Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 4 december 2012

Scheiden doet lijden

Het verlies van een geliefde door sterfgeval is een ernstige en pijnlijke zaak.

Daarvan ben ik me bewust, ik heb het genoeg gezien rondom mij.

Een scheiding daarentegen wordt vaak beschouwd als een soort “accident de parcours” en soms meewaardig bekeken. Niks is minder waar.

Ik heb deze discussie al vaak gevoerd en meestal wordt dit tegengesproken.

Laat ik daarom mijn argumenten geven.

Dames let wel, dit is geschreven door een man uit een mannenwereld, omdat ik deze ken. Maar ik weet zeker dat het voor vrouwen niet minder erg is. In veel zal je je herkennen, maar toch mijn excuses voor de eenzijdige benadering.

Ik schrijf dit voor een stuk uit eigen ervaring en van anderen, maar ik weet zeker dat dit niet uniek is.

Stel een relatie waarin de één de ander doodgraag ziet. Nogal normaal zou ik denken.

Dat gaat goed tot één van beide uit de bocht gaat, dan wordt het moeilijk. Want die liefde kun je niet zomaar dood knijpen.

Dan wordt die teerbeminde, jouw maatje, je licht in duistere dagen, wordt ineens je tegenstander, als je echt pech hebt je vijand.

In jouw huis loopt dan iemand die er wel uitziet als je geliefde, maar een andere, een totaal vreemde, een onbekende is. Je geliefde is weg, erger dan dood. En dat kan weken, soms maanden duren en het is een uitzonderlijk verwarrende ervaring.

Eén van beide krijgt de kinderen op zijn/haar hand en die zijn dan boos op jou.

Goed dat komt ook ten einde, maar dan komt de praktijk van de scheiding en dan praat ik nog niet over de advocaterij.

Stel je heb een eigen huis, dat moet verdeeld, dus waarschijnlijk verkocht worden. Elk moet op zoek naar nieuw onderdak. Voor vrouwen valt zoiets gewoonlijk wel mee, maar als man alleen sta je steeds achteraan de lijst, er zijn nog 5 kandidaten voor je en dat is geen sinecure.

Ook de inboedel moet natuurlijk verdeeld worden, een vaak pijnlijke verdeling en je kan maar op zoek naar de rest.

Heb je kinderen verlies die als man ook. In het beste geval krijg je ze om de 14 dagen een weekend op bezoek. Die zitten dan in een voor hen vreemde omgeving, weg van hun vriendjes, jeugdbeweging, speelgoed, houdt ze maar bezig.

Het ergste is het verlies van sociale contacten. Je verliest zeker de helft van je familie, schoonfamilie dus. Waarschijnlijk ook de helft van je vrienden.

Het hele sociale leven wat je met twee opgebouwd had valt in duigen, want wat je samen deed, film, toneel, een etentje samen en zoveel meer, doe je niet alleen.

Je levensstandaard valt een stuk omlaag omdat je alimentatie moet betalen of ervan leven.

Als weduwe of weduwnaar geniet je het medeleven, het respect van je omgeving. Als gescheidene ben je in het beste geval vreemd, vaak fout. Je vrienden denken dat je op hun partner aast en zien je liever niet komen. Je prestige en zelfvertrouwen liggen in puin.

Mits nog een extra dosis pech krijg je ook op je werk nog problemen omdat je hoofd niet naar je werk staat.

En uit die put moet terug omhoog krabbelen.

Kortom, ik wil de ernst en pijn van een sterfgeval niet onderschatten, verre van en ik voel mee met iedereen die zo zijn/haar geliefde verloren heeft.

Maar één ding is zeker: scheiden doet lijden.


geplaatst door Vertel - 4580 keer gelezen

beoordeeld 3.25/5 (8 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be