Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 5 juli 2011

La vita è bella


De vliegtuigmaatschappij met de blauwgele zetels en vleugelstukjes had me weeral liggen. Nog maar pas had ik voor 25 € een retourtje Perugia geboekt, of daar was ze alweer met een stunt: voor 7 € enkel naar Zadar. Ik had dus met een appel en een ei de Dalmatische kust kunnen afschuimen tot helemaal in Dubrovnik of zelfs Mostar. Ooit miste ik het om zo diep te geraken, na een eerste kennismaking tot Sibenik of zoiets maar. Een congres zou me in Dubrovnik gebracht hebben, maar op de een of andere manier had de Vlaamse administratie geen zin ofwel geen geld veil om me de reiskosten te betalen. Dat werd enige jaren later goedgemaakt,eerst met München, en het jaar daarop met Bled in Slovenië.
Daar in Bled kwam ik drie dagen zonder bagage te zitten omdat die ergens verloren ging tussen Frankfurt en Ljubljana, of in Belgrado bij de tussenlanding. Het was ook zo onverwachts, en ik had daardoor niet gemerkt dat je via München direct naar Ljubljana kon. In het congreshotel zat zowaar ook een stadsgenoot die voor de VUB was gekomen. Wat ik daar kwam zoeken was zijn vraag. Sorry jongen, hetzelfde als jij zeker! Daar keek ie van op; hij dacht voorwaar de enige Vlaming te zijn die iets mocht vertellen. Ergens begreep ik hem wel, want met de academische wereld had ik geen enkele binding; ik had alleen blijk gegeven iets te vertellen te hebben. Soms zijn er bij de Vlaamse administratie mensen die de boodschap bekijken eerder dan de boodschapper. Dat was een jaar eerder al het geval toen academische wereld en onderzoeksinstellingen een modderfiguur sloegen en ik in München echt de enige Vlaming was. Bij de officiële ontvangst van de deelnemers in de Residenz liep een grote slanke vrouw voortdurend te fotograferen, zelf flitsend met een tot de heupen reikende split in de rok. Op mijn heupen werkte ze niet, en in een mum van tijd kreeg ik mijn foto op een sleutelhanger die ’k aan mijn dochter zou geven : papa van 44 lentes in tafelgesprek met lokale collega buiten beeld. De sleutelhanger ben ik decennia kwijt geweest tot die weer uit het niets opdook en ik die maar aan mijn petekind gaf.
Het op een ’s nachts van huis komend telefoontje door de receptioniste gegeven antwoord (der Herr ist nicht im Zimmer) riep achteraf vragen op, maar ik kon naar waarheid zeggen dat er geen trein terug meer was vanuit Freizing waar ik een vriend had bezocht die ons een paar jaar eerder zelf opzocht. Een andere avond bezocht ik in de stationswijk een bioscoop die me (wat doet een man alleen in een vreemde stad?) na twee gelukkigerwijs gedenkwaardige seksfilms achterliet met de totale non-behoefte om ooit nog een ander porno- of seksfilmproduct te aanschouwen. Porno had je het naar de definitie kunnen noemen : er waren expliciete seksuele handelingen te zien, maar dan verheven tot omgangskunst tussen een waarschijnlijk IRL echt koppel, waarbij niets anders gebeurt dan dat een man een vrouw eert in haar vrouw zijn en vice versa. Iets anders dan goeds of moois kan ik me daar niet van herinneren, en het maakte me dus die gelukzak die ook niets anders meer kan nastreven of wensen.
Na Bled in Slovenië, het jaar na München, sprong half Vlaanderen in het gevonden gat en was mijn rijk uit; reisjes zou ik voortaan wel zelf betalen, en gaan en staan waar ik maar wou.
Maar de laatste avond daar in Bled, met een baard van drie dagen, stak ik ondergoed en hemd in een plastic zak en liet die voor de was ophalen terwijl ik uitgebreid genoot van mijn bad.‘s Morgens werden me die teruggebracht door de Sloveense die me het ontbijt al op bed gebracht had, zedig naakt onder de lakens. Wat kon ik doen; ik was Strauss-Kahn toch niet? Hoe dan ook, de service was prima.
Bij de terugvlucht uit Ljubljana lag daar warempel mijn valies op me te wachten bij de politie.
Waarom ik dus nu, 23 jaar later, dan toch niet spotgoedkoop naar Zadar vloog?
Wel, daar was al Umbrië, en voor een terugkeer uit Zadar zat de datum tegen. En zelfs in pensioen heb je wat te doen. Al is het een blog schrijven of zo, tussen het eten en de koffie door.

geplaatst door Harry - 5005 keer gelezen

beoordeeld 4.53/5 (15 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be