Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 15 augustus 2012

Zalig nietsdoen

Verbazend hoe een mens op korte tijd zo ongelofelijk lui kan worden, luttele tijd nog maar na het aanspreken van pensioentrekkingsrechten.
Vroeger moest ik lachen met die gepensioneerden die klaagden over tijd te kort komen. Nu vul ik zelf mijn dagen met ledigheid. En het bevalt me nog ook!

Soms wel vroeg uit de veren. Te vroeg, bedenk ik dan. Geen valse schaamte om na het doorbladeren van de krant –die valt vóór zessen al in de bus– de veren weer over mijn hoofd te trekken. En dan wil het wel eens na tienen worden eer ik de ogen ten hemel sla. Spijt vervult me als daar de zon al in een effenblauw decor opgeklommen staat. Maar goed, tijd dan om daar zelf van te profiteren. Ruggelings en omgekeerd ingesmeerd met factor 25 stel ik me dan bloot aan haar stralen. Er is geen kat te bekennen in deze vakantietijd, en de straat lijkt zo bestorven als de schaarse geluiden die vaag doordringen tot mijn horizontale achtergrondpositie op twee hoog.

Tussen 12 en 1 hou ik het voor bekeken; de zon bakt het dan te bruin en begint te steken. Tijd voor brunch als er nog geen ontbijt van kwam. En wat zou mijn mailbox te vertellen hebben? Hoeveel keer vandaag als ‘undisclosed recipient’ met een of andere obscure loterij een fantastische som gewonnen? Gemiddeld anderhalve keer daags, tegenwoordig; hoe bestaat het?

De voornaamste bezigheid is een boek lezen; twee tegelijk misschien zelfs : ik grijp naar het ene als ik in het andere wat afwisseling behoef. Altijd is er muziek op de achtergrond, of oortjes in om de buren niet te storen.

Wat of hoe of waar zal ik vandaag warm eten? Het antwoord is simpel en hangt ook weer af van mijn stemming of luttele bezigheden. Heb ik helemaal geen zin om de deur uit te gaan, dan ga ik zelf aan de slag en verwen mezelf met een aperitief eer ik een zelf klaargemaakt maal uit mijn potten schud. Met een glas wijn of een biertje, en een toetje. Voor een koffietje nadien ga ik de deur uit; want daar hoort een praatje bij vind ik.

Al een paar avonden duikelde ik een concert op uit de hoofdstedelijke zomeragenda. In Brussel, de hoofdstad van de Vlamingen, kan je doorlopend het oor oefenen in het volgen van gesprekken in andere talen. Waarom ook niet? Aan die gesprekken hoef ik niet zelf deel te nemen, en ik spreek maar aan wie het belieft. En ik kan mijn oortjes insteken en muziek beluisteren tot de musici waarvoor ik kwam het podium bestijgen. Tijdens de pauze hoef ik maar het woord ‘Grimbergen’ uit te spreken of er staat al een ontkurkt flesje voor mijn neus. Ik vraag in het Nederlands om een glas. Het dametje is die taal niet machtig maar begrijpt toch dat ik niet uit het flesje wil drinken. Ik krijg een beker in bedrukt stevig plastic voorgezet van het Brussels Summerfestival 2012. Die hou ik als souvenir aan een dag vol dolce far niente.

Vandaag is het zo mogelijk nog meer van hetzelfde. En morgen.

 


geplaatst door Blogics - 4982 keer gelezen

beoordeeld 4.4/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be