Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

vrijdag 4 januari 2013

Héhé wat een corvee !

Niet makkelijk, zo’n blog na Nieuwjaar. Soms borrelen de woorden op uit mijn toetsenbord zonder er mijn gedachten bij te houden. En soms is dat anders, zelfs al is er aandrang tot schrijven.
Wat het ergste is weet ik niet, want mijn gedachten gaan soms te snel en zijn niet bij te vingeren.
En eerlijk gezegd doet zo’n Nieuwjaarstijd er geen goed aan: de maag wordt te veel en te langdurig op de proef gesteld, en dat maakt de hersens slaperig.Bah, al dat eten….en als het dan nog altijd goed was!
Het begon al met de dagen vóór Kerst: om per se op zondagavond te gaan tafelen moest al vrede genomen worden met een me volslagen onbekend eethuis in een deelgemeente. Slecht belichte tafels lieten soms het raden naar die op het bord als stalagmieten neergezette groentenhoopjes; ten hemel stijgende wortelen en witloof, dat je toch eerst weer plat moet leggen om er je mes en vork in te zetten en het naar binnen te werken. Het vlees smaakte onbestemd hertekalfs of hazigs, naar gelang van wie wat gevraagd had; althans zo beaamden het mijn tafelgenoten met mij. Het was allemaal een beetje zoutloos, en gepeperd was enkel de rekening.

Waar is de tijd dat ik in alle vertrouwen aan tafel schoof bij een vriend restauranthouder waarmee ik ook ging windsurfen of fietsen. Na jaren raakte de brave man van zijn dragonder van een vrouw af en zit nu in een ander sukkelstraatje alweer van vrijdag tot zondag een eethuis uit te baten waar zijn huidige eega breeduit aan je tafel mee komt aperitieven terwijl vriend en manlief zich in zijn keuken uit blijft sloven. Het geneert me, en ik blijf dus weg; ook de dagen dat hij niet in zijn kombuis komt.

Op de kerst- en oudejaarsavond dan maar wat opgehaald bij de traiteur. Dat verwerk je tenminste nog volgens je eigen tempo en goesting, terwijl je tussendoor toch aan de praat blijft of al eens met je glas bij de hand in de eigen sofa kan zakken.
Op Nieuwjaar zelf heb je al geen eetlust meer, en al zeker niet om die obligate taartstukken nog bovenin te laden terwijl je maag zich al samentrekt nog voor er weer een glas cava in belandt. Je komt tot het besluit dat er maar één goede soort cava bestaat: deze die je twee weken geleden nog zo gesmaakt had. Het kan zelfs zo erg wezen dat je de beste champagne een wantrouwende blik toewerpt.

Ik was al blij om thuis te kunnen blijven en een pakje met Italiaans smakende noedels het kokende water in te mogen mikken en de vijf-kazensaus uit de microgolf er bovenop te kwakken. Nou, erg vrolijk werd ik er niet van: een halve portie staat me nu nog in de koelkast uit te lachen. Met weemoed dacht ik aan de noedels die ik ooit at in das Italienische Dörchen in Dresden. Hoe simpel dat ook was, het was in stijl !
De forellen daar in die Stube aan de Elbe gaven ook dat gevoel van stijl, al was het er een eetfabriek maar dan een lekkere.
En zo’n kip met zuurkool en Riesling laat je hetzelfde beleven temidden van de Elzasser wijngaarden.

Verdomd, wat een afgang tegenwoordig. Het is echt zoeken naar een eethuis waar een fles lekkere wijn je niet meer dan 20 Euro hoeft te kosten. Op de duur verlang je naar een no-nonsense gedresseerde goede homp vlees met frietjes, en mag dat in een frituur zijn met toile cirée op de tafels.

 


geplaatst door Blogics - 4621 keer gelezen

beoordeeld 3.59/5 (17 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be