Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 5 december 2012

De farce van EOT

Vervolg op blog 'Lijden doet scheiden'.

Echtscheiding door Onderlinge Toestemming: wat de meest soepele scheidingsformule moest zijn werd voor mij, lang geleden, een farce.
Inboedel, boeken en platen waren al probleemloos gedeeld. En we konden elk apart gaan wonen zonder te moeten huren. Overeen komen voor de kinderen moet dan toch ook niet moeilijk zijn: die kunnen er ook niet aan doen, och arme. Als elk maar verder een goede ouder mocht blijven….
Wel, daarrond had mijn eega zo haar eigen speciale opvatting van ‘onderlinge toestemming’: ik zou akkoord gaan de kinderen niet meer te zien! In haar gezicht lachte ik haar uit. En dat was dan de tweede keer. Eerder had ik haar voorstel om elk 6 maanden 'op proef' apart te gaan wonen,al op hoongelach onthaald omdat voor mij alle beproevingen al doorstaan waren. Haar extreme hypocrisie was voor mij de ergste bron van ongeluk, dat me bijna in zijn greep had gekregen.
En zo werd ‘scheiding met onderlinge toestemming’ haar ultiem gemanifesteerde hypocrisie: algauw kwam een deurwaarder haar echtscheidingseis betekenen. Apart wonen en voor de kinderen bezoekregeling het 1°, 3° en eventueel 5° weekend van de maand was voor mij de uitspraak door een rechter die vakantiebezoekregeling ‘vergat’ en –zo bleek later– een dochter in therapie had bij m’n eega die haar vriendin, eerst ook bij haar in therapie, permanent in huis nam. Dat kon mij niets schelen, al vond ik het lichtelijk hypocriet voor een moeder die mij eigenlijk de kinderen wou ontnemen omdat ik wel eens zelf een vriendin in huis zou kunnen nemen. Want zo werkt dat, extreme hypocrisie.
De in beroep verkregen 2 weken vakantiebezoekrecht werden dan ook terstond gesaboteerd, terwijl moeder therapeute niets minder dan afschaffing van het hele bezoekrecht eiste.
De daarop volgende pantomime in 10 bedrijven sla ik nu maar over. Pijnlijk was ze zeker, maar ik overleefde ze.
Nooit heb ik deurwaarder of rijkswacht willen inschakelen in weekends waarin ik de kinderen ging ophalen maar voor gesloten deuren stond waarachter moeders klokhenvleugels wederrechtelijk uitgespreid bleven, of omdat zij hen in haar auto had gestoken en ermee de hort op was. Geen enkele keer verzuimde ik het om klacht neer te leggen. Maar voor hypocrisie is vrouwe Justitia het meest blind van al, en eerlijk duurt er ook letterlijk het langst.
Ook zwijg ik maar over alle andere keren waarop die ex me na alle reeds verkregen onderhoudsgeld nog met slinkse middelen en achter mijn rug om oplichtte.
Ik moet haar wel haten, maar voel alleen een op grenzenloze onverschilligheid lijkende meewarigheid om datgene waartoe ze al die tijd slechts in staat was en dat alleszins geen goede houding naar haar en mijn kinderen heeft ingehouden.
Ook al ontgroeiden mijn kinderen eraan, ik blijf het voor hen jammer vinden. Zij hebben zoveel gemist. Zoals ook ik, die er niets aan heb kunnen doen.
Hypocrisie is mijn ergste vijand geweest. En dat blijft zo.


geplaatst door Blogics - 4742 keer gelezen

beoordeeld 3.65/5 (26 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be