Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 26 februari 2010

Zij

Het was juni, een heerlijke zomerdag…

Vandaag wou ik haar vinden. Maar ik wist niet hoe ze heette. Ik wist niet hoe ze eruit zag. Ik wist niet waar ze was. Ik wist alleen dat ik haar zou herkennen als ik tegenover haar stond. Ze zou me betoveren, me raken op mijn kwetsbaarste plek. Ik zou weerloos zijn en volkomen van slag. Me overgeven… heel vanzelfsprekend. Dat wist ik. En ik verlangde naar haar, zoveel, zo ontzaggelijk veel.

Ik trok erop uit. Ik moest haar vinden, want ik had haar nodig. Heel mijn wezen hunkerde naar haar. Haar schoonheid, haar lieflijkheid, haar geur, haar kwetsbaarheid, …

Maar hoe aan mijn zoektocht beginnen?

Natuurlijk… ik moest gaan naar waar er velen waren zoals zij! Daar alleen maakte ik een kans. Dus, ik ging. Ik herinner het me nog zo goed… Vol van haar die ik nog niet kende.

Alleen … ik wist de weg niet. Ik vermoedde slechts ongeveer eventueel waar. Ik reed door kleine dorpen, over landwegeltjes, … stond voor prikkeldraad en moest terug. Ik kan helemaal niet goed achteruitrijden, maar mijn hartstocht hield me gefocust. Het was hier ergens. Misschien net achter die hoek. Oh, nee… niet dus.

Natuurlijk reed ik verloren. Maar ik gaf de moed niet op. Ik moest haar vinden. Ik zou haar vinden. Zij die mijn bestaan een heel bijzondere wending zou geven. Ik wist het: dit was de queeste van mijn leven. Ik kon, ik mocht niet opgeven. De hitte van de dag maakte mijn vastbeslotenheid alleen maar groter. Zoals mijn tong snakte naar water, zo snakte mijn hart naar haar, naar haar die mij zou laven, overvloedig.

En dan… opeens… was ik er. Ja, ik was er echt. Zomaar. Vanaf nu zou het makkelijker gaan, dacht ik. Maar er waren er zoveel, zoveel. Allemaal even betoverend. Mijn middenrif blokkeerde in paniek. Ik voelde me dronken. Rust had ik nodig, heel even… Inademen, uitademen, inademen, uitademen…

Ik mocht mij niet laten afleiden, mij niet vergissen. Zij, mijn enige kans op overleven in deze gebroken wereld.

Toen vatte ik moed. Ze was hier. Ik dwaalde rond, glimlachte naar de andere zoekers. Ze was hier. Het zou niet lang meer duren of wij zouden tegenover elkaar staan. Ze was hier. Ik snoof diep. En nog eens. En nog eens… En… ja… Wezenloos boog ik naar links, keek naar het bordje daar ver beneden mij. Wazig. Ik had even tijd nodig. De mist trok langzaam op … Daar stond het, wit op groen… mijn rosa White Perfume.

(Ik heb ze ondertussen gevonden bij een Nederlandse rozenkwekerij ☺, besteld, betaald … en nu in blijde verwachting van de heerlijkste geur, mijn grote zwakte. Aan al die kerels die zo graag tuinieren: ik vraag jullie om hulp bij het planten.)

geplaatst door Lievl - 4860 keer gelezen

beoordeeld 4/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be