Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

dinsdag 5 maart 2013

Het dwergenbedje

Ik ben van enkele passievolle bedenkingen die de stralende zon vandaag in me opriep overgeschakeld op het eten van een serie passievruchten. Het sap en hun inhoud doet mijn passie voor deze vruchten hoog oplaaien. De aardbeien en de kersen zijn ook bijna op komst dus het zijn op fruitgebied althans vreugdevolle tijden. In afwachting van al dat lekkers dat je zacht en smaakvol tussen je lippen kunt laten glijden, kluif ik straks bij de koffie aan een beentje van een Leo, een iets mindere smaakervaring maar als placebo kan het erdoor.
Mijn vriendin vertelde me gisteren telefonisch een verhaal over een collega die blijkbaar op haar werk gevallen was voor haar ongekende charme en haar terstond zijn liefde verklaarde in een mail. Het bleek echter niet de adonis met bijhorende buikgevoel te zijn waarop ze zit te wachten en die ze eerder als vriend zag. Teleurstelling langs beide kanten was het resultaat van zijn mailinterventie. Ik wou me de man toch even voor de geest halen via haar beschrijving, hij bleek een snor te hebben en niet van de grootste te zijn.
De snor deed me terugdenken aan mijn eerste heel grote liefde, Theo noemde hij. We zaten in dezelfde straat op kot in Leuven, hij studeerde klassieke filologie en had echt alles waar ik naar verlangde in die tijd. De snor had wel degelijk een meerwaarde, want mijn ma hield helemaal niet van mannelijk individuen met haren onder de neus. Ik heb me achteraf vaak afgevraagd in hoeverre de stille negatieve indoctrinatie van mijn ma mijn verlangen deed oplaaien voor deze gesnorde lieve jongen. Mijn latere huwelijkspartner kwam uit de hoofdstad, ook al iets dat een moeder uit de parel der Kempen zeker niet op haar verlanglijstje had staan voor haar dochter. Het heeft tot grote discussies geleid in de o zo stille Kempen en ze was waarschijnlijk heel tevreden toen het huwelijk eindelijk strandde en de stadjongen een in die tijd verboden vrucht van het mannelijke ras ambieerde als levensgezel. Ik heb me tot op heden nooit bezig gehouden met de liefdesperikelen van mijn dochter, wie het ook is ze zal wel genoeg eigen persoonlijkheid hebben om een keuze te maken. Mijn jongste zoon heeft me vorige week trots met zijn lieftallige schone laten kennis maken, een blonde meid waar zijn hart toch wel wild van tekeer gaat. Schattig om de prille liefde tussen hen te mogen aanschouwen. Wat is het toch makkelijk als je jong bent en onbevangen in de liefde kan stappen en gelooft dat het voor eeuwig en altijd duurt. Indien het anders uitdraait is er steeds mijn schouder die de tranen opvangt tot mijn bh-cups ervan overlopen. Enkele jaren terug heb ik een nogal spectaculaire reddingsactie ondernomen om mijn dochter die na het stranden van haar relatie ook nog de motor van haar auto in rook zag opgaan op de E 19. Zoals het een goede reddingsdienst past ben ik dadelijk ter plekke gevlogen en me op het oranje fluo-vestje tussen de netels in de berm gezet met de tranende dochter in de armen en de rokende wagen en het drukke verkeer op de achtergrond.
Het liefdesverdriet heeft me weken zorg en veel liefde gekost en nadien kwam alles tussen hen weer goed, met haar auto uiteraard niet.
Het loopt wel niet gesmeerd met mijn eigen liefdesleven, maar gelukkig met en in mijn dagelijks leven wel. Het is zoals bij verre reizen, je mist vaak wel iets onderweg, maar je bent op weg en op deze reisweg ontmoet je mensen voor je je uiteindelijke doel ooit bereikt.
Toch heeft elke (vroegere verloren) liefde wel iets heel waardevols in zich. Je leert wel wat zwemvaardigheden opbouwen en na ‘I cried him a river’, spoelen je eigen brokstukken aan en kan je zorgvuldig alles sorteren en weggooien wat niet meer functioneel is in je persoonlijkheid of leven. Je snoeit jezelf en de wortelstok van dromen en verlangens blijft over en je wacht op de volgende spreekwoordelijke lente (en juicht het is weer bijna lente !) om weer verder te groeien.
Ieder van ons heeft zijn eigen verhaal, een sprookje is het zelden. Maar ook sprookjes hebben een diepgaande filosofie in zich als je ze analyseert. Er gebeurden zeer merkwaardige dingen in die een gezond denkend mens niet zo dadelijk kan vatten. Toch kreeg je ze voorgeschoteld als kind, een verhaal met een negatieve kracht of heks erin die je moet zien te verschalken voor ze eind goed al goed allen nog lang en gelukkig leefden. Ik heb wel eens ooit eens denkbeeldig een bedje gezocht bij de zeven dwergen om er te schuilen en te bekomen, of zelfs een zeer kortstondige gedachte aan een honderdjarige slaap tot de juiste sprookjesprins me wakker kuste (grapje).
Je mag het kind en de dromen in jezelf nooit verliezen, anders word je zeer rigide en hoogst waarschijnlijk een heel saai mens.
Zeg nu zelf, daar zou je ook niet gelukkig van worden en tevredenheid en geluk streven we allemaal wel na.

 


geplaatst door Eirini - 4597 keer gelezen

beoordeeld 3.9/5 (10 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be