Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 8 maart 2011

Warm willig gevoelen


De gevoelens overmannen me, ik ga ze niet uit de weg. Liever dan ze te weerstaan, mogen ze me in mijn zetel of zelfs plat ter aarde werpen. Er is altijd wel een manier hoe ermee om te gaan. Zelfs als het leven niet bijzonder veel hulp te bieden heeft.
Vandaag had ik een chat met iemand die het ook kent of gekend heeft. En dat deed goed.
En gisteren heb ik mezelf verwend. ’s Namiddags met het mooie weer vertrokken; eerst naar Gent, en daar Atlas en Zanzibar aangedaan. Van het Atlasgebergte mogen ze mij zwijgen sinds ik het vorig jaar aandeed; ik hou niet van die van onder tot boven in strontkleur tronende rotsformaties, hoe doorkloven ze ook mogen zijn. En in Zanzibar was ik nog nooit en zal ik waarschijnlijk nooit komen.
Ik schafte me twee OL kaarten aan van de North York Moors waar ik over een paar maanden met zoonlief doorheen ga stappen.
En dan naar zee, een kerkhof op waarnaar ik terug moet omdat het om vijf uur sloot.
Via Wenduine, duinen en strand naar Oostende. Ik besloot mezelf te verwennen met een goed avondmaal. Een lieve vriendin daar uitgenodigd om, zo ze al andere plannen had, samen toch een aperitiefje te nemen zoals mutueel gebeurt met nadien samen eten wanneer zij hier haar familie komt bezoeken. Dat deed zij dus gisteren en proefde mijn wijn, en wij beiden het samenzijn. Na de babbel een innige omarming tot afscheid, met een kus die in andere en evidenter omstandigheden meer en beter had ingehouden. Het leven bestaat ook uit kleine dingen en wie ’t kleine niet eert is ’t grote niet weerd. Een beetje bijgetankt dus. Het was nodig.
In mijn gevoelsleven ben ik momenteel een chaoot, zo vele gevoelens er strijden om aandacht en beleving. Nee, niet de dates, al had die Úne die ik zelf zo graag terug had gezien niet de klick die’k zelf wel had. Pech. Die keer had ik ook geen vangnet. Dat span ik gewoonlijk wel : de date combineren met een etentje en/of concert. Wat kan er dan nog mis gaan? Ja, misschien zoals die keer toen zij voor mijn ogen onbewust maar nogal ostentatief haar mes aflikte; een afknapper. Minder subtiel dan die evengoed afknapper toen de dame me over het door haarzelf gewenste concert, met programma Beethoven Bartok Brahms, vroeg wat we daarvan zouden nemen. Of andere zowel flagrante als subtiele afknappers waarop ik nu niet nader in ga.
De ironie van de liefde wil dat bij liefde normaal wel seks hoort maar niet noodzakelijk het omgekeerde. Wegens diezelfde ironie ben ik nu zelf de afknapper als ik al weer eens in bed beland, omdat tussen mijn oren de seks zit met die dame die nooit meer kan komen tussen de lakens waaruit ik haar zelf met moeite verwijderde. Een ander die daar geen schuld aan heeft moet dat dan ontgelden, en zelf heb ik daar ook geen schuld aan want het is sterker dan mezelf.
De tweede jaarhelft 2010 bracht al depressieve buien om dochterleed door toedoen van madame ex, waaraan ik geen mallemoer kan doen tenzij dat kind bijstaan. En deed ik dan al eens een poging om via een echtgenoot met mijn andere dochter contact te krijgen, dan loopt die stommekloot toch wel naar zijn schoonmoeder die me van haat kan opvreten!
Er zit niets anders op dan een quarantaine. En ik hoop dat die volstaat.
De kleine gevoelens en genoegens zal ik me niet ontzeggen. De grotere zullen moeten wachten, vrees ik.

geplaatst door Harry - 5061 keer gelezen

beoordeeld 4.7/5 (20 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be