Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 21 januari 2013

Karakterveranderingen

Ik las deze week een artikel over de studie "de illusie van 'het einde van de geschiedenis'”. In een notendop komt het erop neer, dat de meeste mensen onderschatten hoeveel ze zullen veranderen in de toekomst. Men denkt dat men altijd grotendeels dezelfde persoon zal blijven met hetzelfde karakter als vandaag.

Hiervoor kan een “dure” prijs kan betaald worden. Niet perse een “financiële prijs”: ik zou de personen de kost niet willen geven, die in een opwelling een tattoo lieten zetten, waar ze nu spijt van hebben.

Ik las het artikel en dacht terug aan mijn eigen geschiedenis. Ik ben vrij jong getrouwd met iemand waar ik veel van hield en waar het enorm goed mee klikte. We hadden lange verkering, zodat we elkaar toch wel echt kenden, of in ieder geval, dachten elkaar heel goed te kennen.

Ik herinnerde me dat ik toen echt wel het gevoel had, dat het voor altijd zou zijn: geen haar op mijn hoofd, dat eraan dacht, dat het ooit anders zou worden of dat we zelfs zouden scheiden. Maar langzaam aan zijn we veranderd en bleek dat we toch niet zo goed meer bij elkaar pasten.

Uiteraard moet ik glimlachen als ik terug kijk naar die naïevere “jongere” versie van mezelf. Hoe kon ik toch zo naïef zijn?

Ik denk dat het voor mij een zaak was om een greep op je leven te krijgen: het verleden is al geleefd en daar heb je van geleerd. Je huidige leven kan je wel ongeveer inschatten, ook al weet je dat je leven enorm gaat veranderen als je met iemand gaat trouwen of samenwonen. Maar je kan er nog een redelijke grip op krijgen.

Maar de toekomst is ongrijpbaar en dat is soms wat verontrustend. Wie denkt er soms niet eens “als ik maar geen ernstige ziekte krijg, of een zwaar ongeval of in armoede zou moeten leven”. Het is menselijk om hierover na te denken en af en toe te “doemdenken”. Je hoopt dat je, door zo te denken, een greep op je leven in de toekomst kan krijgen: “oh als dat gebeurt, dan kan ik zus of zo handelen om te voorkomen dat het erger zou worden”. De ongelofelijk drang van de mens om zijn eigen toekomst onder controle te kunnen houden.

Die “doemdenk-ideeën” zijn uiteraard niet gebeurd. Maar de dingen, waar ik niet over nadacht, dus wel: een scheiding, een ontslag door herstructurering. Maar na het verwerkingsproces, heb ik ze gezien als kansen voor verandering. Deze kansen heb ik met beide handen gegrepen.

Dat veranderde mijn leven en mezelf, mijn karakter. Ik ben rustiger geworden, kijk realistischer naar het leven. Waar ik me vroeger vaker wegcijferde, denk ik nu ook veel meer aan mezelf. Ik doe veel meer aan zelfontplooiing. Al bij al voel ik me nu gelukkiger als 10 jaar geleden. En waar ik vroeger hoopte dat alles hetzelfde zou blijven, kijk ik nu vol uit wat de volgende 10 jaar mij gaan brengen. Niet dat ik gehaast ben om 10 jaar ouder te zijn, maar ik ben zeker niet meer zo bang voor de verandering van mijn leven en van mezelf.

En jij, hoe zie jij dat je veranderd bent en hoe zie jij je toekomst tegemoet? Of denk je dat je nooit meer gaat veranderen? :) 


geplaatst door Semm - 4508 keer gelezen

beoordeeld 4.6/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be