Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 5 juli 2011

De Fietstocht

Zij hield van fietsen. Ik fiets ook graag. Dus kan het leven simpel zijn.

Omdat er echter veel manieren zijn van fietsen, wou ik wel weten welke manier haar dan wel zou bevallen. Gewoon op een citybike, of eerder op een toerfiets, misschien met de mountainbike, of zelfs met de racefiets ?

Mij maakt de manier niet uit, want ik doe aan fietsen op alle manieren, behalve op een tandem.

Toch enigszins verbazing toen zij liet weten dat zij de racefiets verkoos. Dat doen echt niet veel vrouwen, al lijkt het aantal te stijgen de laatste tijd. De voorkeur voor een racefiets houdt natuurlijk een gevaar in. Achter die voorkeur durft wel eens een passionata schuil gaan, die altijd en overal iedereen eraf wil rijden. Dergelijke types ( die uiteraard ook van het mannelijk geslacht kunnen zijn ) trainen echt, met schema’s, vreten kilometers, spreken van de Ventoux en weten alles van het juiste bracket, de bandenkeuze, het merk van zadel, en vooral het verschil in gewicht tussen een kader in carbon , titanium of aluminium.

Ik ben echter nooit bevreesd omdat ik ook nooit de macho uithang als ik fiets en rijden zij mij eraf, dan vind ik dat niet erg. Ik kom wel thuis. Het enige waar ik een hekel aan heb wanneer ik met de racefiets op de baan ben, is het stoppen aan herbergen of andere uitspanningen om een trappist te gaan drinken. Als ik fiets, rij ik verder tot mijn bestemming.

Onze afspraak was goed gekozen. Aan een kruispunt dat aansloot op het bekende fietsen-knooppunt van de provincie Antwerpen. Zo konden wij nog altijd kiezen in welke richting, hoeveel kilometer, al dan niet bochtig. Date om 13u30. Ik fiets helaas niet graag op een zondagmorgen. Dan verkies ik andere bezigheden.

Ik was stipt op tijd, parkeerde mijn wagen en haalde mijn fiets van het rek, vervolledigde mijn uitrusting met mijn helm, fietsschoenen, en mijn bril. Die bril is bijzonder handig tegen vliegjes in de ogen. Mijn fietsmaatje kwam enkele minuten laten aan. Haar fiets lag in een type wagen Renault Espace. Wij begroetten elkaar spontaan want zij was de enige in koersuitrusting. Een vrouw met een helm, een flashy bril en van die schoenen met een verhoogje voor de klikpedalen, is wel goed vermomd, maar in dit geval was een roos in het knopsgat niet nodig. Haar kledij was smetteloos, niet beletterd met reclame, en met de juiste kleurencombinatie. Wat mij wel opviel was dat zij een lang koersbroek droeg, terwijl het toch een stuk boven de 20 graden celsius was. Wij waren het gauw eens over het te volgen parcours. Ik stak mijn drinkbus nog in de houder en hop, weg waren wij.

Dat dacht ik althans. Na vijftig meter keek ik om en ik zag een enigszins waggelende fietser die probeerde in de klikpedalen te geraken. Dat lukte niet best. Ik wachtte. Uiteindelijk was het haar gelukt en heel voorzichtig kwam zij aarzelend in mijn richting gereden. En hop, daar gingen wij. Het betonbaantje was drie meter breed en dus konden naast elkaar rijden en een babbel doen. Ik zette haar trouwens uit de wind. Wij reden amper 20km/u en ik zag dat zij haar stuur krampachtig vastklemde. Praten lukte haar niet. Ik zag al snel een rode helm en rode wangen en hoorde een onregelmatige ademhaling. Toen kwam de eerste bocht, zo goed als haaks. Ik wou haar laten passeren om eerst door de bocht te gaan, maar zij reed mij gewoon dwars aan terwijl zij met alle macht haar remmen dicht kneep. Totaal verrast belandde ik op het beton, zonder erg. Sorry, sorry. Wij terug op de fiets. Bij de volgende bocht lette ik wel op en ging er nu als eerste door. Ik hoorde echter niets meer en keek achterom. Zij stond in de berm met de fiets aan de hand. Ik draaide terug. Haar voorband was plat. Vreemd vond ik dat. Er lagen geen kiezels, steentjes of takjes op de weg. Tot overmaat van ramp had zij niets bij om te herstellen. Ik had één reserveband bij in het zakje onder mijn zadel. Het zou toch moeten lukken….en dus ging ik aan de slag. Voorwiel uit de vork, band eraf, nieuwe binnenband steken, buitenband terug op het wiel, oppompen, monteren en hop, daar gingen wij weer. Het begon toch iets of wat te vlotten. Zij trapte wel erg klein, maar goed, souplesse is ook een deugd.

Op zeker moment sloegen wij rechtsaf op een soort smal tussenbaantje. In het midden van dat baantje stond een paaltje om gemotoriseerde voertuigen te beletten dat baantje op te draaien. Ik draaide eerst op en toen hoorde ik een gil. Zij was tegen het paaltje gebotst en lag op de grond. En vallen met klikpedalen is gevaarlijk, want dan blijf je vaak hangen in de pedalen. Ik gooide mijn fiets langs de kant en trachtte haar recht te helpen. De klikpedalen losten echter niet en dus kon zij niet recht. Normaal klik je los door te voet te draaien over de pedaal van links naar rechts. Na een tijd zag ik geen andere oplossing dan zelf haar voet om te wringen om haar uit die klikpedaal te krijgen. Het zweet gutste intussen over mijn rug. Eindelijk lukte het met rechts , dan nog links. Ervaring is een goede leermeester en dus ging dat gelukkig wat sneller.

Ik nam een slok uit mijn drinkbus, gaf haar die door en met gretige teugen genoot zij van het frisse water. Haar broek was gescheurd en ik zag dat zij wel mooie dijen had. Zij had haar helm afgezet en ik zag dat zij welige blonde lokken had. Haar bril bengelde in haar truitje en ik zag dat zij diepe blauwe ogen had. Haar enkels had ik al gevoeld en die waren slank en elegant. Een prachtvrouw om van alles mee te doen en te beleven, maar om te fietsen moet zij een andere date zoeken.

geplaatst door Zozzeke - 5316 keer gelezen

beoordeeld 4.2/5 (5 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be