Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 26 september 2010

Maghreb in de maag



Niet te overtuigen voor Kreta of de Griekse wereld, zette ik nu in Afrika een voet in het echte land van oorsprong van wat hier in Sint-Jans Molenbeek leeft en er nog steeds geen gebenedijd woord Nederlands kan of wil spreken. Hoe anders was dat in Marokko, waar je zelfs in het Nederlands op de prijs kan afdingen tot je nog steeds opgelicht bent maar reeds denkt een superkoopje te hebben gedaan. De Vlaamse gids scheldt je door de micro de huid vol als je een in paardendeken gehulde bergbewoner zo’n koopje gunt.
Ach, een milde vorm van steun aan het volk daar, Berber of Touareg of wat dan ook. De Marokkaanse gids die bijna vlekkeloos Nederlands spreekt, is beter in staat tot relativeren. Al zegt hij het ook wanneer ergens het viervoud voor is gevraagd.
Ik ben al blij met het doorbreken van mijn anglofiel gereis. Het is eens wat anders. De steden ogen modern of beloftevol in ontwikkeling. Maar in de medina’s van Fes staan de huizen aan weerszijden van de nauwe straatjes gestut, omdat hun gevels anders de straat op vallen van ouderdom en verwering.
Met de volksgezondheid van de toeristen gaat het slecht. Na enige dagen lijdt de grote meerderheid aan turista en een derde van het gezelschap slaat maaltijden over. De ‘marokkaanse sla’ sla ik alleszins over omdat ik het water wantrouw waarin de groenten gewassen zijn. Daarom sla ik ’s avonds een SM achterover. Wat op de duur ook niet meer helpt.
Daarom ben ik nu aan karnemelk met beschuit en natuuryoghurt. Ik zie ze vliegen, en met schele honger trek ik een Thaïs eethuisje binnen. Rijst zal toch geen kwaad kunnen ?
Morgenvroeg weet ik het wel.

Harry

Lees verder!

geplaatst door Harry - 1 reactie



zondag 26 september 2010

raar maar waar...

Een vergelijkende studie gemaakt tussen twee sites :-)

De kans om te winnen of te scoren is natuurlijk groter door je op meerdere sites te plaatsen, logisch…doe ik ook. We vullen niet enkel een lottoformulier in, we kopen ook al eens een prestooke. Want winnen willen we allen. En de prijs kan gaan van een one night stand tot een levenspartner.

Maar in deze tombola heeft niet iedereen prijs. Hoe hoog zou de statistische winkans zijn?

Je merkt verschillen, het is te zeggen opmerkende verschillen. Kleur haar en ogen blijven idem dus daar zijn ze zeker van.

Het gewicht en de lengte schelen soms meerdere centimeters en kilootjes! Waarom wil je eigenlijk groter lijken op de ene site? Of doelen de centimetertjes op iets anders! Niet alleen vrouwen dus die een paar kilootjes verdoezelen. En ik dacht dat het een voorrecht van de vrouwen was, mis dus!

Maar …het meest in het oog springende is…het leeftijdsverschil in het zoekprofiel. De stille hoop op een groen blaadje! Hoe hoger de maatschappelijke status, hoe jonger het gevraagde popje. Hoe dikker je portefeuille hoe mooier het popje. Alleen blijft de vraag, hoe lang houd je dit popje! Om dan nog te zwijgen over de grootte van het alimentatiegeld…

De rubrieken ‘Over mijzelf’ en ‘Ik zoek’ tonen ook afwijkingen. De differentie is het aanprijzen van zichzelf. En de bredere tolerantie tegenover de te zoeken vrouw! Ze mag dom en blond zijn! Bij voorkeur zelfs! Lieve heren, de jonge vrouwen van deze tijd, hebben verstand en weten wat ze willen. En de vijftig plus dames kunnen lezen en vergelijken en dienen niet alleen om tijdelijk je bed te warmen. Dus de spreekwoordelijke wortel aanbieden is……

Hollywood toestanden dus!

Conclusie: op de ene site zijn ze tevreden met een troostprijs…op de andere willen ze een hoofdprijs!

Elke dame en elke eervolle man zijn een hoofdprijs. Het is juist een kwestie van de zes juiste cijfertjes te hebben.

Raar maar waar…

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 7 reacties



donderdag 23 september 2010

te braaf...te losbol...

Pffffffffff…voor de ene ben je te braaf, voor de andere een losbol.

Neen, ik doe niet aan partnerruil, ik wil hem niet delen met iemand anders. Neen, ik wil niet naar parenclubs gaan, ik wil het met jou alleen beleven. Neen, ik ben geen meesteres, behalve in mijn keuken. Neen, ik ben niet onderdanig…neen, neen, neen! Ik wil mijn fantasie, jou fantasie, onze fantasie samen beleven. Zonder pottenkijkers! Ben ik ouderwets? Ok dan maar…

Dus besluit van sommige heren, je bent te braaf, je durft niet ontsporen. Je houdt niet van avontuur! Is dat ‘het avontuur’…neen heren, voor mij is het leven een avontuur, misschien is voor sommigen mijn denken te simplistisch, ik verloochen mijn eigen niet, ik wil mezelf in de ogen blijven kijken. Geen schaamtegevoel hebben. Waarden zoals respect, trouw, eerlijkheid draag ik nog altijd hoog in het vaandel. Ik veroordeel, beoordeel of oordeel niet, dus jij ook niet!

Anderzijds heb je dan de heren die zeggen je bent een losbol.

Wanneer je na twintig minuten al naar woorden moet zoeken om de conversatie gaande te houden,dat beloofd geen boeiend leven! Wanneer ze het aantal leden op je facebook associëren met potentiële vriendjes of dates! Wanneer ze voorstellen om de patatjes te koken en tekenen het verdere verloop van je leven al uit bij een eerste date… brrrrr…tactvol en beleefd een NEEN. Met als antwoord, je fladdert teveel, je bent niet ernstig.

Is zoeken naar de juiste match verkeerd?

Soms voel ik me zoals Radiohead het zingt:

But I'm a creep, I'm a weirdo.
What the hell am I doing here?
I don't belong here……….

Lees verder!

geplaatst door Tesoro



zaterdag 18 september 2010

het is wat het is

Het weerspiegelt onze broosheid, onze tederheid.

Het schept het gevoel te balanceren op een koord…en toch geraak je aan de overkant.

Met vallen en opstaan. Met vechten en incasseren.

Met tranen en troosten.Je beweegt.

Je zorgt voor jezelf. Je komt op voor jezelf.

Je zet jezelf in de wereld.Ik vind dat indrukwekkend.

Wat een kracht… LIEFDE

Het is onzin
Zegt het verstand
Het is wat het is
Zegt de liefde
Het is ongeluk
Zegt de berekening
Het is alleen maar verdriet
Zegt de angst
Het is uitzichtloos
Zegt het inzicht
Het is wat het is
Zegt de liefde
Het is belachelijk
Zegt de trots
Het is lichtzinnigheid
Zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk
Zegt de ervaring
Het is wat het is
Zegt de liefde

(Erich Fried )

Lees verder!

geplaatst door Tesoro



vrijdag 17 september 2010

midlifecrisis

Dit cursiefje is juist voor de 50+ mannen

Ik zal op tenen trappen, voorhoofden doen fronsen, een verwensing aan mijn adres moeten slikken, mannelijke ego’s kwetsen, maar ik wil het er toch even over hebben!

Volgens Wikipedia

Een midlifecrisis is een emotionele staat van twijfel en onrust. Een persoon voelt zich oncomfortabel worden bij de gewaarwording dat zijn of haar leven half voorbij is. Het leidt over het algemeen tot een bezinning en zelfreflectie op wat men heeft gedaan met zijn of haar leven tot dat moment. Vaak gaat het gepaard met gevoelens dat men niet genoeg heeft bereikt, in welke zin dan ook. Mensen die een midlifecrisis ervaren klagen vaak over verveling of afgestompt zijn met hun baan, hun partner en hun sociale contacten. Men voelt een sterke aandrang om, soms ingrijpende, wijzigingen aan te brengen in deze levensgebieden. Er wordt nogal eens een koppeling gelegd met het levenslange proces van zelfactualisatie, een term die de psycholoog Abraham Masloy aan de top van zijn piramide plaatst. Een midlifecrisis duurt ongeveer 3 tot 10 jaar bij mannen en 2 tot 5 jaar bij vrouwen: uiteraard is deze termijn strikt persoonsgebonden en er bestaat zelfs twijfel over de vraag of ieder mens te maken krijgt met een mid-life crisis.Tijdens de middelbare leeftijd zijn er diverse factoren die de persoonlijke ontwikkeling beïnvloeden. Deze factoren zijn onder andere (zeker niet uitputtend): werk en carrière; huwelijk en (buiten)echtelijke relaties; het volwassen worden van kinderen; fysieke veranderingen die gepaard gaan aan het ouder worden.

Volgens Tesoro

Denken vele mannen dat ze zich in deze situatie moeten blijven wentelen tot hun 80 jaar! Zijn ze zo geknakt door voorbije relaties, met als gevolg dat ze hun zelfzekerheid verloren hebben. Staren ze zich blind op een droombeeld die zich gevormd heeft in het hoofd tijdens een crisisperiode. Hebben sommigen een zo hoge “eigendunk” van zichzelf, dat ze bijna pretentieus zijn. Zijn er die de rest van hun leven playboy blijven, zullen blijven en willen blijven. Dat vertrouwen geven en nemen een waarde is die nog altijd leeft. Er worden onze nieuwe dingen aangereikt, gooi ze niet weg, laat ze niet liggen. Exploreer je nieuwe leven.

Heren, wij vrouwen zijn ook niet vrij van zonden…

Heren, proef en smaak het leven, jullie zijn ook aan de tweede helft van jullie jeugd begonnen!

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 1 reactie



maandag 13 september 2010

stout...ondeugend...verrassend

Je grenzen verleggen…!

Wat in de slaapkamer gebeurt, blijft iets tussen twee personen, is mijn persoonlijke opinie nog altijd. Groot was mijn verrassing dan ook om naaktfoto’s te zien van dames! Zomaar op de laptop van één van mijn dates te bezichtigen of te bewonderen of hoe je het ook maar noemen wilt!

Kijk, ik catalogeer mij niet als ouderwets of preuts. Het mag van mij gebeuren op het vloerkleed, op het strand, in de bergen, in de auto of noem maar op… het is een beleven tussen twee mensen, een fantasie laten werkelijkheid worden. Een spel gespeeld met beider toestemming. Het is de natuurlijkste en gezondste daad die er is, maar kan dit tussen twee mensen blijven en kunnen de details ons gespaard blijven!

En oh ja, ik weet het, ieder van ons heeft stoute of ondeugende of verrassende gedachten, maar beleef deze dan in de intimiteit met de persoon met wie je het bed deelt. Je mag het domein verkennen of aftasten, niet als misbruik of nieuwsgierigheid of als goedkope oplossing.

Tenslotte draait het nog altijd om een evenwicht te vinden, tussen lichamelijke en geestelijke coherentie. Blijft het een zoektocht naar de juiste combinatie van mensen. Om het met een cliché te zeggen, het gepaste dekseltje op het potje.

Dus een gouden raad aan de dames…let op wat je doet… klik klik…en bij zijn volgende date sta je daar maar in je blootje!

Lees verder!

geplaatst door Tesoro



vrijdag 10 september 2010

Het zesde zintuig


Nu had ik het toch al een paar keren meegemaakt. Omdat het naar men zegt ‘klikt’ bevind je jezelf na een tijd bloot stoeiend in bed of -nog beter- op het vloerkleed bij de haard terwijl buiten over de ruiten de regen ongenadig voort striemt en opzweept tot een belevenis waarvan men achteraf graag zou zeggen dat het de ‘ultieme’ was. Helaas.

Ultiem is zo rekbaar als een penis. De ene keer komt dat soort ‘ultieme’ prominent op de voorgrond. De andere keer is het zelfs in de verste hoeken niet te zoeken, al kreeg het vloerkleed alles van amuse-gueûle tot pousse-café/sigaar over zich heen. Als vloerkleden konden spreken !
Ze zouden venusheuvels hebben zien opwelven als een moeiteloos te verkennen lieflijke glooiing in een overigens idyllisch landschap, maar soms ook als culminatie van frustratie voor zelfs de meest ervaren bergbeklimmer.
Ik haat veinzers en nonnen, hele en halve. Ik ruik een non op meters afstand en als ik instap in een liftkooi met een non erin zet ik snel een stap achteruit naar buiten en laat die vertrekken.
En zo haast ik me gauw weg van een dame die zich het hele souper liet welgevallen om zich dan gedecideerd 'uitgeteld' te verklaren, terwijl ik haar geen zucht van opwinding heb weten slaken.
Fakende creaturen, daar baal ik van. Eentje heb ik veel te lang verduurd, want bijna had ze mijn leven verzuurd. Gelukkig is er mijn zesde zintuig door aangescherpt.

En nu zit ik met dat zesde zintuig opgescheept. Soms is het mijn schipper in de mist. Soms de hinderlijke gluurder over mijn schouder als ik –denk ik toch- het roer vast in handen heb.
Misschien kan ik nu eindelijk eens zeggen dat het zesde zintuig me niet meer hindert of een halt toeroept.
Misschien.

Harry

Lees verder!

geplaatst door Harry - 1 reactie



woensdag 8 september 2010

sauna

Vandaag naar de sauna geweest. Met een vriend. Hij wachtte me op, met zijn typerende licht arrogante en toch onzekere houding, zo kenmerkend voor hem. Zijn bruine ogen fonkelden. Een warme kus.

Verdorie, wat zag hij er sexy uit. Een paar mooie stevige billen in een jeans. Ja heren, zoals een affiche van La Perla tot jullie verbeelding spreekt, doen een paar stevige billen in een jeans het in mijn verbeelding. De auto bracht ons naar een paar uurtjes zalig relaxen.

We wandelden van de panoramasauna naar de kruidensauna, van de zwemkom naar het Turks stoombad. Bang om elkaar aan te raken en toch was het verlangen er om zo dicht mogelijk bij elkaar te zijn. Het koude water koelde ons warme lichamen af. Mijn blik streelde zachtjes zijn mooie lichaam. Houd ik van je?

Onze gesprekken innig, boeiend, kleurrijk. Plagend, spelend en ernstig.

Het bubbelbad.

De bubbels stegen als champagne naar ons hoofd. Onze huiden raakten elkaar. De tedere spanning, hing als een broze draad tussen ons. Mijn hand wilde zo graag je lichaam strelen. Maar het gezonde fatsoen kreeg de bovenhand. Veel onuitgesproken woorden en gedachten.

Zijn we bang…nog niet klaar…blijven we onbereikbaar voor elkaar. En toch zitten we in het magnetische veld van onweerstaanbare aantrekkingskracht. Kiezen we toch om vrije vogels of vrienden te blijven!

Nog een warme kus en ik stapte terug de trein op. Jij naar je thuis, ik naar huis.

Een sms’je gestuurd: bedankt voor de fijne namiddag, heeft me goed gedaan, kus.

Je antwoord: JIJ MIJ OOK X

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 2 reacties



dinsdag 7 september 2010

Invert to Extrovert



Een introvert gevoelsmens kan er gekweld bij lopen, een lijder zijn. Daar pas ik voor. Niet mijn ding.
Een beetje beschouwing is nochtans heilzaam. Dan blijf ik liefst in mijn eentje cocoonen. Daar kan ik een ander geen kwaad mee doen en dan heb ik geen last van pampers die sommige dames willen aanleggen terwijl ze een eigen verzuchting invullen waaraan ik me dan toch kan gaan ergeren. Wie zichzelf kent raakt er wel over.
Liever liefkoos ik onder een zonnige hemel waaraan stapelwolken ontbreken. Zuivere koffie. Onversneden spul. Aan amalgaam heb ik de pest. Alleen en in de put? Dan maar eens goed tot de bodem. Een worsteling in de modder. Dan weet ik tenminste hoe dat voelt. Nee niemand moet erbij komen springen. Dat is geen zicht zeg, stel je voor ! Blijf maar aan de rand staan. Vraag misschien of ik een stok nodig heb, of een ankertouw. Maar laat me er zelf maar uit komen. Het leert ervaring en behendigheid. Vakbekwaamheid tot het leven.

Ja, het leven….het is me nogal wat !
Liefst beleef ik het extroverte, en zoek het ook bij een ander. Het gebeurt ook dat ik het daar bij vind.
Vaak zelfs, vind ik zelf. Het is iets om blij mee te wezen.

Zondag was het aan de kust mooi weer. Van oost tot west de zonneloop volgend, keek ik uit of er niet toevallig een zeemeermin uit het water opdook. Ik voelde me Neptunus met een schepnet.
Kom hier, mijn liefste. Wip je kontje op mijn reling tot je splijt in billen met knietjes en kuiten en enkels. Laten we opgezogen worden door het oog van de windhoos die ons uit het zand rukt en ons in de zilte lucht op wolkjes meevoert tot die in het aardse leven ultiem bereikbare hemeltop. We komen toch vanzelf weer met onze voeten op de aarde.
Maar intussen, liefste min noch meer, zouden jij en ik vrouw en man kunnen zijn. Voor die tijd, min of meer. Of wie weet voor altijd weer.

Harry

Lees verder!

geplaatst door Harry - 1 reactie



maandag 6 september 2010

wat zijn je verwachtingen

Heb jij daar een pasklaar antwoord op?

Ik weet het niet, ik weet het verdomme echt niet!

Ik verwacht niets en alles, ik manipuleer niet en had ik de macht zou ik dan manipuleren? Deze vraag wordt om de haverklap gesteld, ze brengt frustraties mee, frustraties omdat je het antwoord niet kent, of omdat je het niet kan verwoorden, het luidop kan zeggen. Ben ik een huisje boompje beestje type, neen. Wat of wie ben ik dan wel? Weet jij het? Ik voel me even op de dool, mag en kan dat?

Waarom zijn we bang om terug in die oude sleur te vallen? Bang om dezelfde fouten te maken, bang om opnieuw geconfronteerd te worden met verdriet en pijn, bang om onze eigen gebreken en tekortkomingen te erkennen, bang om de kracht van het graag zien niet meer te bezitten, bang om onze menselijke en hunkerde kant te laten zien, bang om ons gezicht te schenden, bang om alleen te blijven…

Ik nodig je uit om mij te zeggen, wat jij van een liefde/relatie verwacht.

Wil je het leven onderzoeken, beproeven, misschien zelfs veranderen. Blijft het leven voor jou een uitdaging, een puzzel , elke dag op zoek naar een gepast stukje. Samen buiten de lijnen lopen? Ik van jouw muziek leren houden, jij van de mijne. Met onze blote voeten op het strand de zee inlopen. Kijken naar morgen, gisteren vergeten of koesteren. Filosoferen over het leven. Subtiel de weg tonen aan onze kinderen. Kijken in de blinkende oogjes van kleinkinderen. Met zijn twee overblijven in een gezellig restaurantje...

Zijn dit mijn verwachtingen ... of zijn het dromen!

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 5 reacties



zondag 5 september 2010

Lang leve de nazomer !!!!!!!

Eindelijk zijn de mooiste dagen van het jaar aangebroken hier aan zee.
De laatste warme dagen voor de herfst onherroepelijk zijn intrede zal doen en ons zal teisteren met wind en regenbuien.
Het zijn die laatste zonnige dagen die ons het meest voldoening schenken.
Jullie zullen het waarschijnlijk niet graag horen maar eindelijk is het strand weer van ons. Weer een eindeloze lege vlakte waarop de golven zich ongestoord kunnen breken. Nu kunnen we weer fietsen op de dijk zonder om de haverklap een kind dat onverwacht uitwijkt, een volwassene die oversteekt zonder kijken of een ober met een volle plateau.
Gedaan met de ellenlange files van eendagstoeristen die allen op hetzelfde moment naar huis willen. Ook geen stapels afvalzakken meer van de vele restaurants 's avonds die opengereten worden door de meeuwen en dan hun onappetijtelijke inhoud prijsgeven.
Begrijp me niet verkeerd, we houden ook van de drukte in de zomermaanden maar ieder jaar opnieuw is het weer een verademing als we ook eens van al het mooie hier kunnen genieten zonder al die toeristen. Trop is te veel zoals Vanden Boeynants al wist.
Maar wees gerust volgend voorjaar zijn we dat allemaal terug vergeten en verlangen we weer naar het moment dat de terrassen uitgezet worden en de strandhuisjes weer verschijnen op het strand.

Lees verder!

geplaatst door Artemis - 2 reacties



zaterdag 4 september 2010

sollicitatiegesprek

In mijn mailbox vond ik de uitnodiging om ons te treffen, die datum, dat uur. De keuze van de locatie daar mocht ik over beslissen.
Hij zocht een vrouw die zich thuis kon voelen tussen de high level professionals van internationale organisaties. Oeps, een hele mond vol. Enkele sobere mails vormden onze kennismaking.

Vrouwelijke nieuwsgierigheid dwong me naar de afspraak te gaan. Na een laatste blik in de spiegel (tevreden) stapte ik naar een bruin cafeetje…naar afspraakje nummer zoveel.

Samen met het glas rode wijn werd me zijn visitekaartje aangereikt, indrukwekkend (werd er nu een kniebuiging van mij verwacht, dacht ik) dat gebaar ervoer ik als koel, berekend en arrogant. Een tikkeltje arrogantie mag, houd ik zelfs van, het maakt een man boeiend. Net zoals wij vrouwen de mythe van het mysterieus zijn mogen aanhouden.

Dan startte de vragenronde, mijn lichaam en geest verstijfden, waar bleef dat notaboekje om alle antwoorden te noteren, flitste door mijn hoofd. Hij slaagde er in om in de kortste tijd mijn spontaniteit te verschrompelen. Eén vraag was nog niet gesteld, mijn maten en gewicht, want mijn garderobe zou ook moeten aangepast worden aan de ‘beau monde’ of had hij deze met zijn kennersblik al geraden?

Op het puntje van mijn tong lagen de woorden: ik zoek geen nieuwe baan…maar een man!

Ik dronk mijn tweede glas rode wijn leeg. En wandelde naar huis.

En de vraag, ja waar ligt het verschil tussen een sollicitatiegesprek en een date bleef door mijn hoofd spoken. Worden we berekend, hebben we een gepast uithangbord nodig, is ons imago naar de buitenwereld toe zo belangrijk. Moeten we van dezelfde dingen houden. Of geven we elkaar de kans om ons te ontdekken, lief te hebben, te groeien naar iets, graag bij elkaar te zijn om wie we zijn en niet om wat we hebben.

Het gaat er om de juiste snaar te raken, het muziekstuk schrijven we dan samen.

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 2 reacties



donderdag 2 september 2010

TOCH MAAR NIET.....

Het gebeurde twee weken geleden ,na een paar mails over en weer met W., een man die mij
mogelijk aangenaam gezelschap leek: het reizen, lezen, muziekkeuze, uit eten gaan en citytrips leken mij zeer ok..en de blokfluit..nu ja, niet meteen mijn ding. Maar je moet ook geen 24/7 samen zijn,nietwaar.. Misschien vinden sommige mannen schoenen OOK niet interessant,dus...

1e telefoontje dus:
- zeer aangename,diepe stem
- 3 minuten over koetjes en kalfjes en (slecht) weer..
- gevolgd door monoloog van W, een half uur - ONAFGEBROKEN, geen speld en nog minder een woord
tussen te krijgen-over DE GEVAREN VAN HET ONLINEN DATEN...
- W staat al 3 jaar op verschillende sites, dus HIJ zal het wel weten...hij heeft al VANALLES beleefd..
- Dames uit Oekraïne die hem proberen geld afhandig te maken,vrouwen uit Thailand die op zijn
kosten heel de familie willen laten afkomen, weer een andere die een taal spreekt die hij niet begrijpt, een meisje uit Duitsland met een echte nerts als huisdier, die Oostendse die nog getrouwd bleek te zijn, een andere die hem na een 2e telefoontje vroeg of ze hem van de zweep mocht geven, eentje die niet kon koken, eentje die heel de tijd in de keuken stond, dan degene met de afschuwelijk bezitterige moeder, eentje die bij de eerste date meteen dacht dat hij haar cola ging betalen.... Ja, hij had het gelukkig allemaal overleefd..

Na +- 25 minuten heb ik even overwogen om de hoorn dicht te gooien, maar dat is onbeleefd, dus niet...

Gebaseerd op mijn profiel - mijn stem heeft hij nauwelijks gehoord, dus dat kan het niet zijn -
denkt W. dat wij het misschien samen kunnen proberen, maar hij vertrok eerst op vakantie voor 3 weken..

Ik heb de kans niet gehad hem te zeggen dat IK vermoed dat we niet samen oud zullen worden..
maar ik wens hem een hele prettige vakantie, ver weg... en zijn blokfluit heeft hij ook nog altijd ....

Lees verder!

geplaatst door Joannie - 3 reacties



donderdag 2 september 2010

Indian Summer part 2


De indiaan heeft zijn spoorzoeken in de prairie beëindigd. Voorlopig. Als de bomen hun rood gekleurde bladeren laten vallen en de eerste sneeuw zich heeft uitgespreid, gaat hij weer op pad. Het is dan makkelijker om sporen te vinden en te volgen van het bloed dat hem nog ontstolen is gebleven.

De indiaan kwam uit de jachtvelden terug met nieuwe hoop en verwachting. Zijn rooksignalen waren opgemerkt. Ze gaven de dag aan waarop de indiaan in een dal met planken huisjes zou zijn om te ontmoeten wie van zijn kinderen de boodschap genegen was. Er waren er een paar, maar niet met al hun papooses. Kleine papooses zouden in hun onschuld aan de haatdragende blanke squaw kunnen vertellen over het dal met planken huisjes dat voor even hun heilige plaats was.
Eerst wat strakke gezichten ontdooiden gauw. Samen over de jachtvelden struinend, oefenden ze het spoorzoeken uit en beslopen zij de bisons en de coyotes.
In uitbundigheid besloten zij hun treffen rond het vuur op de heilige plaats voor die dag. Tevreden hurkten zij om het vuur en lurkten om beurten zwijgend aan de van hand tot hand doorgegeven vredespijp.
De indiaan heeft met zoon en dochter en hun squaw en gele broeder hun bloedbroederbanden gegrift in het hart dat zij hebben voor elkaar.
Zij kunnen de haat van de blanke squaw aan. Met één strakke blik in hun ogen kunnen zij haar doen verstommen. Zij weten, want waren bijeen in het dal met de planken huisjes. De rook van de vredespijp kringelt nog door hun gedachten. Het moment leeft door in hun harten.
De bladeren mogen nu van de bomen vallen en de zomer mag verglijden naar de sneeuw die ook over het dal met de planken huisjes zal neerkomen. In hun hart blijft de zon schijnen.
Naar de blanke squaw zullen zij zwijgend glimlachen, maar alleen zij weten hoe hun glimlach te verstaan is.
De indiaan glimlacht in zichzelf. In het dal met de planken huisjes was zijn geluk bijna volmaakt.
De indiaan hoopt dat hij nog helemaal gelukkig wordt en alle papooses samen zal kunnen zien. Na de eerste sneeuw, als hij hun sporen nog beter kan vinden en volgen.


Harry

Lees verder!

geplaatst door Harry



woensdag 1 september 2010

Twilight zone

We zijn zoekende. We vinden iemand aangenaam in de omgang. We stellen ons wel meer voor ook. Maar tenslotte is het allemaal te ondervinden. Goed, je zou er best mee kunnen leven. Want het spoort in de interesses en de babbels. En zou het dan ook in bed snor zitten ? Valt uit te zoeken.
En ja, voorgeschiedenissen kijken mee onder de lakens. Daar ligt nogal eens een plooi zus of zo in, en geen opwinding is dan blijvend bestand tegen een existentiële tegenvaller. Hu hu, dan maar niet, sorry.

En omgekeerd dan? Het gaat in bed gaat als een fluitje van een cent; maar wolken trekken zich samen tot de hemel vertroebeld is en je er geen gedachten blijkt in te vinden die je voor het leven kunnen boeien.
Is het een misdaad om vast te stellen dat het niet is zoals je graag wou, of zoals het zou moeten zijn voor dat gelukkig gevoel? Niemand werkt toch wetens en willens mee aan ongelukkig zijn of aan de zekerheid dat minstens één kant van het leven niet uit de verf komt?
Mannen laten zich kennen zegt u,mevrouw? Omdat ze eerst meegaan in seks en dan ergens tegenaan stoten waar ze niet over kunnen of willen?
Vrouwen laten zich toch ook kennen?
Als hun droom niet uit komt laat de ene zich zien als vertwijfeld of erger, maar niet haatdragend. De andere wordt dat juist wel, en je mag dan blij zijn dat het plaatje niet door ging. Wie geen begrip heeft voor het goede dat je meedroeg, die kan je best missen. Een feeks hoef je geen tweede keer.
Dan liever een stalker die je geen haat toedraagt. Daar kan je nog begrip voor hebben.
Maar wat doen? Met de lover lessons van Bieke8 alleen ben je er nog niet.
Makkelijk zat om te zeggen : als je honger hebt moet je eten. Alleen is er van die spijs die om een romantisch-gedekte-tafel-met-kaarslicht smeekt. Welke man is hard genoeg om dat te weigeren? Welke vrouw neemt altijd genoegen met de hoek van de keukentafel?

Harry

Lees verder!

geplaatst door Harry - 1 reactie



woensdag 1 september 2010

Wat scheelt er met ons

We staan hier te schitteren in het uitstalraam van een date site met toch de stille hoop dat hij of zij ons vindt. Turend naar het scherm, maar het geeft geen antwoord.

Voor veel mensen betekent vijftig en ouder worden een nieuwe start nemen, ook in de liefde. Ze kennen zichzelf en hebben meer levenservaring. Ze kunnen relativeren en hebben misschien drastische beslissingen genomen en strepen getrokken, proberen geen scheve toestanden meer recht te trekken.

Hebben zich een nieuwe toekomst uitgelijnd.

De grote liefde misschien opnieuw ontdekken: zalige kwelling. Vlinders in de buik, de krop in de keel, een bonzend hart... De klassieke symptomen van een prille liefde zijn niet langer het monopolie van jonge mensen. Integendeel. Waarom zou de behoefte om te beminnen en bemind te worden trouwens met de jaren verdwijnen? Beminnen is een van de weinige vermogens die niet verouderen.

Hebben we teveel eelt op onze ziel gekregen?

Zij wij dames te vrijpostig als we zelf contacteren? Hebben mannen het jagen verleerd? Hebben mannen de charme van het hof maken verloren? Of staan wij vrouwen wantrouwig tegen deze hofmakerij. Horen we de alarmbel in ons hoofd te vlug rinkelen? Of zijn we al verslaafd aan de kick van het veroveren? Willen we iemand dat tien/twintig jaar jonger is om aan onze arm te pronken? Zoeken we het perfecte snoetje en het perfecte body? Zijn vragen die ik me stel.

Is het de drempelvrees of plankenkoorts of gebrek aan zelfvertrouwen. Of berust je in het feit, ik sta op een date site, dus ik probeer iets aan mijn toestand te doen?

Zijn er date regels? Is er een gebruiksaanwijzing? Mag ons fingerspitzengefuhl spreken?

Eén vrouw /man is genoeg, zegt onze vriend Harry. We mikken misschien vaak, maar schieten slechts één keer raak.

Maar toch blijft de vraag: Wat scheelt er met ons.

Lees verder!

geplaatst door Tesoro



Vorige berichten

Archieven

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be