Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 6 februari 2011

Tranten met tuiten

Het spijt me, muziekvrienden-stalkers van Herreweghe en Van Immerseel of andere eeuwig geanimeerden van het Vlaamse klassiek dirigentenwereldje. Ik baal er van. Die over het paard getilde statigheid is mij een maat teveel en dus voor niets. Het is allang goed dat zij jullie kunnen bekoren, maar loftrompetten over hen klinken mij vals in de oren. Ik duw ze dan ook van mij weg. Herreweghes koren kunnen me nog bekoren, maar een symfonieorkest mennen ?… o wee mijn oren, daaraan kunnen ze niet wennen.
Ik weet niet wat die Vlaamse klassiek dirigenten bezielt met de uit zware kleigrond getrokken plechtigheid die hen zonder verpinken eerst Beethoven doet vermoorden en daar dan nog gemeend en bedoeld applaus voor in ontvangst kan nemen. Ik niet; ik doe al geen moeite meer. Laatst hoorde ik op Klara nog een Schubert symfonie door de klei slepen tot ik bijna van mijn stokje ging onder mijn verwensing alweer aan het vermeend adres van Herreweghe, en bleek zowaar Van Immerseel met het stokje te hebben gezwaaid. Nou, met alle respect voor de andere kwaliteiten van beide Vlaamse muziekmonumenten, maar een orkest dirigeren dat kunnen ze maar beter overlaten aan wie daar hart en ziel voor hebben.
Verstand heb ik er ook niet van, maar ik weet wel wiens dirigeerstokje mijn hart en ziel beroert, en ben niet te beroerd om te erkennen dat het me tot tranen met tuiten kan brengen en zo niet toch tot een staat van zaligheid die me de ogen laat sluiten. Eens vanaf de laatste Bijloke rij voor Etienne Siebens afscheidsconcert met werk van uitsluitend Amerikaanse componisten, meticuleus gedirigeerd en met een ontroerende smetteloosheid ten gehore gebracht. En nog iets geleerd ook want ik wist niet dat Kurt Weil een Amerikaan is.
De levend kwik dirigent Yannick Nézet-Séguin had ik al eerder het stokje zien zwaaien toen een of ander Duits Funk-koor in de Sint Baafs me een eerste keer Georgy Kurtag gezangen liet horen en daarna samen met zijn Rotterdams Filharmonisch Orkest de negende van Beethoven liet uitvoeren, helaas gruwelijk vermoord door een ongecorrigeerde akoestiek die de blazers anderhalve seconde na de strijkers liet klinken. Dat belette niet dat orkest en dirigent voor mij het predicaat ‘uitstekend’ verdienden. Zodat ik gisteren in De Singel, de juiste plaats voor zoiets, de 4° en 5° van Beethoven ging smaken. Diezelfde 4° Beethoven heb ik eens door Herreweghe uit geluisterd in opperste vertwijfeling of ik niet de zaal uit zou vluchten. Maar nu, gisteren, was ’t van dattum...tranen met tuiten om hoe die 4° weerklonk onder die verbazend kleine maar ongelooflijk meeslepende jonge Canadese dirigent Yannick Nézet-Séguin. Onthoud die naam mensen, en schrijf die bij Simon Rattle van Berliner Philharmoniker (en voorheen Birmingham Symfonie Orkest) en bij de 33-jarige maar nu al onsterfelijke Venezolaan Gustavo Dudamel die het Göteborg Symfonie Orkest leidt.
Op tijd en stond valt dat allemaal te horen in ons muzieklandje. Maar kom dan wel eens van die luie stoelen en loop die Vlaamse kleidirigenten niet meer achterna. Laat jullie eens het hart uit het lijf scheuren en hou de tranentuiten klaar voor die alles-is-anders beleving waarbij Beethoven wel een speelse jonge kater lijkt.

geplaatst door Harry - 5015 keer gelezen

beoordeeld 5/5 (2 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be