Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 29 mei 2010

Verlamd dom blondje

Pinksterzondag was goed geweest: m’n zangdienst in de kerk was redelijk verlopen, in de namiddag een groepswandeling in het Pajottenland, mooi zonnetje, vriendelijke mensen en een aardbeienorgie als afsluiter. Daarna nog bezoek van de jongste spruit van de familie… Ik was best tevreden. Alleen zijn vind ik niet makkelijk, maar soms toch wel. Ik trad de volgende dag dan ook vol vertrouwen tegemoet.

Ik zou naar Knokke gaan, naar de Vlindertuin en dan effe pootjebaden. En er zou iemand meegaan. Een jonge kerel waar ik af en toe eens mee klets. Meer een soort neefje voor me.

Zaterdag had ik een berichtje gekregen van iemand die iets met mij wou gaan drinken in Knokke. Mij best. Iedereen mag met mij iets gaan drinken. ’t Leek me een mooie afsluiter van de dag. Ik vond wel, dat mijn neefje daar ook zijn zeg in mocht hebben. Met hem had ik tenslotte het eerst afgesproken.
Geen reactie.

Ik ging met de trein. Hoef ik me weinig zorgen te maken en geen parkeerplaats te zoeken. Met m’n neefje had ik aan het station van Knokke afgesproken.
Toen ging het even fout: in Knokke geen neefje te zien. Ik was wat teleurgesteld. Dat ben ik van familie niet gewend. Van niemand eigenlijk. Maar goed, ik besloot me er niet te lang aan te ergeren, vooral omdat de situatie er niet door verandert. (Of ik hem uit mijn testament geschrapt heb? Tuurlijk.)

Het zonnetje scheen zalig, de mensen waren opgewekt en ik nam de bus naar de vlinders. Cameraatje in de aanslag en ticket in m’n tas.

Nu viel die Vlindertuin in afmeting een beetje tegen. Ik had het wat grootser gezien. Da’s ťťn van mijn mindere kantjes: ik verwacht altijd nogal veel als men voor iets reclame maakt. Toch wil ik dat kantje aan mezelf niet veranderen. De enige andere optie is cynisme en dat vind ik erger dan nu en dan een teleurstelling.
Gelukkig waren de vlinders talrijk en prachtig van kleur. Vooral de grote, blauwe zoog ik met m’n ogen op. Zo’n intense kleur die direct mijn ziel raakt. Vastleggen met de camera lukte niet. Ze waren te dartel aan het flirten en hadden nooit behoefte aan rust. Ik zag ook bijna volledig doorzichtige exemplaren. Zo teer, nauwelijks een streepje rond niks.

Het was een beetje tropisch zompig in de serre. Prima voor orchideeŽn. Die hebben de reputatie lastige tantes te zijn, zelfs wispelturig. Niets is minder waar. Als je de moeite neemt om rekening te houden met hun hart, schenken ze je wekenlang transparant geluk. Voor heel weinig. Jaar na jaar na jaar. Die heb dus wel op de foto. Had ik mijn cameraatje niet voor niks mee.

Ik maakte een praatje met de oppasser. Hij had een enthousiast verhaal over schimmels en spinnen.Tja, iedereen heeft recht op zijn afwijking, hŤ.
Elke dag moet hij alle planten afspeuren om de vlinders te beschermen tegen ziekten en een vroegtijdige dood in een spinnenweb. Hij toonde me ook het grootste insect op aarde. Dat zat doodstil in een glazen kastje op een tak. Een soort van wandelend blad… Een heel rustig huisdier.

Terug de bus op en even naar het strand. Sms gestuurd in verband met dat drankje. Na wat onduidelijke berichtjes over en weer had ik dan toch de coŲrdinaten: taverne tegenover het station. Vond ik best handig. Benieuwd en welgezind ging ik op weg.

Wat me toen overkwam, begrijp ik niet. Ook niet van mezelf. Ik ga toch proberen het te verwoorden.
Het had iets hypnotisch, denk ik nu. Want het was eigenlijk helemaal niet aangenaam en toch onderging ik het. Een voortdenderende goederentrein van ‘kijk-eens-wie-ik-ben’ dramde uit de hoogte (1,95m) over me heen. Ik snap het niet van mezelf, dat ik bleef zitten. Zoveel ‘machtsvertoon’ om niks. Want ik was niet geÔnteresseerd en hij ook niet. Ik wou gewoon een babbel bij een drankje.
Even het gesprek in telegramstijl (ja, hoe moet ik dat aan de jonkies hier uitleggen, een 'telegram'): in BelgiŽ deugt er zo goed als niks – hij woont op een eiland in de buurt van Singapore, maar is voor familiebeslommeringen even hier. Wij, Belgen, zijn lui en zo ongeveer randdebiel. Hij kickt op macht en grote financiŽle transacties. De hele wereld ligt aan zijn voeten… Alle vrouwen natuurlijk ook. Waarom zoek je dan op een site, dacht ik bij mezelf. Een site waar je trouwens niks goeds aan vindt. Waarom zoek je dan een Belgische? Belgen zijn niks waard.
Natuurlijk moest het gesprek ook over seks gaan. Over iemand graag zien, had hij het niet. Toen werd ik eindelijk een beetje kwaad en zei hem, dat ik zijn taalgebruik en zijn kijk op het onderwerp koud, hard en vrouwonvriendelijk vond. En dat ik het eigenlijk ook niet fijn vond om daar met een wildvreemde over te praten. Het leek wel een wij-mannen-onder-elkaar-tooggesprek. Daar keek hij even van op. Slechts heel even.
Ik heb nauwelijks iets over mezelf verteld. Daar had na de eerste vijf minuten helemaal geen zin meer in. Niet dat ik het niet geprobeerd heb, maar ik voelde me niet gehoord. En dan val ik stil.

Uiteindelijk hebben we elkaar natuurlijk het beste gewenst. Dat was niet helemaal eerlijk van mij. Ik was kwaad. Ik ben het eigenlijk nog. Dom van mij, ik weet het. Verspilling van tijd en energie. Ik word niet zo gauw kwaad maar als ik het word, heb ik wel enkele dagen nodig om weer tevreden te zijn. Misschien versnelt dit blogje het proces.

(Ondertussen is de storm in mijn glas water weer gaan liggen.)

geplaatst door Lievl - 4887 keer gelezen

beoordeeld 3.5/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be