Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 17 juni 2011

Heerlijk traag


In 2011 gebeurt het. Dat wist ik gewoon. Wat dan juist, deed er niet toe. Dat kon allerlei zijn.

Het eerste gebeurde de vooravond van mijn afreis naar het UK. Ik had weer eens afgesproken met dochterlief, aan de goeie kant van een veer over de Schelde; haar kant, want aan mijn kant is de herberg aan het veer afgebrand. Toen ik eraan kwam zag ik ook haar man opduiken,even verdwijnen,en weer op de weg komen…..,te snel voor een plasje; wat was er aan de hand? Bij verrassing -hartenklop- hadden zij hun beide zoontjes mee om hun opa te zien. Lachen of huilen? Het werd het eerste want de begroeting leek alsof ik hen altijd al in levende lijve kende i.p.v. alleen maar van foto’s. Dan wandelde de oudste aan mijn hand de dijk af tot het keerpunt, en langs de weidekant terug zat de jongste in mijn nek…..het leek wel nooit anders geweest. In de herberg aan het veer smolt het ijs in kindermonden en dronken wij op de gelukkige avond, niet denkend aan welk commentaar er ook zou volgen indien....pff, ’t probleem van hun oma en van dezen voor wie leven stilstand is.
Die avond was al rijk aan 2011 geluk.

Het was al nacht toen ik thuis goed en wel gepakt had. Zoonlief zou me al vroeg ophalen om te beginnen aan ons vervolg van het Coast to Coast pad waarvan we vorig jaar samen de eerste 5 dagen liepen. In Calais voor de Eurotunnel miste ik tot mijn ontzetting mijn identiteitskaart...nog in mijn eID-kaartlezer thuis! BTW-plicht als schuldige aanwijzen mocht wel baten bij de Franse politieman die met mijn rijbewijs genoegen nam maar zeker wist dat 100 meter verder de Britse politie me zou terug sturen. Verontschuldigend met dezelfde uitleg en rijbewijs hoopte ik op clementie bij de police woman. Zij wou alle details van verblijfsdoel en accomodaties horen, en het aanbod om een vergrote kopie van identiteitskaart van huis uit te laten faxen –als de kuisvrouw met het toestel overweg zou kunnen– vond zij wel interessant maar wist zij onvoldoende want alleen ‘the boss’ zou beslissen. Het werden 5 spannende minuten tot haar terugkeer en we meenden van haar pokerface een onheilstijding af te lezen, maar hoorden dan uit haar mond het bevrijdende ‘for this occasion only’; maar een vliegtuig zou ik ginds niet mogen nemen. Nee nee meid, just 4 wheels to get upnorth and then on our own feet’.
Heerlijk traag dus, want te voet, vervolgden en maakten we af wat we op het Coast to Coast pad vorig jaar in Lakeland begonnen, Wainwright en Julia Bradbury’s fraaie en miljoenen keren bekeken benen achterna. Boze tongen die ik geneigd ben te geloven beweren dat Julia overal in een helikopter naartoe werd gehesen om dan met haar rugzakje over de laatste 50 meter wat hijgend te commentariėren hoe mooi het daar wel is. Dat laatste is zeker waar. Ook nu met 3 dagen Yorkshire Dales en dan 4 dagen North York Moors, het vlakke stuk ertussen vervangen door ophalen van de auto en bezoek aan Richmond eer we de Moors op gingen voor een dag lang constant onvergetelijke zichten vanaf de hoge noordwest rand. ’s Anderendaags leken 32,5 km wel een makkie, en de laatste 2 dagen met elk 19 km een fitheidswandelingetje. We eindigden de laatste kilometers zoals de eerste vorig jaar, met de klippen en de zee aan onze linkerzijde; het C2C pad is een grote accolade met een hoop in richting nogal verspringende middelpunten. In het smokkelaarsnest Robin Hood’s Bay aan de oostkust gooiden we ons aan de westkust opgeraapte en meegedragen keitje weer in zee.
Quality time voor vader en zoon, vorig jaar een week –we misten we er de verkiezingen mee– duurden nu 10 dagen. Heerlijk traag.

En nu, nog maar een paar dagen terug, gaat het leven verder zijn gang. Heerlijk traag ook weer. Want meer dan een half jaar geleden besloot ik om niet meer te zoeken. Hoe kan ik dan vinden? Het maakte me niet meer uit. Misschien zou ik zelf wel gevonden worden.
Of anders bestaat die ‘serendipity’ wel echt. Ook als ik, heerlijk traag al een poos omgaand met deze of gene, ineens zou gaan merken van “ja, dat zal zij wel zijn, die ‘ware’ die ik tegen wou komen”. Wat doe ik dan? Ik denk dat ik, zoals op het C2C pad al gaat het na bergaf steeds weer omhoog, gewoon de ene voet voor de andere blijf zetten om er te geraken. Dat het erop aan komt om heerlijk traag en rustig voort te gaan tot het moment komt om eens die try-out te doen waaraan beiden intussen gaan denken. Niet zo’n los sexperiment, maar iets dat zijn plaats al heeft. Wanneer intimiteit niet ineens bestaat na bloot weg in bed liggen stoeien, maar ontstaat wanneer je in je armen en lendenen sluit wie en wat je al meer in gedachten en met het hart dan met je lijf koesterde.
Geluk kan heerlijk traag liggen sluimeren tot het ontdekt wordt.
Spetters en vonken kunnen vast goed aandacht trekken, maar leiden die ook vaak af.
Een smeulend vuurtje leeft door. Heerlijk traag.

geplaatst door Harry - 5098 keer gelezen

beoordeeld 4.87/5 (15 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be