouderdom, lengte kleur van haar & ogen...niet veel meer opstaat. Met een beetje geluk schrijven ze dat ze welke krant ze graag lezen of dat ze graag iets met computers doen...en that’s it!! Hoe verlangen die mensen nu een leuke ontmoeting te doen als ze zich zelfs de moeite niet getroosten om even tijd te nemen en enkele gegevens over zichzelf vrij te geven...
Persoonlijk interesseert het me echt niet om met iemand contact op te nemen die aanduidt dat hij in België woont en 57 is en dagelijks een krant leest...En dan liegen de meesten nog over hun ouderdom ook...denken die nu echt dat een foto van 10 jaar geleden niet gaat opvallen als je ooit de mensen in levende lijve ontmoet?..Hoe gaan ze dat dan uitleggen?...
Ik dacht – weer naïef zeker – dat als je kiest om op een datingsite te staan , je toch de bedoeling hebt om contact te maken. Maar door de profielen weinig of niet in te vullen geef je jezelf toch echt geen kans, of zie ik dat verkeerd?...Het systeem heeft een aantal algemene vragen opgesteld en het eenvoudige is die kort en bondig te beantwoorden. Zeker als het over jezelf gaat. ZO van die zinnen à la “ Is aan jou om uit te vissen” of “ Dat zie je wel als je me ontmoet” doen mij al meteen het ergste denken. Waarom je achter zulke –domme- zinnen verstoppen als je echt op zoek bent naar een relatie?..
Zeker op Match4me , waar iedereen hoger opgeleid zou moeten zijn, had ik echt beter verwacht...wat mij betreft zijn dat regelrechte afknappers hoor, lieve mannen!
Ik weet dat velen onder u geen gedreven schrijvers zijn maar een tip is om even die vragen af te drukken en er eens rustig over na te denken en in korte zinnen de essentie weer te geven. Uit ervaring weet ik dat het vaak die kleine details zijn die iemand doen opvallen in de lange rij van profiels die je krijgt doorgestuurd en dat geldt natuurlijk voor zowel mannen als vrouwen...
Bij deze dus een oproep om volledige profiels te posten, een foto op te laden en een beetje originele gegevens te schrijven, kwestie van de mensen een beter inzicht op je persoon te geven!
Happy Holidays iedereen!
Lees verder!
geplaatst door Vivo - nog geen reacties
donderdag 17 december 2009 Het wordt geschreven, het wordt gezegd..vrouwen zijn van Venus en mannen van Mars...en het is toch wel waar zeker! ... Hoe langer k op dating sites sta, hoe meer ik daarvan overtuigd ben, je kan er echt niet omheen..
Neem nu het hele contactname gebeuren: je krijgt een profiel binnen, je leest er iets in dat je aanstaat, je denkt hé, daar zou ik meer over willen weten, dus ga je interesse tonen... Als vrouw sta je dan al weer direct in een lijstje van andere dames die ook reageren en als je een beetje geluk hebt krijg je een reactie.
Nu laat ik me vertellen dat een man die er een beetje interessant uitziet bedolven wordt onder de contactnames. Da’s leuk voor hen, maar is het dan niet een beetje het minste wat de goede manieren voorschrijft dat je ook even een antwoord geeft. Er bestaat een eenvoudige toets die zegt “sorry geen inetresse”.. gebruik die dan toch heren !!
Ik heb een simpel systeem uitgedokterd: de contactname gaat in een voorlopige file die ik ‘Afwachten’ heb genoemd. Als er na een kleine week (maximum!!) geen reactie op komt dan wordt die automatisch afgevoerd.
Ik ben er rotsvast van overtuigd dat de meeste mannen de ‘communicatie gene’ bij de geboorte niet hebben meegekregen! EN toch is daar een oplossing voor:
1. even nadenken ...ja heren, ik weet het soms een beetje moeilijk ! ☺
2. even lezen wat je is toegestuurd.. dat neemt... 1 minuutje?..
3. denken hoe jij je zou voelen als iemand je geen antwoord geeft.. niet leuk hé?..
4. je ‘beleefdheids gene ‘laten spreken en een kort.. of waarom niet een langer antwoord, doorsturen...
Heren, denk even na, jullie hebben je aangesloten bij een datingsite om...ja,ja,..contact te maken...jullie krijgen contact aanvragen...doe er dan iets mee! Ik ben ervan overtuigd dat jullie nog aangenaam verrast zullen zijn van de leuke en positieve reactie’s die je gaat krijgen...en wie weet...misschien komt er wel een leuke date uit?...
Good luck everybody
Lees verder!
geplaatst door Vivo - nog geen reacties