Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 13 februari 2012

Waar leg je de lat?

Hebben velen van ons, een beetje tegen beter weten in, onze voorstelling van hoe die ander zou kunnen zijn niet in die mate gesublimeerd dat het voor onszelf een vrijwel onmogelijke opdracht wordt om iemand te vinden die die verwachtingen nog kan inlossen? Ook hoger opgeleiden zijn immers maar mensen.

Eerder onbewust dan bewust, maar toch zoekt iedereen naar die potentiële partner die haar/hem de hoogst haalbare combinatie van vorm en inhoud biedt. De criteria zijn bekend: uiterlijk, gestalte, beroep, intelligentie, kunnen praten over zinvolle dingen, én luisteren natuurlijk (liefst ook naar zinvolle dingen), zoveel mogelijk gemeenschappelijke interesses (hengelen staat beslist in niemands lijstje), optimisme, humor, kilometers en kinderen (de een ziet ze als beperking, de ander als verrijking). Relativeringsvermogen staat bij de ander ook hoog aangeschreven, al gaat men er zelf niet zelden heel selectief mee om. En beslist niet onbelangrijk, maar zelden uitgesproken: dan moet het met de intieme kant van de zaak ook nog snor (of toch liever zonder?) zitten. En dan moet al dat goeds en lekkers nog beschikbaar zijn op die momenten waarop het ons het best uitkomt – en liefst enkel dan. Tja …

Men klaagt dat het zo hard werken is op de site, men is het beu, men gelooft er niet (meer) in. Wat had ‘men’ dan gedacht, misschien? Toch niet dat de partners die aan jouw hoge en heel specifieke eisen voldoen hier bij trossen uit je computer je leven binnengerold gingen komen? En nog net om de hoek zouden blijken te wonen ook? Waar onderweg zijn we het sleutelwoord voor een relatie verloren: compromis?

Maar net zo goed besef je dat buiten de site om de kansen nog een stuk lager liggen. Dus je blijft hangen en je blijft hopen. Al draai je na verloop van tijd het vuur der hoop hier terug naar waakvlam. En misschien terecht. Veel teleurstellingen in het leven vinden hun oorsprong immers in te hoge verwachtingen. En ondertussen werk je maar wat meer. Zet je je teringherriemuziek wat luider. Stap je wat sneller, fiets of fitness je wat feller. Begin je stiekem toch te hengelen. Bel je die getrouwde vriend of vriendin nog maar eens. Je moet immers kunnen blijven verkondigen (aan wie eigenlijk?) dat je een ‘rijk gevuld’ sociaal leven hebt. En ga je op reis met iemand waarmee je niet eens hand in hand kunt lopen. Ach, wie vertel ik wat; we kennen ze, de charmes der vrijheid! En sommigen gaan ermee om alsof het verworven rechten zijn waarvoor ze hebben moeten strijden. Ja, we maken onszelf nogal wat wijs in dit leven.

Wat we ondertussen vaak vergeten is dat datgene wat echt de moeite waard is zelden zomaar voor het oprapen ligt. En dat men, om geluk in iets af te dwingen, er vooral goed in moet zijn en niet zelden ook nog bereid om er hard voor te werken. En meestal begint dat bij waar we het niet zoeken: bij onszelf. Ga dus lief en zorgzaam om met de lotjes die je hier uit de grabbelton plukt. Zo wordt de sfeer hier een stuk positiever, en ‘positiviteit’ heeft geen rivalen wanneer het gaat om het bevorderen van de chemie tussen twee mensen. Je overstijgt dan jezelf, en zo kom je alvast al wat dichter in de buurt van elkaars hoge verwachtingen.

 


geplaatst door Tmotief - 5516 keer gelezen

beoordeeld 4.82/5 (22 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be