Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 22 juli 2011

The Quest for the Holy Grail: derde deel

Ondertussen had de Prins zijn antwoord op een mooie rol neergepend. Hij had moeite gedaan om toch een beetje mooi en leesbaar te schrijven. Er zaten wel wat vetvlekken op maar ja, hij zou die wel wat camoufleren met zegellak......
Dit is wat hij schreef:

Edele vrouwe
Dank voor je bericht per duivenpost
Ik wil wel van je houwe
Maar heb toch enkele vragen
Wat doe je voor de kost?
Kan je een man goed behagen ?
Is je muzikale handenspel op de luit
Even virtuoos als dat op de fluit?
Ben je bedreven in de wereld van potten, pannen en fornuis
En beschik je over een eigen huis?
Wil je me over dit alles wat vertellen vrij en los
Ontmoet mij dan op de open plek in het beukenbos
We spreken af als de avond valt om een uur of negen
Binnen veertien dagen bij volle maan
Wees niet bang en niet verlegen
Ik zie je daar wel staan.

De prins rolde het perkament netjes dicht en deed er een mooie strik omheen. Voor alle zekerheid verzegelde de Prins het document met een flinke klodder zegellak en een afdruk van zijn Prinselijke zegelring.
Ondertussen kwam Aldegonde eindelijk terug in de troonzaal met haar kloekste postduif. De Prins vroeg waarom het allemaal zo lang geduurd had maar Aldi zei dat ze even was opgehouden door de Hoofdadvizeur Pierre Delle Heize ivm de keuze van het paard voor de Prins.
Die wou namelijk weten of hij zijn Paard Orscheus of zijn Paard Anamera moest klaar maken voor de grote reis. De Prins zei: "Maakt niet uit, als er maar genoeg plaats is voor twee personen en een paar zadeltassen op de achtersteven".

De Prins overhandigde zijn brief aan Aldegonde die het rolletje perkament vakkundig tussen de vleugels van haar postduifje bevestigde. Snel liep ze naar het open raam ( ze hadden toen alleen maar open ramen ( en schietgaten ) ) en liet de duif los. Met krachtige vleugelslagen ging het beestje op weg naar het duivenkot van Aldi’s vriendin.
Aldegondes vriendin was een speciale vriendin. Een beetje klein van stuk, men plaagde haar soms door haar Little te noemen. Aldi en Little kenden elkaar al van kindsbeen af en ze waren samen opgegroeid in de stad. Toen ze ouder werden, waren ze elkaar wat uit het oog verloren want Aldegonde was op het kasteel van de prins gaan werken en Little was de huishoudster geworden van Bisschop Monseigneur Aimé Lezenfans. Na het overlijden van de bisschop was ze een beetje eenzaam en verbitterd achtergebleven, had zich wat verdiept in zwarte magie en in het lezen van handpalmen en andere lichaamsonderdelen. ( Haar officiële meisjesnaam was Riet en haar connectie met de Zwarte Kunst had haar de naam Kol Riet opgeleverd ) Uiteindelijk had Aldi haar terug opgezocht om hulp te vragen ivm haar onbeantwoorde liefde voor de prins. Aldegonde hoopte dat Little haar gaven zou kunnen aanwenden om het lot wat te beïnvloeden in Aldi’s voordeel.
Ondertussen was de Prins vertrekkensklaar en overliep met zijn Hofnar en Hoofdadvizeur Pierre de laatste details voor zijn afreis naar De Heilige Graal.
Het enige dat de Hofnar hem met zekerheid wist te vertellen, was dat hij steeds het Zuiden moest aanhouden en er onderweg wel aanwijzingen zouden verschijnen om hem in de goede richting te laten reizen.
Aldegonde had ondertussen een mega lunchpakket voor 7 dagen klaargemaakt ( het arme paard bezweek bijna onder de massa klaargemaakte gerechten zoals taart van kalfsvoeten, speltschrootsoep met groentereepjes, maumenee, canstellingen, gevulde varkensoortjes, ingelegde varkenspootjes, geroosterd melklam en geconfijte eendeborst. Als toetje had ze er nog een grote zak amandelkoekjes bijgestoken ) ( recepten op aanvraag )

De Prins vertrok welgemoed, uitgewuifd door de voltallige hofhouding.
De reis verliep voorspoedig en onderweg werd hij meermaals door de plaatselijke bevolking in de goede richting van "de Heilige Graal" verwezen.

Na 7 dagreizen kwam hij uiteindelijk aan in een klein dorp. Het was er een drukte van jewelste en hij verbaasde zich erover dat er zoveel edellieden en jonkvrouwen door de straten flaneerden.
Hij parkeerde zijn Paard Anamera voor een herberg en stapte binnen.
Hij vroeg de waard wat er aan de hand was en die antwoordde:

"Vanavond is er weer een ontmoetingsavond in zaal "De Heilige Graal". Vreemdeling, je moet van heel ver komen want dit evenement is wijd en zijd bekend."
De Prins durfde zijn echte identiteit niet onthullen en stapte buiten. Snel had hij de zaak gevonden waar het evenement zou plaats vinden.
Het was een lange schuur waar boven de ingangspoort een naambord hing met in gulden letters het opschrift: "Heilige Graal"
Men diende zich in te schrijven aan de ingang van de herberg. Na betaling van 10 gouddukaten werd hij binnengelaten in een halfdonkere zaal die her en der verlicht werd door een aantal kandelaars. Er stonden heel lange tafels met wel een 100 tal stoelen. In een hoekje speelde een groepje troubadours luchtige muziek. Voor de open haard hadden zich heel wat Edellieden en Jonkvrouwen verzameld. ( de Jonkvrouwen waren allemaal halfdoorzichtig gesluierd om het een beetje spannender te maken )
Toen de zaal zowat volgestroomd was, klonk er klaroengeschal.

Een man ging op een stoel staan en verkondigde luidkeels:

"Welkom op onze jaarlijkse speeddating bijeenkomst. De spelregels zijn als volgt.
Er zijn 50 edellieden en 50 jonkvrouwen ingeschreven. Jullie gaan elk aan één zijde van de tafel zitten zodat elke Jonkvrouw één Edelman tegenover zich heeft zitten. Vrouwen aan één zijde, mannen aan de andere zijde. Jullie mogen elkaar vragen stellen. De grote zandloper duidt de tijd aan die jullie rest om de vragen te beantwoorden. Als jullie tijd voorbij is wordt er één plaats doorgeschoven door de Edellieden naar de volgende Jonkvrouw. De Jonkvrouwen blijven zitten. Jullie hebben elk een stukje perkament gekregen waarop je de naam kan noteren van de Jonkvrouw(en) of Edelman die je later op de avond beter wil leren kennen."

De Prins was een beetje verbijsterd over deze snelle aanpak om voor zichzelf een nieuwe vrouw te zoeken. Op het teken van de man hief het orkest klaroengeschal aan en kon de rondedans van de eenzame harten beginnen.
De prins doorworstelde de ene Jonkvrouw na de andere en had soms te maken met heel vreemde dames.

Zij: "Houdt U van spelletjes met tepelklemmen, lederen maskers, blinddoeken en zweepjes en kettingen ?
Prins: "Euh, ik heb in de kelder van mijn huis wel een volledig uitgeruste zaal met dat soort foltertuig maar ik gebruik dat alleen voor professionele doeleinden. Bovendien heb ik iemand halftijds in dienst die goed overweg kan met die spullen."

De ogen van de Jonkvrouw begonnen te glinsteren en ze maakte een aantekening op haar perkamentje.

Of nog

Zij: "Ben je rijk ?"
Prins: "Euh, ik heb inderdaad een Rijk en heb ongeveer 1248 man personeel in dienst om me te helpen dat allemaal te besturen.”

Kribbeltje op het perkament….

Of nog

Zij: "Heb je een vaste job ?"
Prins: "Euh wel, ik heb nog nooit gewerkt in heel mijn leven. Ik laat de anderen voor mij werken"

Misprijzen en een meewarige blik……

Een andere Jonkvrouw was volledig onherkenbaar gehuld in blauwe sluiers.
Toen de Prins voor haar ging zitten, ging er een siddering door haar lichaam.
De Prins dacht dat het kwam doordat het al behoorlijk frisser begon te worden in de zaal. Het haardvuur stond op een klein pitje ….

Zij: "Ben je gehuwd"?
Prins: "De vrouw van mijn dromen heeft me verlaten voor iemand anders. Plots verdween ze. Ik heb nooit begrepen waarom ze vertrokken is. Jammer, er was nog zoveel dat ik ze wilde vertellen."
Zij: "Indien ze zou terugkomen naar jou, zou je ze dan terug in huis nemen ?"
De Prins dacht even na want deze vraag had hij niet verwacht. Net toen de Prins haar een antwoord wou geven klonk het signaal en de zandloper gaf aan dat er moest doorgeschoven worden. Verbouwereerd schoof hij door ……


De Prins had snel door dat dit echt niet de goede manier was om kennis te maken met de vrouw van zijn leven, bleef wat op zijn honger zitten en vertrok vooraleer hij de hele ronde had afgewerkt.
De volgende dag vertrok hij spoorslags terug naar zijn kasteel. Hij reed dag en nacht, hij stopte enkel om zijn paard te laten rusten ( dat gelukkig het picknick pakket van ALDi niet meer moest torsen én geen tweede persoon )

Ondertussen was Aldi afgereisd naar haar vriendin Little om de boodschap van de prins te kunnen lezen. Daar aangekomen ging ze met Little aan tafel zitten om de boodschap te lezen. De afspraak was dat ze een bericht zouden terugsturen om de uitnodiging te aanvaarden.
Little was natuurlijk ook niet van gisteren en zag een mooie kans om de Prins van Aldegonde af te snoepen. Ze zou de afspraak met een uur vervroegen en doen alsof zij de geheime aanbidster was. Aldi zou een uur later op de afspraak toekomen maar tegen dan zou de Prins al terug verdwenen zijn.
Er werd dus een bericht teruggeschreven:


Edele Prins


Ik ontmoet je dan op de open plek in het beukenbos
We spreken af als de avond valt om een uur of negen
Binnenkort bij volle maan
Bij mist of regen
Je ziet me wel staan


Het perkament werd opgerold.
Aldi moest even naar het toilet. Toiletten waren toen in het bos aan de achterkant van het huisje. Toen Aldegonde naar buiten liep, zag Little haar kans schoon.
Ze opende de rol en veranderde de tekst in:

Ik ontmoet je dan op de open plek in het beukenbos
We spreken af als de avond valt om een uur of achten
Binnenkort bij volle maan
Bij mist of regen, ik zal ongeduldig op je wachten,
Je ziet me wel staan

Snel rolde ze het perkament terug op en verzegelde het met een gitzwarte zegellak.
Toe Aldegonde terug kwam, gaf ze de rol aan Aldi met de woorden: "Hier schat, de toekomst lacht je tegemoet. Neem dit nu maar mee en geef het af aan de Prins als hij terug thuis komt.
De volgende ochtend reed Aldegonde nietsvermoedend en blijgezind terug naar het kasteel.

Na 6 dagen -dankzij zijn Paard Anamera had hij een reisdag ingehaald - zag hij in de verte de contouren van zijn kasteel opdoemen.
Hij werd verwelkomd door zijn naaste medewerkers.
Ze keken allemaal een beetje beteuterd omdat de Prins alleen was. Ze hadden stiekem een feestje voorbereid om de nieuwe Prinses te verwelkomen en nu viel dat plost in het water. Alleen Aldegonde was doodblij dat de Prins niemand gevonden had en dat al haar kansen dus nog open liggen.

De Prins trok zich wat droefgeestig terug in de Troonzaal voor de open haard. De Hofnar trachtte tevergeefs de Prins wat op te beuren met zijn laatste nieuwe compositie, maar tevergeefs….

De Hofnar vroeg de Prins wat er scheelde. De Prins zei: "Hofnar, ik ben tot het besef gekomen dat de zoektocht naar de vrouw van mijn dromen al even onhaalbaar is als de zoektocht naar de Heilige Graal. Je betracht de perfectie te vinden, de weg naar het eeuwige geluk. Een doelstelling die onrealistisch en onuitvoerbaar is. Perfectie bestaat niet, zeker niet in relaties. Het besef hiervan is al een hele stap vooruit in de aanvaarding van je lot."

De Hofnar herinnerde zich plots het verhaal van Aldi over de geheimzinnige brief en sprak de Prins er over aan. Plots verscheen er terug een glimlach rond de mond van de Prins, ontbood Aldegonde en vroeg of er al nieuws was.
Aldegonde had de rol reeds bij en overhandigde met ingehouden spanning het perkament aan de Prins, benieuwd wat zijn reaktie zou zijn.

De Prins stuurde Aldi echter weg en las het antwoord voor het open haardvuur. Voor alle zekerheid wierp hij het perkamentje in de vlammen omdat hij niet wilde dat iemand van zijn afspraak zou weten.
Morgen zou de Prins dus ontdekken wie zijn geheime aanbidster was.

Overmand door de slaap dook hij vroeg in de veren.

Ondertussen bedacht Aldegonde hoe ze de Prins morgenavond om negen uur zou aanspreken en wat ze hem zou vertellen.


Wordt vervolgd

geplaatst door Naccumbens - 5143 keer gelezen

beoordeeld 4.86/5 (28 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be