Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 31 januari 2011

Leeftijdscategorieën in een zoekprofiel


Een kleine steekproef uit de zoekprofieltjes van een paar willekeurige mannen leert me dat een man van 40 liefst iemand tussen 30 en 35 jaar leert kennen, iemand van 39 op zoek is naar een jongedame van tussen 18 en 36 jaar (hoe je 18 jaar met hooggeschoold combineert is me een compleet raadsel), een man van 37 zoekt tussen 25 tot 35-jarigen, en ik kan zo nog een tijdje doorgaan.

Een van mijn eerste weken op M4M wou ik een berichtje zenden naar een man van mijn leeftijd, maar dat ging niet, de man wou enkel berichten ontvangen van leden die aan zijn zoekleeftijd voldeden. Ik was verdorie een jaar jonger dan hem.

Ik mag niet absoluut gaan veralgemenen, maar ik stel wel een duidelijke tendens vast.

Mannen lusten liever een jonger en groener blaadje. Mannen houden niet van zwaartekacht? Maar blijkbaar ook niet van wijsheid en levenservaring. Nochtans zijn rimpels op zich niet onaantrekkelijk. De vraag die mij dan intrigeert is waarom mannen denken dat ze bij die jongere vrouwen dan een kans zouden maken. Omdat wijsheid en levenservaring aantrekkelijk is? Omdat ze sterk aan hun conditie werken om mee te kunnen met het jongere volkje? Misschien omdat ze “het” al gemaakt hebben in het leven, wat “het” dan ook mag zijn. Nog een groot vraagteken: de mannen zijn op zoek naar een jonge vrouw, maar tegelijkertijd staat er bij kinderwens Neen of Weet het niet. Is dit niet wat tegenstrijdig?

Mag ik even pleiten voor de minder groene blaadjes? We hebben onze zaakjes op orde, en zijn dus niet op zoek naar een man die ons daarbij moet helpen. We hebben vrede met wie we zijn, wat we doen en hoe we eruit zien en zijn dus niet constant op zoek naar bevestiging. We hebben leren relativeren. En raar maar waar, ook sex wordt er beter op met de jaren…

Leeftijd is geen rekensom die verband houdt met je geboortejaar, je bent zo oud als je je voelt, en dat verschilt van dag tot dag en van uur tot uur… Kunnen de mannen hun zoekprofiel dan ook eens van dag tot dag of van uur tot uur aanpassen? Wie weet welke aangename verrassing ze in hun mailbox vinden...

Lees verder!

geplaatst door Jds - 10 reacties



zondag 30 januari 2011

kennismaking via een date site

Is het niet de bedoeling van dit medium om te praten over onze verwachtingen?
Zijn onze karakters compatibel?
Is een eenvoudige open kijk op het leven hebben niet de oplossing van vele problemen of toestanden.
Deze klare kijk krijg je, doordat de muizenissen uit je hoofd verdwenen zijn.
De puzzelstukjes van het leven passen in elkaar.
Ingewikkelde denkpatronen of situaties zijn al lang uitgeklaard.
Als een kat om de hete brij heen lopen…is verleden tijd!

Bij een eerste date, met als doel: de onuitwisbare indruk te maken :-), anderhalf uur luisteren naar zijn interpretatie van de politieke crisis in ons land, tja…oh wat had ik liever in mijn nieuw boek, Congo, gelezen. Dan kies ik voor de gezellige avond, een fijne man ontmoet, met als leuke deal, ik zorg voor een etentje en hij herstelt wat stuk geraakte dingen.


Onze kennis met elkaar meten
Een gesprek of discussie over politiek voeren
Een professioneel onderwerp aankaarten
Een sociaal gebeuren ontrafelen
Een boek, toneel, concert, museumbezoek, film bespreken
Vrienden, familie…de dagdagelijkse dingen…
Kennismaken in den brede zin van het woord…de doelstelling van een site, toch?

Chat, mail…zie ik als de grondslag leggen voor een verdere kennismaking, evenals elkaars “inhoud” qua gevoelsleven exploreren. De zoektocht naar een gepaste wederhelft bestrijkt vele gebieden.
Wanneer de intentie er is om een partner te vinden dan denk ik dat inzichten, meningen, een visie op bepaalde zaken, vrij belangrijk zijn, zelfs doorslaggevend kunnen zijn.

Verstik je zelf niet in een net van leugens. Eén van de 500 profieltjes past bij het jouwe ;-)

Lees verder!

geplaatst door Tesoro



donderdag 27 januari 2011

Over bloemetjes en bijtjes

Een stukje van een recente blog van Paulo Coelho, over een eenzaam bloempje.

A rose longed for the company of the bees, but none would come to her.
Even so, the flower was still capable of dreaming. When she felt all alone, she would imagine a garden filled with bees that came to kiss her. And so she managed to resist until the next day, when she opened her petals again.
“Aren’t you tired?” another rose asked her.
“No. I have to go on fighting.”
“Why?”
“Because if I don’t open up, I wither.”

Het lijkt wel een verhaaltje over profieltjes op M4M...

Lees verder!

geplaatst door Jds



dinsdag 25 januari 2011

‘de ware’


Het gaat hier soms al eens over vinden zo niet uitkijken naar ‘de ware’.
Vinden is niet zo makkelijk, blijkbaar. Je ziet hier sommigen meer dan één nickname verslijten eer ze daar aan toe zijn, als dat dan al het geval is.
Hoe en wanneer herken je de ware Jacob(a)? Dat zal voor ieder wel een tikkeltje anders zijn. Maar misschien zijn er gelijkenissen.
Is driftig daten wel aangewezen? Hangt er van af waarvoor. Voor het zoeken, alvast. Wie zoekt, kan vinden. Wie nooit zoekt zal weinig kans maken of moet kwansuis gevonden worden. Het gebeurt allicht wel eens. Maar doorgaans moeten we wel wat moeite doen.
Je kan het echt moe raken. Want geef toe: al dat zoeken, chatten, mailen, afspreken en daten voor 1 of meer keren, dat kost tijd en energie.
Het kost de bijtjes kennelijk geen moeite om van bloem tot bloem aan kruisbestuiving te gaan doen. Maar o wee als je die techniek hier zou toepassen bij elke ontwaarde bloem die zich openvouwt als je er rond fladdert. Je weet niet wat je aanricht of bij jezelf laat aanrichten. Niet iedereen is hardleers of dikhuidig, en sommigen juist al te teer en kwetsbaar. Het is al eens een moeilijke evenwichtsoefening, dansen op het slappe koord. En ja, regelmatig trekt een van beide aan het kortste eind. Terug naar af.
Omdat ‘de ware’ zich moeilijk laat vinden. Omdat we ons laten verblinden, vaak door datgene waar we zelf onverantwoord veel belang aan lijken te hechten.
Wie ‘de ware’ vond heeft meestal geen patent op de manier hoe. Toeval ? Geluk ? Volharding ? Bestaat daar een SOS Piet voor ?
Het zal me worst wezen, maar heb toch wel één ding daarbij ondervonden : stoppen met zoeken is er goed voor. En afstappen van het idee dat aan al die zelf aangelegde criteria tegelijk voldaan zou moeten zijn.
Niemand is volmaakt. En ‘de ware’ net zo min als je eigen ik. Al die ikken eens laten stikken. Gewoon jezelf wezen. Eens denken aan het ‘wij’, aan blij, aan wijn, aan fijn en aan samenzijn eender hoe en in wat dat dan ook moge wezen. Etentje, cinema, wandelingetje ? Laat maar komen. En ga je er van dromen ? Goed zo. Glimlach dan naar en in je droom. Dan zal je ook glimlachen naar ‘de ware’, ook al weet je dan nog niet of hij/zij het is.
Hoort er gevrij bij? Dat moet wel zeker? Hoe kan je nu anders weten of het écht wel 'de ware' kan zijn en dat je voor seks niet naar een ander gaat hollen?
Op een dag weet je het : je gaat je niet betrapt voelen als je, samen door Brugge of Brussel struinend, tegen je zus of zoon/dochter opbotst.
En je gaat wensen dat het zo blijft.
Je hebt 'de ware' gevonden.

Lees verder!

geplaatst door Ufo



maandag 24 januari 2011

aangename verrassing

Vandaag heb ik een aangename verrassing in mijn mailbox gevonden: een man die gaat verdwijnen uit match4me en die mij nog een laatste persoonlijk bericht stuurde.
Hij had me ooit eens een heel lange mail gestuurd na zijn eerste afspraakje, waarop hij smoorverliefd geworden was, maar verder niets meer. Dus nee, niet omdat we ooit elkaar ontmoet hadden of we ooit lang mailverkeer gehad hadden of omdat we een slechte ervaring met elkaar gehad hebben. Niets van dit alles, maar ...

Omdat mijn blogs hem geraakt hadden.

Dan denk je blij : ik heb toch al één iemand bereikt en ontroerd.

Vaak moet ik echt zoeken naar onderwerpen voor een blog. Tenslotte is een blog vlug "het openbaar maken van je gedachten en je gevoelens" en niet alle gevoelens zijn voor publicatie vatbaar. Je moet ook opletten dat je geen mensen persoonlijk kwetst. Dus mijn blogs zijn eerder schaars.

Als ik dan toch een blog schrijt dan denk je er niet bij na dat mensen daarvan gaan huilen, dat ze hun visie op hun eigen leven gaan herbekijken, dat ze hun gedrag gaan aanpassen, dat ze hun eisen gaan afzwakken ... Dat je invloed hebt op de anderen. En dan zie je dat daar zo zwart op wit op papier (alé op een computerscherm) staan en dan denk je WAW. Dat heb ik gedaan.

Een goed gevoel geeft dat.

Dus dank je wel voor je mooie mail! En ik hou de moed erin hoor!

Lees verder!

geplaatst door Leni



maandag 24 januari 2011

Rugzakje ?


Regelmatig lees je in profielen van een vrouw/man dat die geen man/vrouw wil die nog rond loopt met een rugzak. Maar ook herinner ik me, op een blog van iemand anders, de reactie dat daar niet per se iets mis mee is en dat de meesten hier wel zo’n rugzak hebben; dat het er alleen maar van af hangt wat ze daar mee uitrichten.
Ik weet een rugzak erg hinderlijk in een porselein- of souvenirwinkel. En om gemakkelijk te zitten moet je die afdoen ook. Maar verder heb ik daar geen moeite mee.
Ik zou niet weten wat ik zonder zou doen. Wie niet met een rugzakje door het leven gaat zal weinig opsteken uit alles wat wordt beleefd. Leven en beleven, daar gaat het toch om ? Genieten van al het mooie en opwindende. De meest sublieme momenten daarvan vast leggen en in je rugzakje bij laden. Momenten waarop iets onherroepelijk op het netvlies werd gebrand, op het hart gedrukt, in het geheugen gegrift, aan de ziel bij gesmeed, voor altijd toegevoegd aan zoete herinneringen. Waarom zouden die niet in je rugzakje mogen zitten ? Het doet goed om daar al eens naar terug te bladeren op ogenblikken waarin je het niet zo goed meer ziet zitten of behoefte voelt aan een ‘rustige vastigheid’. Wel, hopelijk heb je er wat vergaard in je rugzakje.
Niemand vertrekt op een nieuwe levensreis zonder dat als een survival kit zelf bijeengesprokkeld gidsje met clues, reminders en don’t forget in kadertjes tussen de voor betere tijden opgespaarde verzuchtingen of zelfs smachtende verlangens naar Paradise Lost of gewoon –wat zeg ik, gewoon?– naar liefde zoals je die meende te zijn of hebt gekend maar aan de dood verloor.
Wat is er verdomme mis met dat rugzakje? Waarom moet het per se leeggemaakt zijn? Zijn we soms bang van wat de ander daarin zitten heeft?
Hoe kan je iemand aanvaarden zoals die is en er van gaan houden, als je niet ook wil weten van wat iemand gemaakt heeft tot wat en hoe die nu is?
Mijn rugzakje wordt voortdurend bijgevuld. En ja, sommige vreugdevolle belevenissen van nu zijn wat kinderen betreft voor mij bijzonder in hun tegenstelling tot andere van vroeger die schrijnend waren. Maar de vreugde nu is niet te verklaren zonder een met ironie gekruide noot over ooit ontstane allang uit mijn rugzakje gekieperde pijn en verlies; anekdotiek die al eens goed was voor een blog.
Van een dame die ik een tijd geleden eens op dat blog-spoor zette kreeg ik de geschrokken reactie dat ik “behoorlijk gekwetst uit m’n huwelijk ben gekomen en nog daarna ook. Een serieus stuk is er af! Wat een grauw sarcasme. Hier is geen plaats meer voor dromen”. Ze kon niet geloven dat ik een man ben die nog kan geloven in 'houden van’, wat bij mij niet meer te verwachten zou zijn.
Ik kan het ook niet helpen dat nog af en toe iets nieuwe streeft om een plaats in mijn rugzakje. Maar ik vond het dan beter het van mij af te schrijven in een blog. Ook dat is leven.
Het rugzakje hou ik liever voor de mooie dingen van vroeger en nu.
De dingen die verbonden zijn met 'houden van'.

Lees verder!

geplaatst door Harry - 2 reacties



zondag 23 januari 2011

Nul

Sprankel, Honnepon en Jds zijn mijn getuigen, in november al. Niemand zou nog in mijn bed komen of het zou ‘de ware’ moeten zijn. Zelf bleef ik thuis met muziek en een goed boek, en ging maar de deur uit voor niet te missen muziekuitvoeringen. Besneeuwde wegen hielpen me weg blijven waar ik wel het bed maar -zoals even vaak duidelijk- niet het leven kon of wou delen.
Na meer dan 100 ongewenste mails sinds september viste ik er die van december weer uit en bleef raad geven bij het vinden van een woonst. Maar medicijn tegen sneeuw en vrieskou kon ik niet zijn. Een enkele keer kon ik haar er nog bovenop helpen tot het 1-regelig bericht kwam “Het leven begint aan de andere kant van de wanhoop.(Jean-Paul Sartre)".
Voor de ene een nieuw jaarbegin is voor de ander tegen alles in het einde. De kinderen van wie ze zichzelf had vervreemd had vonden haar na 1 week, levenloos sinds Nieuwjaar bleek het, en naast haar telefoon de gsm. Wie haar op kerstavond thuis ontving nam na Nieuwjaar op voor wie haar op die gsm belde; er stond een doorschakeling actief. Zal iemand ooit weten of zij niet ook op oudejaarsavond daar was?
Meermaals ploos ik de mails door met verwarde en op oudejaarsavond wegvallende boodschappen.
Met intuïtie en ‘onnozele kinderen’(28/12) als schutspatronen, was ik de hulp gebleven die niet mocht baten.
Hoe verschillend ‘op nul komen’ al niet kan uitpakken!

Mij op nul zetten zonder er bij na te denken, open voor wat kan komen. Niet meer zoeken of daten. Wel met een leuk contact al eens uit eten, naar de cinema, of zelfs een dagje naar een tentoonstelling. Maar niets hoefde tot iets te leiden.
Met Driekoningen merk je het lengen van de dagen al. De oude gewoonten werpen een steeds kortere schaduw af. Het wordt licht. Haast ongemerkt is nu ook de kaap van 20/1 gerond in de priemgetallen van leeftijd en 2011. De eenzaamheid van de priemgetallen is een boek dat uit is en dat ik al teruggaf.
Ik tel van nul af, positief.

Lees verder!

geplaatst door Harry - 2 reacties



vrijdag 21 januari 2011

hoe een "gesprekje" rollen kan :-)

“Ik moet er niet alleen één met haar op haar puntje puntje puntje maar ook met haar op haar tanden…en dat heb jij allebei”… was het bijna einde van ons gesprek.

Vrijdagmorgen een aanvraagje tot een 1 op 1 chat klikt binnen.

Gestart met de klassieke blablabla vragen…mijn antwoord: is te lezen in mijn profiel! Heb ik niet gelezen was zijn antwoord! Dus… je klikt zomaar iemand aan om mee te praten? Ja…dan moet de verveling wel groot zijn! Neen, je foto sprak me aan, je zwaait met je hand. Verrassend voor mij, je probeert jezelf weer te geven in een uitgebreid profiel en dan pikken ze er je uit op basis van je foto. Vrij vlug volgden de insinuaties op seks, tactvol en speels, dat wel.

En deze keer had ik geen zin om het gesprek weg te klikken, ik gaf hem mijn visie over een gezond normaal eerste ‘chat – gesprek’. Met als diagnose dat ik “een zielige gefrustreerde die het dringend eens nodig had om goed klaar te komen vrouw” was!

Dat was zijn professioneel advies, want hij was psychiater, zei hij. Geloof jij dat? Ik niet. Waarom willen mannen zo graag imponeren met titel, grote auto, vakantiehuis, etentjes, hun knuffelgedrag en al die andere tralala? Of kicken er dan zoveel vrouwen op deze statussymbolen? Of wordt er hier dan zo gezocht naar een sponsor om te voldoen aan al de behoeften!

Mijn raad was om zijn taalgebruik en de inhoud van zijn gesprek wat bij te schaven om geloofwaardig over te komen. Hij lachte deze weg en bestempelde zichzelf als een geheimzinnig mysterieuze man.

En…uiteindelijk was het een fijn gesprek, mijn cursus (van jaren geleden) leer assertief worden heeft gewerkt.

Ons gesprek eindigde met het geven van “zijn” telefoonnummer…vreemd toch hoe een gesprekje rollen kan! Hij was er zeker van dat ik zou opbellen :-)

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 3 reacties



maandag 17 januari 2011

waarom...

Was het een speling van het lot…was het toeval, dat je pad even het mijne kruiste?

Ik heb je “maar even” mogen kennen en toch laat je me met zoveel vragen en bedenkingen achter. Met een schuldgevoel…had ik toch moeten antwoorden. Ik weet hoe zalvend het kan zijn een luisterend oor te hebben en toch schudde ik het van me af, morgen, overmorgen… dan stuur ik een berichtje terug. Het was juist kerstdag, een periode die ik haat, dus geen zin om dan te geven of te luisteren. Te laat!

Ik was op weekend, een fijn weekend…maar toch bleef je schaduw naast mij lopen. Ik stelde me honderdduizend vragen… wat brengt een mens “een vrouw” tot dit punt. Hoe groot moet wanhoop en radeloosheid zijn om afscheid te nemen van alles wat je toch ooit lief was. Voelde je je zo onbegrepen? Bleven al je verlangens dan onbeantwoord? Gaf niets je nog die sprankel hoop? Was het verdriet bodemloos? Bleef het verleden onverwerkt? Was het je onbeantwoorde grote liefde? Het geven en ontnemen van hoop? Je was totaal de weg kwijt, je liep enkel nog doelloos rond, zelfs niet meer zoekend naar geluk of liefde. Je berustte. Je zakte dieper en dieper weg… je noodkreet werd niet gehoord, of niet meer gehoord.

Waarom kan de ene mens alles aan, of bijna alles? Waarom gaf je het op? Waarom hebben sommigen hoop in een nieuw leven? Waarom jij niet? Waarom vult de lach van je kinderen en kleinkinderen je met warmte? Waarom werd jij niet opgewarmd hierdoor?

Waarom…

Ik weet niet of er “ergens” iets bestaat… maar indien ja, waak dan over ons.
Kus…

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 1 reactie



zaterdag 15 januari 2011

Ik had een ideetje,wat denken jullie van de haalbaarheid?

Juliie kennen wel de link:
http://www.camping16.be

Alle Belgen die genoeg hebben van het geklungel van onze politici parkeren hun virtueel
"protest-tentje" in de wetstraat...Leuk initiatief!

Mijn idee is nu om een tentje (het hoeft er écht maar eentje te zijn!!)-naar mijn oprit
om te leiden:::)))

Tent (én vooral inhoud) dan graag,in navolging van de
gebruikelijke eisenlijst van onze mannelijke medemens, toch liefst met wat SUMMIERE puntjes rekening houden:

Laat ons positief starten: wie aan de Camping16-aktie deelneemt, heeft toch al een minimum
aan politiek engagement en blijft niet volledig aan de zijlijn staan, dus dat zit al goed!

Nu nog enkel:

- binnen een straal van 50km van het Brusselse wonen(daarbuiten liggen ongetwijfeld zéér mooie
streken,maar mijn dagelijks min-30km fileleed gebiedt mij enige strengheid..)
- niet getrouwd - en dat is een serieuze No-Go, want we gaan de miserie niet opzoeken, nietwaar?..
- enig niveau-we moeten dan toch eens uit ons tentje komen ook::))
- ok karakter - tussen heel die hoop moet er toch 1 man te vinden zijn die aan die redelijke eis beantwoordt::)
en tenslotte iets waar ik normaal niet zou aan denken, maar onontbeerlijk in deze context:
- handig - die tent mag écht niet BLIJVEN op mijn oprit BLIJVEN staan!

Nee serieus, er zijn veel leuke, ernstige, vriendelijke, intelligente, ongetrouwde, opgewekte,
mannen, dus ze moeten alleen nog uit dat tentje komen..

Ik kijk er al naar uit!

Lees verder!

geplaatst door Joannie - 4 reacties



vrijdag 14 januari 2011

vrouwentranen remmen sekslust

Ik las vandaag : Israëlische wetenschappers hebben aangetoond dat vrouwentranen het libido van mannen afremmen. Vrouwentranen bevatten feromonen die sekslust en agressie bij mannen afremmen ……

Een last wordt van mijn schouders genomen nu ik weet dat wetenschappers onderzoeken wat er met ons libido aan de hand is ;-) volgens mijn bescheiden mening is er weinig of niets aan de hand met onze begeerte of geslachtsdrift. Behalve misschien de afwezigheid van een partner op bepaalde momenten :-)

Maar bij het lezen van dit artikel dacht ik, wat wekt dan wel de sekslust op bij mannen? En…wanneer mag je deze opwekken? Ondeugende gedachten spelen in mijn hoofd. Het is misschien een geruststelling te weten wanneer je een gezonde appetijt had, deze blijft. En op dat vlak is er geen ‘Rust Roest’. Het maakt deel uit van ons leven, ja, een belangrijk deel. Want als het in bed niet klikt…

Oorzaak van vele echtscheidingen, frustraties, overspel.

Dus gedreven door ons buikgevoel op zoek naar die fel begeerde passionele partner. De hoop van velen hier dit goddelijke lijf te vinden. In combinatie met verstand en een stevige culturele bagage. Of… is het de nieuwsgierigheid die ultieme bevrediging te proeven?

Feromonen de geheime geur van verleiding. Sommige mannen hebben het. Meestal zijn het ‘de foute mannen’ die deze speciale aantrekkingskracht uitstralen. Maar uiteindelijk wordt de aantrekkingskracht toch bepaald door een fysiek of psychologisch aspect of nog beter, door beiden.

Een perfect seksleven is geen garantie voor het hebben van een perfecte relatie. Maar…ik kan of wil het niet ontkennen, het is zoals het zout op de patatjes, de kers op de taart, het toefje slagroom op de chocomousse.

Vrouwentranen… toveren alleen maar een fris gestreken zakdoek boven ;-)

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 7 reacties



donderdag 13 januari 2011

Rot

Haar herfst tooide zich hoopvol met een weer aangevatte studie. Een eigen stek zoeken of vinden ging haar niet van harte, in het licht van de na scheiding finale afwikkeling en dreigende verhuizing van de plek waar ze zorgde voor kinderen die er opgroeiden. De laatste maanden begonnen haar als lood te wegen.
Alle geboden hulp en raad bleef in het ijle of zonk als een baksteen; doembeelden haalden de overhand.
Alleen zijn met de kerst- en nieuwjaarsdagen, van de kinderen geen nieuws en een kleinkind nog niet eens gezien.
Smeekbeden om nieuwe hulp, die ene bedekkend waarop geen hoop bestond; het aantrekken en weer afstoten had zijn einde gekend. Er weer op ingaan zou weer hoop betekenen en tenslotte pijn die je niemand waar je om geeft aan kan doen.
Mijn nieuwjaarswens was weggehoond. Dat gaf me een paar dagen de gedachte ‘mens, stik dan’.
Op 5/1 werd haar gsm opgenomen door een franstalige man; ook bij herhaling beweerde hij dat het om een vergissing ging.
Tragische vergissing.
Misschien had ik toch kunnen helpen, iets vermijden. Wat ? Weet ik niet. De rouwbrief ontving ik.
Over goed een maand zou ze 57 worden.
Ooit schreef ze dat onze uren en dagen samen de gelukkigste momenten waren in haar hele leven.
Ze waren van harte gegeven en genoten.
Maar dat alles waaraan ik niets kon doen : zielig, jammer. (knipoog naar JoGo)
Ik voel me rot.

Lees verder!

geplaatst door Harry - 4 reacties



dinsdag 11 januari 2011

winterblues

Niet meer het verdriet om het verlies van iemand knaagt, maar het verdriet om een geestelijke eenzaamheid. Een ander verdriet. Een verdriet om de leegte, de leegheid die je omringt. Je holle bestaan. Je mist het zinvolle, de intimiteit, de saamhorigheid die je maar met 1 persoon kan delen. Het euforisch gevoel van daten is weg… het vervliegt zoals een druppel ether op je hand. Het is als een put graven om een andere te vullen. De weg van het leven heeft je geleid tot je denken van nu. Levenswijsheid… is denken met je gevoel en je verstand. Ja, ik ben nu eenmaal een gevoelsvrouw. Geen berekende risico’s voor mij. Geen dubbele agenda of een verborgen agenda. Klaarheid, zuiverheid, eerlijkheid, oprechtheid, speelsheid, intimiteit, transparantie de sleutelwoorden van en naar…

Een impasse.

Nog nooit heb ik me zo kwetsbaar, zo broos, zo breekbaar gevoeld. Plannen maken op je eentje lijkt zinloos. En toch…het geeft een houvast. Ik ben niet zwartgallig maar realistisch. Je zit in een niet gevraagde situatie, je bleef over in chaos. Een date site opent nieuwe perspectieven, wordt een poort naar een andere wereld. Het is een utopie te denken dat iedereen is zoals jij. Veranderen van partner is als veranderen van slip!

Winterblues.

Plots voel je het. Stel je het vast. Je bent gelukkig om het geluk om je heen. Je deelt in vreugde. Je praat je lacht je viert het leven mee… en je blijft aan de zijlijn staan, je hoort er niet “echt” meer bij. Je bent het klassieke vijfde wiel aan de wagen. Je wordt een beetje wereldvreemd. Je bestudeert en je analyseert trekt conclusies en stelt vast.

Snapshots…

Winterblues
Verstilde schoonheid
In een berijpt weleer
Kwetsbaarheid in tonen
Raakt mijn zielsnaren
Beloftevol
Ik kom weer

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 3 reacties



maandag 10 januari 2011

10/1/2010 Ingeblikt staat netjes

De chatkamer op 10/1/2010 op xxx.be
Nicknames en door chatters genoemde namen vervangen door letters.
Ingeblikt van bij binnenkomen van C_v, opiniemaakster over mensen en over wat interessant of vervelend is, tot haar buitengaan na duiding door goede verstaander H_v.


Je (I_m) bent de kamer binnengekomen op xxx
Welkom bij xxx chat
A_v: oei
B_v: zouden er mannen meegaan?
A_v: E(v)
C_v is binnengekomen
A_v: ik weet nie
A_v: dag C
A_v: F(m)
D_v: dag C en I
E_v: hallo I
G_v: dag C en I
E_v: hallo C
C_v: hallo chatters
H_v: dag I, dag C
I_m: dag A H G E J en C
A_v: hoi
C_v: hey
C_v: en veel volk vandaag
E_v: maat liekt me wel iest
A_v: nog maar net hoor C
E_v: maar lijkt me wel iets
I_m: hoi en hey zaten op een boom
A_v: welke taal was dat E
I_m: het hoiheys
H_v: hahaha
E_v: I brengt me in de waar, een man op de chat en....
J_v: E je spreekt chinees :-)
A_v: goe bezig E
I_m: je ligt op je gat
J_v: en dan zie je in zijn ogen nog niet E :-):-)
C_v: E laat je niet uit je lood slagen he!!
E_v: zitten I !
I_m: dat gebeurt maar bij de slager
E_v: ja zeg C
C_v: zes vrouwen
I_m: en wat voor vrouwen !
E_v: als je het maar weet
C_v: dat zou ik geloven he E
I_m: zo jong..zo heet
E_v: en zo...
I_m: alleen
J_v: zo blond?
I_m: rond
A_v: dank u
J_v: mooie vrouwen zijn ROND
I_m: liefst
I_m: rondingen zijn geen ondingen
J_v: ola je bent speels vandaag :-)
I_m: weeral
C_v: en teveel sexfilmen gezien zeker
I_m: nee geeneen ; heb dat niet nodig
C_v: ik heb mooie muziek van Roy Orbison opstaan
E_v: en hebben jullie van het mooie weer genoten vandaag?
J_v: neen
I_m: heel goed ja
H_v: ik heb gekuost
C_v: ik wel maar ook gaan werken
I_m: gekust ?
J_v: gekust?
H_v: kuist
A_v: ja al terrasje gedaan en voetbal gaan kijken
I_m: voetbal op terrasje ?
C_v: vindt ge niet dat jullie weer vervekend doen ?
E_v: ik in de zon zonder de "i"
C_v: vervelend
I_m: nee C
J_v: wie C
C_v: degene die reageert
I_m: is dat hier niet de bedoeling ?
I_m: ?
C_v: die weten gewoonlijk dat zij het zijn
I_m: raadsels hoor
H_v: ik kan ni volgen
I_m: ik ook niet
C_v: en E zondag goei weer om te gaan wandelen
E_v: ja C
I_m: ze zeggen toch tot zondag
A_v: heb tuinfeest zondag dus
E_v: we zullen zien
A_v: moet mooi zijn
I_m: zal goed lukken A
A_v: buurvr is 40 geworden
C_v: zal wel he A
C_v: voor U zeker he !
A_v: ik mag gaan bedoel ik …. dat is beter he
E_v: de mooiste dag van heel de lente zondag, speciaal voor je feestje A
C_v: ja das waar
A_v: ik geef het niet,dat is te kostelijk; ik ga aan zitten is fijner he
C_v: en G alles goed?
G_v: ja zenne C
G_v: en een lang weekend dus
E_v: ik heb maand een feestje buurvrouw wordt 39
I_m: alle jullie zijn aan het afbieden
A_v: ook al iets om te vieren
H_v: ik ga fietsen met mooi weer
I_m: ik ga in de processie
C_v: ik ben een hele week thuis volgende week
J_v: en ik in tuin werken
A_v: K(v) is al fietsen denk ik
E_v: dat is ook leuk H
H_v: met een lang kleed I?
J_v: ik ook C
I_m: nee met een blad muziek voor mijn neus
H_v: haha
E_v: jammer dat je hier geen staaltje kunt geven I
C_v: ik ga zondag nog eens golfen denk ik
A_v: jaja C
C_v: ben nog niet geweest
I_m: dan kom je nog eens in aanraking met ballen hé
H_v: jawadde C
C_v: en is al van maart terug bezig
H_v: bij de dokters en notarissen? of is dat bij u daar niet zo?
A_v: ik ben daarstraks iemand tegengekomen die op RP staat hij komt geregeld op profiel kijken en daarstraks zag hij me niet staan
A_v: ik heb het hem gemeld per mail
E_v: H van waar woon je nu weer?
H_v: xxxxxxxxxx
I_m: ook een golf daar
E_v: ik denk steeds dat je aan de kust woont
H_v: met de K van H(_v) en kust
E_v: zou zoiets zijn ja
I_m: da's L(v)
I_m: die kust
E_v: hoe weet je dat?
A_v: en kan ze er iets van
E_v: hahaha
A_v: ja E
I_m: vraag het haar hé
C_v: dat weet hij niet meer er zijn er teveel
I_m: er is maar één kust in dit land
G_v: zo populair dan I haha
I_m: nee, twee: een oostkust en een westkust
C_v: denkt hij
G_v: ja C , ik weet dat niet he
I_m: cogito, ergo sum
E_v: ben zo terug
A_v: dag
C_v: tot zo
G_v: liefst in het vlaams, I !
I_m: ik denk, dus ik ben
C_v: moet laten zien dat hij latijn kan
I_m: kon
C_v: allee niet meer dan
I_m: ik kan alleen maar enige dingen onthouden
C_v: zal de ouderdom zijn he
I_m: idd C
A_v: allemaal een fijne avond nog ga zo slapen dus tot morgen of zo
A_v: grt en slaap wel
I_m: slpwl A
C_v: sloppel A
J_v: slpw A
G_v: sloppel A
H_v: slpw
A_v Heeft de kamer verlaten
I_m: C ik was in A'pen gisteren
C_v: en uwe weg gevonden
I_m: ja, ik moest maar tot aan de Singel
I_m: eens daarover riskeer ik die kwijt te geraken zonder madam
H_v: haha
I_m: goed dat ik er een mee had
I_m: en beleefd dat ze was
C_v: allee al goed dat er veel hoertjes rondlopen dan dat past bij je
I_m: ???
I_m: die madam zat wel in mijnen auto hoor
G_v: haha cru taal zenne C
J_v: C toch
I_m: en ze zei voortdurend 'alstublieft'
I_m: en dat het mij beliefde !!
G_v: toch geen nonneke zeker dan I
C_v: hahahahah
I_m: nee hoor G
I_m: een nonneke zou er niks van gebakken hebben
H_v: raar dat dat nooit ingesproken wordt door een MAN he
I_m: idd
I_m: altijd een madam GPS
J_v: weten het best de weg zeker :-)
H_v: goed J !
I_m: goed zeg, J !
C_v Heeft de kamer verlaten

Lees verder!

geplaatst door Harry



vrijdag 7 januari 2011

niemandsland...

Is het de winterslaap of winterrust die de site in zwijgen hult. Een beetje uitgeblust? Of is het de gelatenheid die toeslaat? De controle over onszelf aan het verliezen? Een stukje onverschillig worden? Uitgekeken op de altijd zelfde gezichten die je aanstaren of de blanco vakjes die toch nog onze nieuwsgierigheid prikkelen? Of was die “stijlvolle vrouw (man)” een tegenvaller. Of nogmaals de bevestiging gehad dat een profiel en een gesprek/ontmoeting zo verschillend kunnen zijn. Het stereotiep gedrag maakt je geestelijk moe. De inhoud van een gesprek dringt niet meer volledig door. Alles voelt als een cliché. Je schakelt te vlug over op een ander profiel. Misschien een mooier plaatje? Iemand met meer klasse en stijl! Is het dat? Worstel jij ook met deze vragen?

Ben ik het of ben jij het?

Ons opsluiten in onszelf…wonen tussen glazen muren.

Proberen we onze energie te sparen voor de lente. Kunnen of willen we dan een nieuwe uitdaging aan. Zal de lente de twijfels wegnemen? Zal ik lentekriebels mogen inruilen voor vlinders in de buik?

Ik probeer de zwakke punten in mijn aanpak te ontdekken en vraag me af moet ik deze bijwerken. Wat zijn eigenlijk zwakke punten, mijn zwakke punten. En …wil ik deze bijwerken, neen, eerlijk gezegd neen. Schone schijn aan houden brengt tot niets. De ballon is vlug doorprikt. Je valt na enkele dates door de mand. Net zoals je profielfoto maar een momentopname is, wanneer je ’s morgens ontwaakt naast hem/haar is de gelijkenis met foto ver te zoeken. Wordt het niet tijd dat we wakker worden!

Er gaat hier zoveel kostbare tijd verloren aan zinloze gesprekken.

Wegglijden in een roes van verliefdheid of wegglijden in een roes van neerslachtigheid. Het ligt zo dicht naast elkaar. Het overvalt je. Het gebeurt soms in een tijdspanne van een paar dagen.

Ik ben “iemand” … en toch woon ik hier in niemandsland.

Lees verder!

geplaatst door Tesoro - 9 reacties



dinsdag 4 januari 2011

Happy happy joy joy

Hoe komt het dat de ene mens lachend en zingend door het leven zwiert, terwijl de andere mens zich klagend en ergerend door het leven sleurt? De omstandigheden kunnen verschillen. De ene mens heeft al meer tegenslagen gekend dan de ander. En toch vermoed ik dat tegenslagen niet verantwoordelijk zijn voor geluk of ongeluk. Tegenslagen heb je niet in de hand, de manier waarop je ermee omgaat daarentegen wel.

Blijkbaar bestaat er wel degelijk iets als talent voor gelukkig te zijn. En toch heb je geluk voor een groot deel zelf in de hand. Ik was vorige week op stap met een vriend, een knorpotvriend. We liepen op de Kerstmarkt en hij ergerde zich aan de medemens in het algemeen. Ik speelde een ander spel, ik probeerde aan iedereen die passeerde iets leuks te ontdekken. Veel gezelliger, maar ik kon mijn knorpotvriend niet overtuigen.

Deze week nog las ik ergens dat ongelukkige mensen meer stress hebben en daardoor een tunnelvisie bezitten. Ze komen op een feestje en gaan op zoek naar de perfecte partner, waardoor ze zoveel andere leuke dingen missen, want die perfecte partner zit dan natuurlijk net op een ander feestje, pech als ze steeds hebben… Gelukkige mensen zien overal kansen, beslissen intuïtiever, staan open voor alles en geven aan pech een relativerende positieve draai. En daar zit het geheim voor een gelukkig leven.

Zit je met problemen die je energie verslinden. Praat erover met een paar goeie vrienden, maar vooral: ga op zoek naar een oplossing. En is het een onoplosbaar probleem (die bestaan, naar het schijnt), zoek dan naar een manier om met dat probleem om te gaan. Geef het een plaats in je leven, maar laat het niet je ganse leven bepalen. Relativeren, en je er niet door laten verlammen.

Ook al veel tegengekomen op mijn weg: mensen die tegenslagen en problemen uit het verleden die als zware ballast meesleuren. Pijnlijk om te zien, zoals die mensen constant onder een grote donderwolk lopen. En bovendien volledig zinloos. Het verleden is voorbij, heb je fouten gemaakt, zorg dan dat je eruit geleerd hebt, maar vooral: move on. Steek je niet weg achter een pijnlijk verleden, leef nu en maak er het beste van. Geloof me, dat gaat beter als je het verleden niet blijft herkauwen.

Mijn stiefma (een lelijk woord voor een prachtige vrouw) wenste me een mooi 2011, beter dan 2010. Ik heb haar moeten verbeteren. 2010 was niet slecht. OK, in het begin van het jaar werd mijn hart gebroken, en ik heb een paar maanden wonden gelikt en brokjes gelijmd, maar tegen de zomer was ik weer de oude. En de rest van het jaar leek een feest. Niets uitbundig, maar alledaagse vrolijkheid. Leuke uitstapjes, geslaagde etentjes, gezellige girls nights, citytripjes, strandfeestjes, goeie concerten, prachtige boeken, fantastische vrienden en een paar leuke dates.

Ik herinner me 2010 niet als een slecht jaar, dus kan ik me voor 2011 geen beter jaar wensen.

Het leven zou zoveel mooier zijn moest iedereen zo denken. Niets zo onaantrekkelijk als een negatieve ingesteldheid...

Lees verder!

geplaatst door Jds - 5 reacties



zondag 2 januari 2011

plannen maken

Laatste resten van feestdagen opgeruimd. Hoofd nog wat wazig van teveel champagne en van het prettig gevoel bij het opduiken van “oude date vrienden”. Maar met een klare kijk op het nieuwe jaar. Niets moet… alles kan en mag… je laten inspireren door het moment. De klok tikt.

Babbels en bubbels waren de start van het nieuwe jaar. Het oude To Do lijstje weggegooid en het nieuwe lijstje gestart. Met plannen en dromen, nieuwe plannen en oude dromen. Niet meer uitstellen naar morgen of overmorgen of volgend jaar…of tot wanneer de gepaste partner in mijn leven opduikt. Deze droom ben ik stilletjes aan het opbergen, achter elke sterke man staat een sterke vrouw…maar waar zit die ‘sterke man’ :-)

Dus…plannen maken.

Geen botox behandeling of verjongingspreparaten, mijn lichaam en rimpels heb ik aanvaard. Trouwens heb mogen ervaren dat het andere dingen zijn die een mens jong houden! Leeftijd is naar het schijnt iets dat tussen je oren zit. Je sociaal gedrag, je leefwereld, je denken en doen bepalen je echte leeftijd. Er zei me eens een wijze man, de lust en de bevrediging van ons geestelijke en lichamelijk welzijn worden bepaald door onze levenshonger. En ja, mijn levenshonger is groot.

Mijn plan voor het nieuwe jaar is eenvoudig: mijn levenshonger voeden, door mijn kennis te verrijken, cultuur te snuiven en te proeven, ongekende gebieden te ontginnen. Alleen of samen met…het zal me een zorg wezen.

Wat ik had is veilig opgeborgen…wat komt kan alleen de plannen grootser maken.

Lees verder!

geplaatst door Tesoro



zondag 2 januari 2011

De vlieger gaat (niet) op


Wie voor de drommel die mijn naam en adres kent en mijn verjaardag, zond me op die dag een bleekblauwe in Gent gestempelde envelop zonder afzender, met daarin een collage ?
Een zwartschaapskop boven een pastoorstoog en stola, in elkaar gevatte handen met bisschopsring en tegen de borst een zwarte bijbel geklemd met daarop een soort kruising tussen het ankh-teken en het symbool van de vrouwelijke sekse. Uit de Humo over Roger Vangheluwe, weet ik nog.
Wat ik met pedo-priests te maken heb mag Joost weten en de afzender moet ook beter geweten hebben want plakte er behalve mijn nick- en voornamen ook nog in plakletters of hele woorden ‘madmen’,‘hoogmoed’,‘vrouwen’,‘seks’ en ‘muziek:de duivel’ op.
Aan wat of wie dank ik die al dan niet gespeelde (on)eer bij dezen die me wisten wonen of vonden ?
De schaarse mogelijke verdachten hier of daar koester ik eerder dan ze me verontrustten. Er zijn met jongere dames gekke combinaties mogelijk die van geheel onschuldige aard zijn en die me daarom ook doen glimlachen.
Een zich in anonimiteit hullende aanbidster die ‘k aan de zijlijn liet ? Dat zou met ‘hoogmoed’ kloppen maar niet met de poststempel. In elk geval iemand die er weet van heeft dat ik een beetje bezeten ben door muziek (de duivel?).
Het blijft een mysterie, vrees ik.
Zoals 2011 en wat zich daarin af zal spelen.
De paar citytrips of uitjes in het voorbije jaar, hoe aangenaam ook, had ik als maat voor niets wel kunnen missen.
Ik ging dat al niet meer doen want als ik er een plan stapt er een vrouw in tenzij ik een botte weigering stel en dat uitje voor me, myself en I blijf opeisen.
En lap, het begint alweer met de eerste citytrip in 2011. Om te ontsnappen aan straatlawaai dat me met karnaval in maart het slapen belet, boekte ik een paar dagen Barcelona waar ik met mijn stomme kop eens helemaal doorheen ben gereden zonder af te stappen. Nu, wel 40 jaar later, zou ik dat rechtzetten. De geboekte kamer heeft 2 aparte bedden, en voor een prikje mag het tweede beslapen worden.
Ik dacht van ‘het is goed alleen, maar wie weet wie ik intussen tegen het lijf loop’; want zoekacties had ik toch al gestopt. En zie, die gedachte dampte nog hersenvers of er was voor het tweede bed al een kandidate : mijn eigenste dochter ! De vluchtnummers gaf ik haar al door ; samen inchecken, en daar gaan we al op in een babbel en een vliegtuig.
De collagedame en de andere zijn gewaarschuwd dat hun vlieger niet op gaat. Niet dan, tenminste.
Maar 2011 duurt nog wel even.

Lees verder!

geplaatst door Ufo - 1 reactie



zaterdag 1 januari 2011

Dag lieve vriendin


Anderhalf jaar geleden begon het met een date op de Gentse Vrijdagmarkt, aan de zonzijde die op zo'n plein altijd hoogst verwarrend de noordzijde is. Wat gedronken? Orval ; hebben we niet, mijnheer…. Chimay ; het spijt me, mijnheer….. Westmalle ? Sorry, hebben we niet.
Hebben jullie bier, jongeman? Ja meneer, Vedett, Hoegaarden. Heb je dan geen serieus bier ? Is dat hier een café ?
Dan maar koffie, zoals voor de dame die met haar ogen knipperde, danig verveeld. Niet om mijn overigens gewettigde maar onbevredigd blijvende verwachting over een café op de Vrijdagmarkt, maar om het irritatie verwekkend product dat haar oogleden kleur had bijgezet.
We staken over naar de schaduwkant en dus zuidzijde, en hadden een goed gesprek bij een dito maaltijd.
Gentse feesten werden in elk opzicht gedenkwaardig met deze dito dame. Als de beste verpleegde zij de karbonkel die me op mijn bil hinderde bij het autorijen en het vrijen. Niet dat het veel uithaalde, want het mes moest er in, en een speling van het lot maakte het niet tot een relatie. Wel werd het een blijvende vriendschap, al eens over landsgrenzen heen zelfs.
Zij is een heerlijke kokkin die me al vaak aan haar tafel nodigde, maar bovenal een fantastische vriendin zoals je er niet vaak een tegen komt.
De ‘ware’ die zij vond en waarmee zij de LAT weldra naar samenwonen verlegt, heeft zij dubbel en dwars verdiend. Het stemde me gelukkig het te mogen vernemen, laatst weer aan haar tafel.
Gent zal me binnenkort weer wat vreemder zijn.
Dag lieve vriendin. Ik ben een beetje bang dat ik je dit jaar minder zal zien. Maar jij zal nog gelukkiger zijn.
En ik hoop voor mij hetzelfde. Je wenste het me. Bedankt. Ik hou van je.

Lees verder!

geplaatst door Harry - 1 reactie



Vorige berichten

Archieven

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be