Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 14 mei 2010

Kusjes en een zee van brokstukken

Jij kleine lieve jongen, ik zou je willen kussen, knuffelen, verwarmen, vertrouwen schenken, je wonden helen.
Ik zou je die liefde willen schenken die je zo mist.
Je ligt daar als in coma, je hebt het overleefd, maar hoe?
Nu overleef je door de eerste zorgen van een klinisch team, maar daar blijf je niet van leven, er ligt zelfs geen warm dekentje over je gebroken lichaam.
Straks komt je tante, maar zij kan ook niet vervangen wat er vroeger was.
Voorheen was je nog een deel van dat warme nest, misschien wel de dapperste en de grappigste.


Diep in mijn hart weet ik dat ik nooit dat gemis zal kunnen vullen.
Hoogstens helpen helen met veel liefde en geduld.
Ik zal er altijd voor je zijn, dat beloof ik je, tot de dood ons scheidt of mocht het eerder al pijn doen mag je ook gaan, als je maar gelukkig bent.
Want in die leegte, die jou straks zal overvallen herken ik mezelf.
En hoezeer ikzelf geheeld wil worden van het alleen zijn na die crash van 40 jaar, in slow motion weliswaar.
Hoezo? Je ziet er zo stralend, gezond en gelukkig uit, je hebt het helemaal gemaakt in het leven, het lijkt wel of je net uit een safarivakantie komt van Zuid-Afrika. Was het daar niet leuk misschien?
Ziedaar achter jou, welke ravage je overleefd hebt, een wonder.
Een zee van 800 meter brokstukken in een blijvende herinnering, een enig meetbare voorstelling van wat jij achter de rug hebt.
Ik zou willen gaan zoeken in die brokstukken of ik enig mooie herinnering voor jou terugvind, iets klein en kostbaars dat je bij jou kan dragen, om je aan op te trekken, aan die warmte en band waardoor je vroeger gedragen werd.
Straks word je als held aanbeden, geroemd: "kijk naar hem! hij heeft het overleefd, wat een god!"
Maar wat heb je eraan, aan al die medailles, dat vult de diepte van je wonden en gemis niet, dat vult je hart niet met levend voedsel.
Gisteren kon ik jouw gezichtje al wat meer zien, je ziet er zo'n lieverd uit, zo'n dappere schat.
"Ik heet Ruben en kom uit Holland. Het gaat wel, maar mijn benen doen erg pijn. Ik weet niet hoe ik hier ben gekomen, ik wil gewoon doorgaan. Ik wil me wassen, aankleden en dan doorgaan."
Ja, ik zou echt wel van je kunnen houden en samen spelen en groeien en je leren hoe je met die pijn kan leven door van jezelf te houden, jezelf te koesteren en te beschermen.
Wat zegt die journalist nu: " De waan van de dag die regeert, want overmorgen denken we er niet meer aan" ? Neen, voor sommigen is dit drama hun leven in een notendop. Daar sta je nu helemaal alleen na die ramp en ontwaak je uit een levendige nachtmerrie.
Straks zal jou onthuld worden dat je echt helemaal alleen bent, als je alleen in dat kille huis zal toekomen, die ongedekte tafel, koude zetel en dat lege bed, zal je beseffen dat je het leven alleen zal moeten leven, alleen voor jezelf.
Jij bent daar nog veel te jong voor, vriendje.
Ik houd mijn hartje vast.

Sterkte en vele kusjes

geplaatst door Bieke8 - 4692 keer gelezen

beoordeeld 4.56/5 (16 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be