Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 12 juni 2012

Mannen en hun prostaat…vrouwen en hun borsten!

Dit ontdekte ik vandaag op fiftytoo.be, een website voor jonge en dynamische 50-plussers.

Prostaatkanker is de meest voorkomende kanker bij mannen en de 2de doodsoorzaak. De cijfers spreken voor zich. 95% van de prostaatkanker die vroegtijdig opgespoord wordt, kan genezen worden.

Borstkanker is de frequentste vorm van kanker bij vrouwen. Bijna 1 vrouw op 10 zal ook borstkanker krijgen. Borstkanker komt zelden voor vóór de leeftijd van 30 jaar, maar is frequent tussen de leeftijd van 45 en 75 jaar. Borstkanker is de belangrijkste doodsoorzaak bij vrouwen tussen 35 en 69 jaar.

Borstkanker komt ook voor bij mannen, maar de kans dat de ziekte zich manifesteert, is bij vrouwen ongeveer 150 maal groter dan bij mannen.

Voor beiden verhoogt het risico naarmate onze leeftijd toeneemt! Voor beiden verhoogt de kans op genezing, als het wordt ontdekt in een vroeg stadium. Hoe vroeger de kanker opgespoord wordt, hoe beter het behandeld kan worden.

Vrouwen worden vanaf hun 50ste uitgenodigd voor een screening, bij de mannen is dit jammer genoeg nog niet zo…al kan je natuurlijk altijd zelf het initiatief voor een onderzoek nemen!

Daarom dus: beter voorkomen dan genezen!

Waarom dit als onderwerp?

De zomer van 2008 werd, voor een familie in het noorden van Antwerpen, een zomer om nooit meer te vergeten… Drie maanden op rij volgde er een diagnose van borstkanker, bij 3 vrouwen, 3 nichtjes van dezelfde leeftijd. Drie vrouwen die tot op dat moment een verschillend leven hadden. Er was een huisvrouw, met 3 kinderen, die steeds een macrobiotisch en vooral rustig leven leidde. De tweede was eveneens een huisvrouw, 2 kinderen, die zich bezighield met het reilen en zeilen van haar gezin. En er was een hardwerkende single, zonder kinderen, en dat was ik.

Voor ons 3 stond op dat moment het leven even stil…Er moesten zware en moeilijke beslissingen genomen worden…Wel of niet amputeren? Indien amputeren, beiden of alleen de ‘zieke’ borst? Wel of geen chemo? Wat met ons leven hierna? Zullen we het wel overleven? Is de kanker al vergevorderd? Hoe gaan onze directe familie, onze vrienden dit kunnen verwerken? Hoe gaan we dit zelf kunnen verwerken?

We hadden elkaar…en neem gerust van me aan, ook al zijn we alle 3 verschillend, we hebben dit voor een groot stuk samen kunnen dragen…Het was vooral ook voor onze moeders (3 zussen), heel erg moeilijk…een generatie waarbij het woord kanker niet zo gemakkelijk uitgesproken kan worden.

We zijn nu enkele jaren verder, jaren van heel veel operaties, pijn, heel erg ziek voelend, twijfels, angstig afwachten op resultaten,… Maar ook een bijzondere periode…een periode van bezinnen…

Wat wil ik graag hierna, als alles voorbij is? Die vraag heb ik me vaak gesteld… Hoe kan ik mijn eens zo gevulde en zinvolle leven, ook nu nog zinvol maken? Kan ik de kracht vinden om door te zetten?

Ik probeerde mijn leven routine te geven, buiten te komen, onder de mensen. Niets op te kroppen, vooral niet depressief te zijn…Ik gebruikte mijn vechtlust die ik vroeger had bij het werken, nu in de strijd tegen die vreselijke ziekte… Vooral het besef dat het nooit meer zoals vroeger zou zijn, dat was een harde realiteit! Vooral het besef ook dat er altijd wel iets weer zou kunnen gebeuren, was soms moeilijk te aanvaarden…moeilijk alleen te dragen…

Maar je moet verder! Ik ben blijven lachen, bleef positief!…Ja hoor, soms had ik een down dag, moet ook kunnen…alleen gaf ik mezelf niet de ruimte me te laten wegzinken…Want ziek zijn is moeilijk, maar ziek zijn en depressief zijn…dat maakt je zoveel zieker!

Ik was altijd een vechter, en nu misschien nog meer. Door mijn ziekte heb ik ook een andere kijk gekregen op het leven, want ja, er is ook een mooi leven mogelijk na kanker!

Ik besefte dat wat ik gemist had in mijn leven, nu goed zou maken…Kinderen, neen, dat is uitgesloten, mijn leeftijd hé ;-) Maar een fijne leuke partner, iemand die om dezelfde redenen als ik (een drukke baan, druk sociaal leven) zijn soulmate nog niet tegen kwam…Dat staat sinds vorig jaar op mijn verlanglijstje! Ik wil graag genieten van mijn leven na de kanker, graag met een speciaal iemand. Iemand die mijn situatie kan begrijpen, die dit niet zou zien als een inbreuk in zijn tot voor kort zo mooie, zorgeloze leven…iemand die dit kan vatten.

Want, de cijfers liegen er niet om…onze gezondheid is het allerbelangrijkste in ons leven, het kan voor elk van ons morgen een geheel onverwachte wending geven! Je wenst het je ergste vijand niet toe!

Ik wil een leven dat rijker wordt, neen niet luxueuzer…want het materiële is voor mij niet het belangrijkste. Het is uiteraard aangenaam, maar niet noodzakelijk. Ik wil samen kunnen genieten van mooie kleine dingen…het gevoel samen één te kunnen zijn.

Ja, idd , ik ben ‘to the point’ op mijn profiel, omdat ik vooral weet wat ik wil! Ik wil hierbij niet in een cliché vervallen, maar toch, kanker, het doet je kijk op ‘het leven’ veranderen…

Moet die iemand aan al mijn wensen voldoen? Neen, natuurlijk niet…maar een minimum aan ‘aantrekking’ alvorens een mogelijk contact dieper zou worden, is toch wel noodzakelijk, niet?

Ben je enkel ‘geslaagd’ in het leven als je je een luxe leven kan permitteren? Of, omdat je het geluk hebt gehad een gezin te mogen stichten? Of door gezond te blijven?

Neen!!!

Het is de mens achter die persoon die voor mij veel belangrijker is, iemand die de juiste waarden meedraagt…op een respectvolle manier en met oog voor empathie door het leven stapt! Iemand die niet enkel aan zijn eigen leventje denkt…die ervoor openstaat zijn leven te delen, liefde kan geven, emoties kan waarderen, gevoelens kan uiten….Wees gerust, die kan je ten volle bij mij terugvinden ;-)

Personen die echter, voorbarig en met heel wat vooroordelen, mensen onmiddellijk in hokjes zouden plaatsen…neen, daar bedank ik voor. Ze realiseren zich blijkbaar niet dat ook dit onder de categorie van juiste waarden en normen valt. In dat geval kan ik jammer genoeg niet spreken van gelijkgestemdheid!

Idd, iedereen hier heeft zijn verleden, dit hoort bij onze leeftijd, dat noemen we leven.

Mijn verleden heeft mij geleerd: ‘wat voorbij is, is voorbij!’ ‘Tomorrow is another day!’

We halen het beste uit het verleden, en bekijken elke dag opnieuw als een mooi geschenk! En ja, idd met voor mij enkele beperkingen…Maar ik geniet, ik zoek het positieve op in mijn leven, een leven dat me een meerwaarde kan bieden!

Waarom ik dit verhaal nu hier heb neergeschreven?

Gisterenavond had ik een zeer onaangename reactie van iemand die meer details vroeg over mijn huidige leven. Ik ben iemand die eerlijk is, die niet zal liegen…Na hem eerst summier een reactie te geven, vroeg hij me meer details…om me daarna te vertellen dat hij dit in zijn huidige, zorgeloze leven wel kon missen!

Ik besloot daarom vannacht mijn verhaal hier neer te pennen…mensen die dit niet kunnen vatten, als dit je zou afknappen, laat mijn profiel gewoon aan jou voorbij gaan!

Dat gevoel dat ik gisteren kreeg, bij het lezen van die man zijn reactie…dat wil ik nooit meer meemaken!

Een man die me hierin wel kan waarderen en waarbij onze wensen en verlangens gelijklopend zouden zijn…die is van harte welkom op mijn profiel!

Voor diegenen met interesse… ik ben mijn vrouwelijke vormen zeker niet verloren, haha..integendeel!;-) En ja hoor, mijn kanker is na 4 jaar nog steeds onder controle, al blijven we realistisch!

Groetjes, EA


geplaatst door EliseAnn - 5460 keer gelezen

beoordeeld 3/5 (29 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be