Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 14 mei 2011

Kroniek van het meerwaardeliefje 2010_2011 alias TLOHL

7 maanden kan ik terugkijken op meestal mooie close encounters of the nice kind. De emotionele rollercoster van bij aanvang is gelukkig wat van zijn snelheid verloren. Ik heb het me al wel 10 x bedacht een soort van blog te gaan schrijven, eea van me af te schrijven, of eens na te lezen op een later tijdstip, met de nodige afstand en relativering …. En nu zet ik maar eens door. Het is best raar wat me overkomt, de hersenspinsels die me bezighouden en het niet kunnen verwoorden soms, alleen maar kunnen voelen.

Zoals ook nu, eigenlijk is het compleet onjuist om vanaf dit moment te gaan lezen of schrijven, maar de historiek reconstrueren zou ten eerste teveel tijd nemen, volledig gebiasd zijn en ook veel van de schoonheid en ook de puurheid van het moment, voor mij althans, teniet doen.
Dus die historiek, mid juni 2010 toen ik je online net leerde kennen tot eind januari 2011, blijf ik even in mijn hoofd en nog meer in mijn hart houden en misschien plak ik hem bovenaan een dezer, misschien ook niet, en blijft dit een behoorlijk gehandicapt verhaal voor wie dit ook leest. Behalve voor mij en R.
Om een of andere reden wil ik dit doen, wil ik dit schrijven en me af en toe dit schrijven als spiegel voorhouden: je bent een meerwaardeliefje …. Gereduceerd tot … niet meer niet minder, althans dat denk je, hoop je … dat er daar dan toch nog een meerwaarde zit ….,maar zelfs dat weet je niet, soms voel je dat, soms ook helemaal niet. Ik twijfel aan de waarde van elk woord uit je mond.

Vandaag is het donderdag 27 januari 2011, heb je gehoord mijn liefje vanochtend zoals elke ochtend een sms, die me ondertussen geconditioneerd wakker maakt, soms te laat ;-), het past bij jou, bij je ritueeltjes, ook bij de nood om veel structuur te leggen in de dingen die je doet en laat om ook daar dan geen fouten te maken en snel op je pootjes terug terecht te komen, if ever een uitschuiver.

Het gaat eigenlijk best goed met mij ondertussen denk ik. Een “hoopje” op meer ligt altijd om de hoek te loeren, maar ik berust in het feit dat je bij J blijft en me daarnaast wil blijven zien, en tracht me daarbinnen zelfs te gedragen. En dan denk ik onmiddellijk ook zo van …my god vdb, dom naÔef kieken. Waarom zie ik deze man nu toch ook zo graag . Een projectie van een zeer groot gemis uit mijn leven met Y kan dit toch al lang niet meer zijn, de compatibiliteit die ik voel en nog meer voelde in het begin van ons samenzijn ( is wat de kop ingedrukt door eea zie mogelijks historiek if ever er eentje komt) is zeer sterk aanwezig.

Vandaag was het weer even incasseren, misschien, misschien niet gaan we zondag maandag naar zee, zijn we nog eens een nachtje samen, we gaan werken aan je boot …. Ik ga maandag gewoon naar het werk. Alleen, dit kan best zondagmiddag nog geannuleerd worden. Daarnaast ben je net terug van een weekje skiŽn en vertel je me dat de bestaande gezins- vakantie plannen die je hebt nu worden uitgebreid met nog een vakantie; naast een weekend Disney met krokus, een weekend Praag met J in Maart, 3 weken US in Augustus, krijg ik vanochtend te horen dat een weekje zeilen met Pasen ook in de pipeline zit.

Ikzelf krijg niets gepland omwille van oa budget, kids die niet willen, partner die eigenlijk ontbreekt, en een weekje Spanje dat ik eventueel alleen zou willen doen, durf ik niet te boeken/regelen want er zit een mogelijkheid in om met jou naar UK te zeilen … hoewel hier geen garantie … pijnlijk en zielig eigenlijk.
"Wat er was, vroeg je aan de telefoon, ik was een beetje stil. "

Ook vanochtend kijk ik regelmatig ons gezamenlijk mailadres na, geen teken van leven … de afstand vergroot … daar en hier , ik haat dit, ik haat dit echt. Want ook dit had je ooit verteld … dit is een scenario dat jij inbouwt en of herkent .

vrijdag 28 januari 2011

Gisterenavond mijn eerste zoukles, gewoon iets wat ik graag doe, maar nog veel liever met TLOML zou willen doen. Was ok, ik was een beetje verveeld omdat ik dacht dat je al lang voor mij klaar zou geweest zijn met een of andere receptie, wat niet zo was en heb tot 24u op je gewacht op mijn werk, na wat irritatie weggemoffeld …stomende sex, je bent niet klaargekomen, ikke wel … 't was zeer fijn alleen, de gedachten krijg ik niet uit mijn hoofd … wie is er voor mij deze week geweest J …anderen…, was het de drank ik de man… neen dat geloof ik niet meer… Zal ik deze man nog ooit kunnen vertrouwen ? Ik zou het zo graag willen kunnen. Hij is zo boeiend, en warm.

Ik voelde de bui al hangen, vanochtend had je al spijt dat het in tijd uit de hand was gelopen gisteren, zondag en of maandag gaat de trap geschilderd worden als compensatie voor J (of als alibi om eea inrolmoment te regelen). Maar zeker ook de trap, Om thuis de lont uit het buskruit te halen… side dish slaat toe. Ik word er stilaan immuun aan…

Hoewel ik echt begrijp dat je keuzes maakt om je nest te bewaken, en gezonde kids op hun pad te zetten, vraag ik me net zoveel af of dit niet de zoveelste rationalisatie cq drogreden is. Wil jij niet zoveel mogelijk fun in je eigen vrouwenagenda naast J en je kids … thats it … en ik naÔeve kip zie je graag….

Ben echt jaloers op het feit dat je ondanks alles thuis komt bij J. Het vraagstuk of ik er ooit mee zou om kunnen, je te delen je ruimte te geven om … ik denk dat ik het antwoord ken . Maar het antwoord op de vraag die zich stelt om dit voor mij ooit goed in te voegen, lijkt me op dit moment veel onduidelijker, kan jij echt transparant zijn ? kan je verder gaan dan the need to know bases … wat niet weet niet deert…., deert wel liefje . Dat betwijfel ik, ik denk ook dat je dat niet meer wil laten functioneren . On a need to know –bases no more no less, daar zit ik. Omdat je het makkelijker managen kan dan.

Het is woensdag 2 feb. 11 ondertussen

Na een druk weekend, Y. gezien twee keer zelfs, gaan kwissen afin ik was er… that’s it, Jou af en toe gehoord, intensiteit en frequentie van onze contacten faden out. Tot je een bedreiging van je nest voelt en me ‘s nachts smst om te vragen om niets te sturen want ze zijn met je gsm aant spelen, ook niet om ok te zeggen, kusjes … zoiets, pijnlijk contrast …

Mijn referentiekader is er nog steeds een van dit is waardevol voor mij, zeeeeeer moeilijk maar waardevol, en daarom verwacht ik toch wrs meer dan waar jij nu op aan stuurt. In je zatte bui donderdag heb je het zelfs verwoord, “het was al aan het eindigen toen we zijn begonnen”… jij hebt dit altijd al van bij aanvang als een spel gezien is mijn conclusie, cien was het ultieme bewijs, je moet het maar kunnen eigenlijk wat je daar hebt gepresteerd op dat moment… …, je ziet me niet meer of minder graag dan nummer 1 tot 77 wrs. Voor jou lijkt dit dus niet zo waardevol zelfs in het side dish verhaal . Jij gaat ervan uit dat dit morgen eindigen zal. En dat zal het dan ook op deze manier. Het is jouw plan jouw spel.

We hebben het er gisteren nog over gehad, toen we in Geel snel iets gingen drinken … vertrouwen, jij vertrouwt me niet, jij ging ervan uit dat ik je hotmail online dating adres zou hebben gecheckt en weet ik veel wat er zou gevonden hebben, mss zelfs nog naast Bie dan, en van Bie was je zelfs vergeten dat je het me gezegd had … of hoe hard kan je het side dish verhaal nog meer onderstrepen dacht ik . En eigenlijk ben ik best te vertrouwen en projecteer jij meer van jezelf in dat soort acties.

Ben gisteren ook gaan tekenen, de eerste verschijning met Y, best moeilijk, niet zozeer de beslissing, moest zo zijn, wel het besef dat jij met jouw gedrag me onbewust weer naar dat soort man duwt. Rust en zekerheid om nooit nog bedrogen te worden en dan niet in de fysieke vorm van bedriegen … ik zou zoveel meer aankunnen als vertrouwen en transparantie aan de basis zouden liggen. Maar dat kan jij (nog ) niet. Of ik blijf dat wantrouwen (onterecht dan) aan jou plakken om een of andere reden.

Ik begrijp soms niet dat je de waarde van wat er wel is niet ziet of niet meer wil bewaken dan je doet. Waarschijnlijk omdat het veel minder bij je zijn past dan je zelf zegt/zei of ik inschat.

T, mijn buddy for life, strikte me gisterenochtend op een moodie-me moment, teveel kleine ISD- signalen en symbolen op een rij (inhoudsloze sidedishscenes), en het tekenen in het vooruitzicht, mijn bezorgdheid om Y. Zij leidde me naar een mogelijke conclusie om toch maar te breken met je en ook los te komen van Y, wrs heeft ze gelijk ik voel het ook zo, als wij dit niet anders kunnen en of willen aanpakken dan we doen, dan is het einde nabij. En dat zit veel meer in jouw kamp dan jij denkt. In jouw hoofd ben ik iemand die snel huisje tuintje boompje wil en jou morgen voor altlijd aan mijn zijde. Het side dish verhaal op lange termijn is niet aan mij besteed ja, niets nieuws ……., op zoek naar een fijne partnerrelatie ja… ja maar morgen niet, ook voor mij niet. En daar stuur jij wel op. Jouw mindset en gedragingen zijn daarop gericht, ze zal verdwijnen en snel, althans zo voelt dat. En meer moven dan dat doe je niet.

Je vindt dat niet leuk aan een touwtje te hangen, maar ziet gelukkig nog wel dat ik er veel meer aanhang, veeeeeeellll meer. Dat dat moeilijk is ja zeeeerrr moeilijk, en dat ik om de 3 weken er een punt wil achter zetten…heu pardon ik heb dit 1keer in mind gehad en NIET geŽxpliciteerd…JIJ cultiveert dit verder liefje niet ik. (inception?)

Dit alles (je talent om vele balletjes gelijktijdig in de lucht te houden, de signalen en symbolen in je gedrag) maken dat ik meen te voelen dat jij meer afscheid bent aan 't nemen dan ik, en dat jij daarnaast ook mogelijks openstaat voor andere inrolmomenten en opportuniteiten, en of gewoon je focus op je gezin en J legt, wat op zich niet mis is gezien jouw zijn.
Alleen onwezenlijk jammer dat je me daar niet vertrouwt of dat je mogelijks een angstje en ook een egoistisch-trekje hebt me niet sneller te willen verliezen, niets is minder waar liefje, de onwetendheid en toch aanvoelen van … maakt dit veel zwaarder voor mij dan het moet zijn.

Nog een voltreffer van formaat bv, i know je vroeg me ernaar en kon niet antwoorden nu een dag later wel: “we gaan zorg dragen voor mekaar” zeiden we deze zomer, je vroeg me toen om je tijdig te informeren over mogelijke anderen want van een bruuske breuk zou je last van hebben. Ok, we komen er mss aan dus ik vroeg je hoe je dat zag dan. Jouw antwoord, laat ons dan iets gezellig nog gaan doen als afscheid. Net hetzelfde dan dat Bie jou zou hebben gevraagd … een afscheid …, wie wilde dat nu eigenlijk in jullie geval, jij of Bie ?

En nog eens liefje het gaat me dan naast het afscheid an sich, meer over het feit of jij nu over zoiets de waarheid niet durft te vertellen? Of copieer je dit nu? En waarom dan ?
Maar we gaan dat zo doen liefje, als het je helpt doen we dat. Echt afscheid zal dat niet worden, ik kom je nog wel tegen, zeker weten … de hoedanigheid en verhoudingen zullen dan wel anders zijn.

Volgende week ga je naar Wenen, lastig 3 nachten alleen slapen zei je… het went wel denk ik dan …, in de afgelopen maanden heb ik er minder last van gehad dan ik ooit had durven denken, slaap nu 5 maanden alleen.. mss een 8tal nachten met jou … echt erg 3 nachten. En ben je er wel alleen, je zal het me niet vertellen and if so ga je het ten stelligste ontkennen en ik ga die ontkenning niet geloven …., allemaal omwille van dat ene gevoel, vertrouwen.

geplaatst door Cheers - 4587 keer gelezen

beoordeeld 3.43/5 (7 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be