Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

donderdag 7 juli 2011

De problematiek van de eivolle agenda

Een regelmatig terugkerend onderwerp van ongeloof/irritatie/frustratie op deze site is de veel te volle agenda van de singles. Ongeloof, want sommige mensen die niet zo vaak buitenkomen, beweren dat de volle agenda een luchtbel is om de schijn van happy single hoog te houden. Irritatie voor degenen die naar een afspraakje vissen en te horen krijgen dat dat afspraakje er beslist komt, maar dat het gaatje in de agenda er pas binnen een paar weken zit aan te komen. Frustratie bij de houders van deze volle agenda’s (jawel, ik pleit schuldig): je zou wel willen afspreken, heel graag zelfs, maar… je bent een weekend weg, en het volgende weekend ga je naar een concert, tijdens de week wil je wel afspreken, maar je bent laat thuis, en eigenlijk wil je liefst eerst nog gaan sporten, want daar heb je zo’n deugd van, maar niemand wil er nog afspreken na 21.30u (Zitter er eigenlijk nachtraven op deze site?) En dan zijn er nog de afspraakjes met vrienden en familie, die krijgen natuurlijk voorrang, maar is dat wel zo natuurlijk?

Waarom zit die agenda zo vol? En waarom is het hebben van die volle agenda zo belangrijk? Het is de vraag van de kip of het ei, in een vicieuze-cirkel-vorm.

Mijn visie, mijn antwoorden, natuurlijk niet te veralgemenen. Of wel?

Ik ben niet graag alleen. Dit betekent niet dat ik ongelukkig ben omdat ik single ben, ik wil hier alleen mee zeggen dat ik geen eenzaat ben. Ik ben een hypersociaal wezen, ik haal mijn energie en levenslust uit contact met andere mensen. Ik woon alleen (maar heb gezelschap van twee aanhankelijke katers) en ik kan genieten van kleine dosissen me-time, maar ik zou niet kunnen alleen wonen en tegelijkertijd vaak alleen zijn. Een groot jaar geleden, toen mijn hart in stukjes lag na een surrealistische relatie, toen had ik een paar maand nood aan isolement, om alles op een rijtje te zetten, om mijn hart weer in elkaar te knutselen, maar op een bepaald moment voelde ik dat ik weer bijna de oude was. De eenzaamheid, die even voordien nog heilzaam was, begon zwaar te wegen, en het was hoog tijd om terug buiten te komen.

Mijn vrienden waren blij dat ze me terug uit mijn hol zagen kruipen, en heel snel zat die agenda weer vol, maandag sporten, dinsdag koken voor of gaan eten bij mijn beste vrienden, woensdag sporten (of een filmpje want ik ben flexibel), donderdag quizavond, vrijdag begint het weekend en is er wel altijd ergens iets te doen, of lonkt er een niet al te verre stad voor een mini-city trip. Want, alleen thuiszitten, daar heb ik geen zin meer in. Voeg daaraan toe dat de zaken die vastliggen in die agenda met een absolute zekerheid leuk zijn (of als ze niet leuk zijn, dan zijn ze minstens moreel verplicht), dan ben ik persoonlijk al niet te snel geneigd om iets uit mijn agenda te schrappen voor een date die hoogstwaarschijnlijk een heel klein beetje zal tegenvallen…

Hierdoor misloop je natuurlijk alle mogelijke afspraakjes met Mr. Right. Maar je hebt tegelijkertijd ook niet vaak zitten kniezen dat je alleen thuis zat. Je vermijdt hetgeen je niet wil, waardoor je hetgeen je echt wil, onbereikbaar maakt.

Mijn voornemen voor na mijn verlof: die agenda wat leger houden en niet kniezen als ik een avondje alleen zit. Goed boek, goeie CD of, wie weet, een goeie date die geen drie weken heeft moeten wachten op zijn afspraakje. Maar eerst nog die drukke zomer doorkomen….

geplaatst door Jds - 4775 keer gelezen

beoordeeld 5/5 (4 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be