Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

donderdag 1 november 2012

De annonce

Dréke was al een paar jaar alleen.

Hij was de jongste van zes en toen zijn vader stierf, was hij thuis gebleven om voor hun moeder te zorgen.

Eigenlijk zorgde zij voor hem en hij had een luizenleven tot zij ook stierf.

In ’t begin liep hij verloren maar stilaan kwam hij er toch door, verzorgde zijn eigen en zijn huis, maar hij dacht wel eens. Hij liep tegen de vijftig. De andere mannen van zijne leeftijd hadden een vrouw en hunnen oppas en hij stond overal alleen voor. Hij zou zestig worden, zeventig hopelijk en wie zou, als het nodig was een beetje voor hem zorgen.

Hij had regelmatig wel eens ne losse flodder met een koppel getrouwde vrouwen, maar ’s avonds zat hij alleen. En hij dacht, dacht dat hij eigenlijk niet alleen wou blijven.

Hij prakkiseerde erover, maar hij wist niet hoe iemand te vinden. Toen las hij in de Kempenklok een annonce:

Vrouw, 46 jaar, gd voork. zoekt kennism. man, vr vriendsch. en relatie.

Goed voorkomen vertaalde hij als ne goeie kom eens veur. Vriendschap en relatie, dus iemand om de keef mee in te duiken. Dat leek hem wel iets.

Met veel moeite flanste hij een brief ineen. Brief terug gekregen, Solange noemde ze, telefoontje gepleegd, afgesproken zaterdagavond in Café Leopold.

Hoe begint ge daaraan ??

Allez, nen ontdekkingsreiziger die vertrekt naar onbekend gebied, die zal toch efkens nadenken. Wat heb ik daar nodig ?

Dreke dus ook. Hij sprak er met zijn broer eens over.

Die was al dik twintig jaar getrouwd en wist dus wel iets, van ’t vrouwvolk.

Vergeet geen proper onderbroek aan te doen, zegde die.

Is dat al wat ge te zeggen weet, onnozele vent, blafte Dréke.

Jamaar, dat ge de familie niet in ’t schande zet zelle. Geaffronteerd trok hij terug naar huis.

Dréke zag er nog goed uit voor zijne leeftijd. Een beetje rond in de lenden, maar de rest mocht gezien worden.

Den binnenband zit er wel een beetje door, maar ’t soepapke is nog goed, lachte hij altijd. Helemaal gerust was hij er toch niet in.

Stel nu dat zij wel iets zou willen en dat hij… Hij mocht er niet aan denken of hij kreeg het zenuwwater. Een madam van ’t stad dat is toch iets anders dan met Celin of Gusta het hooi in duiken.

Ze zouden ergens moeten gaan waar ze kamers verhuren.

Gerarke op ’t werk klapte daar wel eens van. Niet duur en proper lachte die dan. Echt iets voor aw Dréke.

Duur of niet duur was het probleem niet, maar stel… Gelukkig zat het toeval aan zijn kant.

Een paar dagen later moest hij bij den doctor een karweike gaan doen. De pompbak in de praktijk liep niet door. Madam liet hem binnen. Ge weet de weg wel hé. Laat maar iets horen als ge klaar zijt.

Het was een fluitje van ne cent maar hij rekte het een beetje, kwestie van iets meer te kunnen rekenen. Hij keek de praktijk eens rond, trok een schuifke open en dat stak tjokvol doosjes pillen.

Een soort sprong hem recht in ’t oog: Viagra.

In een schuif zo vol geladen, mist men een klein doosje niet, dacht hij en het verdween in zijn zak.

Thuis las hij de bijsluiter. Viagra, werkt na ½ tot 2 uur. Werkzaam tot 12 uur na inname. Werkt 12 uur dus dan kon hij dat gerust thuis nog nemen voor hij vertrok.

Hij vertrouwde dat niet helemaal, zo één klein blauw pilleke. Ge wilt toch niet in affronten vallen hé. En hij nam er twee.

Hij zat al dik een kwartier in ’t Café als zij daar binnen kwam. Hij herkende ze direct want ze was alleen en zocht rond.

Ze maakten kennis en bestelden, zij een plat waterke.

Hij vertelde van zijn vader en zijn moeder en zij was in ’t zelfde geval, ook alleen achtergebleven.

Want haar broer die had niet voor zijn moeder willen zorgen natuurlijk en haar zuster keek er ook niet naar om en ze vonden het maar heel normaal dat zij dat deed en blabla en blabla.

Zijne plaston klemde wreed hard en als ge zo twee van die klein blauw pillekes op hebt zit ge ook niet zo heel gemakkelijk.

Hij zat te zweten en weg en weer te schuiven, maar zij ratelde maar voort.

Over haren baas, de hardvreter, de collega’s die allemaal spinnijdig zijn omdat zij in een bureau apart zit. Met jonge meiskes kunde niks meer aanvangen en blabla en blabla.

En Dréke keek over de tafel. Aan een vrouw moeten handvaten aan zitten, dacht hij, maar aan haar zat niet veel aan.

Ze droeg een bloes met inzicht, een klein beetje toch, maar er was niks te zien.

Ze ratelde maar door en ondertussen dronk hij nu en dan van zijn pint.

Hij wou nog eentje bestellen maar toen vroeg ze: drinkt gij veel ? Nee, nee antwoordde hij, af en toe een koppel pintjes. En tegen zijn goesting bestelde hij een colake.

Zijne plastron klemde nog altijd, hij dierf hem niet omlaag trekken, die 2 pillekes werkten gelijk nen Duracell en zij ratelde maar voort.

Hij keek eens op zijn klok, het liep tegen den elven. Hij kende ondertussen heel de familie en iedereen met wie ze in ruzie lag. Dat waren er veel. Al drie uur zaten ze daar en hij had twee pintje en drie cola op.

Toen vond hij dat hij toch over de belangrijke dingen des levens ne keer moest praten, maar hoe begint ge daar over ?

Solange , begon hij, als gij dan zo altijd alleen geweest zijt, met uw moeder bedoel ik, hoe denkt ge dan dat dat moet gaan met ne vent samen. Ik bedoel…

‘k Weet wat ge bedoelt, antwoordde ze en ze trok een gezicht of ze iets vies rook.

‘k Heb daar efkens terug een artikel over gelezen in een boekske bij de kwaffeus. Die schreven dat één op tien mannen impotent is.

Dan is dat geen probleem en zo ne man moet toch niet moeilijk te vinden zijn hé.

Hij viel bekanst van zijn stoel van ’t verschieten. Godver, ’t kan niet waar zijn.

Daar zat hij, ’t geweer in aanslag en zij zoekt nen os. Godver, godver, godver.

Hij moest daar weg, beleefd of boertig, maar hij moest daar weg.

Solange zegde hij, het is bekanst half twaalf en dan gaat mijn laatste bus. Ik zal afrekenen en drinkt gij rustig aw waterke leeg.

Bij ’t doorgaan kreeg hij een flets handje, ne kus in de lucht en ze zouden mekaar nog wel bellen.

Hij godverde voort heel de lange busrit en ’t café van den Dries binnen.

Daar hadden ze hadden iets gehoord van zijn avonturen, zijn broer had het natuurlijk voort verteld en ze zaten gespannen te wachten. Hij dronk rap 2 pinten om een beetje te bekomen, maar het moest eruit, hij moest ervan af en in een koppel woorden vertelde hij wat hij had voorgehad.

Ze dachten allemaal aan ’t zelfde en waren toch wel curieus, maar alleen Polleke dierf het te vragen.

Zeg Dréke, dat geweer in aanslag, wat heb ge daar mee gedaan?

‘k Zal hem verdomme zijne nek omdraaien, grolde Dréke.

Goed gedacht, grommelde de Wiks. Want als ge een vrouw haren nek omdraait steken ze aw in den bak.

Ja, ja, zuchtte Stafke.

Geeft den Dré nog een pint, ik zien dat hij het nodig heeft. Uit De Kempenklok, jongen. Ik heb daar eens iets mee veur gehad, met nen brommer. En ze klapten voort over iets anders.


geplaatst door Vertel - 4773 keer gelezen

beoordeeld 1.82/5 (11 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be