Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 29 augustus 2011

Honden en honden

Een viertal jaren geleden diende ik mijn trouwe viervoeter te laten inslapen. Het was een moeilijke en pijnlijke beslissing, maar noodzakelijk. Ik had haar dan ook vast toen zij verlost werd uit haar uitzichtloze voortbestaan. Hoe raar ook, maar het was een zeer intens en toch mooi moment. Wij hadden samen ons leven gedeeld. Ik had haar zien geboren worden, haar min of meer opgeleid, samen ontzettend veel plezier gemaakt, kwade en slechte momenten verteerd, en zij was oud geworden en werd getroffen door die onomkeerbare ziekte.

Zij was mijn eerste hond. Het was een teefje, met een ontzettend sterk jachtinstinct en de perfecte neus. Ik jaag niet. Gelukkig woon ik vlak bij een bosrijke omgeving, waar zij dus dartel en springerig haar jeugd doorbracht, en waar wij ontelbare uren samen gewandeld hebben. Mijn hond bracht mij veel dichter bij de natuur dan ik ooit was geweest.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik eerder gemakkelijk contact opneem met dames die ook hondenliefhebster zijn. Op een vacantiedag had ik dus een date met een dame en haar hond, om samen te wandelen in een uitgestrekt bos. En eerlijk, ik verheugde mij daar op. Uiteraard omwille van de date, maar ook omwille van het contact met de hond.

Ik stond al even te wachten op de afgesproken plek aan de rand van het bos toen zij aankwam in een 4x4 van Japanse makelij. Ik was gekleed in jeans met rubberen laarzen en een waterdichte blouson. De dame wipte uit haar hoge zitpositie en bleek dezelfde outfit te hebben gekozen. Zij zwaaide even met de hand, en liet haar hond uit de wagen. Zij tilde het kofferdeksel open en een grof gehaarde, donkerbruine hond sprong bliksemsnel uit de wagen en schoot als een pijl uit een boog het bos in. De dame begon dadelijk te roepen en te gillen, waaruit ik kon afleiden dat het dier “loebas” heette. Intussen kwam zij, al schreeuwend als een sergeant, naar mij toe.

“ Aangenaam” “ Ook aangenaam”. Ik keek met een wat schichtige blik in het rond of ik de hond niet zag. Zij hield een lederen lijn in de hand. Zij begon te fluiten, op diverse toonhoogtes, dan weer te roepen, en plots stormde de hond met een schofhoogte van minstens 50 60 cm en minstens 30 35 kilo uit het bos, recht op mij af. En zoals honden wel eens doen, op twee drie meter afstand, sprong hij recht op mij. In een reflex ontweek de geweldige massa haar, staat, oren en open bek. De dame begon wild te zwaaien met de lijn, Loebas te gillen en kom hier, kom hier…..en tot mijn verbazing lukte het haar het dier aan te lijnen.

Het is geen rashond, maar een kruising tussen een scheper en een wolfshond, een erg intelligente hond. Uiteraard. Het beest had enorme poten en zijn ellenlange tong hing hijgend uit zijn bek, waarin de hoektanden op leeuwenklauwen leken. Wij gingen het bospad op. Loebas begon te trekken en de dame had duidelijk niet goenoeg kracht en gewicht om Loebas in bedwang te houden. Ik nam de lijn over en binnen de seconde werd mijn rechterarm bijna uit de kom gerukt.

Welke woorden of bevelen kent Loebas ? Zit, lig, wacht, neen, verdomme. Duidelijk was dat , uiteraard. Met de grootste moeite kon ik de hond min of meer onder controle houden en na vijf minuten droop ik van de transpiratie. Mijn vriendelijke wandelgezellin vond dat wij intussen ver genoeg in het bos waren, om de Loebas te lossen. Zij knipte de lijn van de halsband en zonder iets te zeggen, schoot Loebas opnieuw de vrij natuur in.

Hoe oud is Loebas ? Bijna twee jaar ! Ben je ermee naar de hondenschool geweest ? Jaja !

Een scheeper en een wolfshond zijn geen jachthonden, verre van. De reden dat Loebas dan ook zo wild tekeer ging en liep alsof zijn leven ervan af hing, was dus zeker niet dat hij aan het jagen was, maar waarschijnlijk eerder de nog hoge mate van speelsheid en misschien het gebrek aan de ruimte om te rennen. Dat laatste was juist. De dame woonde op een appartement. Een zeer ruim appartement met een groot terras. Voor een hond van dat kaliber is dat natuurlijk zoals de bokaal voor een goudvis.

Loebas bleef weg. Er werd opnieuw geroepen en gefloten. Het begon stevig te regenen. De bui ging over in een werkelijke stortvlaag. Ik ging schuilen onder het lover van een grote eik. Het was gutste niettemin van mijn neus. Het hield mijn gezelschap niet tegen. Stoer bleef zij roepen, gillen, schreeuwen, fluiten, zwaaien met haar lijn. Ik suggereerde dat het misschien verstandig was de weg terug aan te vatten. De meeste honden lopen in grote cirkels en pikken dan toch het spoor op om hun terugweg te vinden. Het bleef maar gieten. Na enig overleg vond zij het goed idee ons te splitsen. Zij bleef waar zij was en ik ging terug naar de wagens. Ik zou daar dan op haar wachten. Wij wisselden snel gsm nummers uit.

Ik was geen minuut aan mijn wagen aanbeland en had net een paraplu uit de koffer genomen, als Loebas, druipnat, de haren in natte slierten dansend rond zijn lijf, kwam aangestoven, vol kwijl uit zijn bek. Ergens was ik opgelucht. Alleen wou ik wel per se vermijden dat Loebas terug weg zou hollen, alleen had ik niet en zij wel de lijn om de hond aan te lijnen. Loebas bleef even staan, keek rond, schudde zijn vacht droog alsof een waterval neerplensde, en juist toen hij terug weg wou schieten bulderde ik zijn naam. Loebas verschoot en bleef staan. Ik pakte hem bij zijn halsband en riep gebiedend “ zit”. Dat deed hij. In mijn koffer had ik een koord liggen, een lang touw van op de boot. Ik legde mijn paraplu op de grond, en met n hand nam ik de koord, met de andere hield ik Loebas vast. Ik stak de koord door het oog van de halsband,maakte een stevige knoop en liep met de lengte van de koord naar een dikke boom en spande de koord erom heen. Loebas kon niet meer weg.

Intussen was ik door en door nat. Ik probeerde haar met mijn gsm te bereiken. Geen antwoord. De moed zond mij in de schoenen. Ik stak een sigaret op en schuilde onder de paraplu. Ik belde opnieuw. Toen nam zij op.

Mijn date begon te foeteren dat ik haar hond had vastgebonden aan een boom….en maakte hem onmiddellijk los. Loebas koos het hazenpad en ik koos de vrije baan in de geborgenheid van mijn wagen.

Bestaat er een hondenschool voor mensen ?


geplaatst door Zozzeke - 5622 keer gelezen

beoordeeld 4.71/5 (7 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be