Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 3 maart 2013

Ambertje

Je hebt zo van die nietszeggende grijze saaie dagen, zoals de dag van vandaag één is. Hij kabbelt uur per uur voorbij en je doet de dagdagelijkse dingen als een routine.

Maar het onverwachte loert altijd om de hoek en het kwam als een donderslag bij heldere hemel, een telefoontje, vier woorden, de aarde zakt weg onder je voeten en dan komt de stilte, de stilte van besef, de stilte van ongeloof en de stilte van verdriet.

Vier woorden, gezegd door een met verdriet geladen stem vol ongeloof en onbegrip.
' Ambertje is niet meer ', de telefoon werd ingehaakt en ik stond aan de grond genageld, niet begrijpend wat de inhoud was, wakker wordend uit een nare droom, geschokt en tranen die plots ergens onverwacht tevoorschijn kwamen.

Ambertje was drie en onderweg naar haar vierde en Ambertje was ziek, de meest afgrijselijkste ziekte die er is, een ziekte die je koppelt aan rokers, de ziekte waar geen medicijn voor is, de moderne ziekte in een te snelle tijd, waar geest en lichaam het tempo niet meer kunnen volgen.

Verslagen ben ik, geen harnas bestand tegen deze moker en zakkend op mijn knieën, met ongeloof kijkend naar de hemel, afvragend waar is God als je hem nodig hebt.
Ze was zo een lief kind met hemelblauwe oogjes en gitzwarte krulletjes. Steeds blij als ze me zag en ik zat steeds te tekenen met haar en verhaaltjes te vertellen en ook al ging ze zachtjes achteruit en ook al werd ze steeds zwakker.

Je gelooft en hoopt in het beste en heb gebeden, mijn gebeden tot een god die niemand kent, maar waar ik zo dikwijls alleen op momenten van een verloren gevoel en een leven dat me verlaten had, heb mee gepraat en telkens bracht hij me terug en fluisterde, het is jou tijd nog niet, waarom Ambertje wel, het moest allemaal nog beginnen en het is al voorbij.

Nachten heb ik aan haar bedje gezeten, haar kleine vingertjes in mijn hand, waarin ze steeds kneep, alsof ze wilde zeggen, het is niet erg, het komt wel goed.

Onschuld en zachtheid en goedheid, verdwijnen te snel van deze wereld, terwijl het uitschot zijn gangen mag gaan en overleefd. Dit kan ik niet vatten en het heeft me mijn stem ontnomen, omdat ik geen woorden vind, onrecht word aangedaan en ze maken grove fouten op het tribunaal van het leven, waar beslist word wie wel en wie niet.

Ze is onderweg nu, naar de speeltuin in de hemel, gezeten op een schommel zal ze kijken en in het sterven van de dag zal ik haar gelaatje zien in het licht dat ons verlaat en die fonkelede oogjes en dat kleine handje dat afscheid zwaait.

 


geplaatst door Lupus1 - 4949 keer gelezen

beoordeeld 3.73/5 (11 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be