Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 4 maart 2013

Mama heeft er genoeg van en nu ...... (deel 2)

Mama heeft er genoeg van en nu ...... (deel 2)

Zes maanden later wist ik nog steeds niets, het enige wat ik hoopte was, dat zij terug kwam. Ik miste haar enorm, ik zorgde voor de kids maar was er niet bij ... . Alles werd mij te veel, koken, wassen, poetsen, strijken ... . Er kwam gewoon geen einde aan deze nachtmerrie. Kon ik mijn ziel maar verkopen aan de ... .

Mijn oudste kon er niet meer tegen en zei op een bepaald ogenblik " papa doe er iets aan, jij kunt toch goed bemiddelen" (deed ik in mijn vorig werk). Ja, die kleine heeft gelijk. We gaan ervoor. Weken heb ik gestreden, gebeden, gesmeekt, mij laten kleineren, uitlachen, ... man man toch, zij komt echt van de planeet Venus... . Al het mogelijke gedaan, alles wat ik in mij had heb ik gegeven om haar terug te krijgen, niets of niemand kon haar op andere gedachten krijgen.

Dames, het leven zelf is al ingewikkeld genoeg, wees eens duidelijk, begin niet met ja en neen te spelen en te verwisselen, misschien is nooit ... .

Komaan zeg, wij trekken allemaal aan dezelfde koord, wij hebben elkaar nodig, vullen elkaar aan. Er is al genoeg ellende op deze wereld.

Een happy end is alleen voor in de film, niet in werkelijkheid (voor mij toch niet), niet in deze wereld. Sorry Fabio, uw strijd is gestreden, uw tijd is voorbij, makker.

Mijn plaats is reeds ingenomen. (Niet met woorden te beschrijven wat ik op dat ogenblik voelde, mijn hemel, God ... - warm, koud, rillingen, zweet, ik weet het niet meer), steek een mes in mij en er komt geen enkel druppeltje bloed uit. Heb veel gezien en meegemaakt, maar dit ... . De pijn was ondraaglijk om mijn vrouw te zien met een andere man. Ik heb mijn kleine knaap vastgepakt, geknuffeld, tegen mij aangedrukt, wilde hem niet meer los laten "papa papa, niet wenen" met zijn kleine ronde lieve bruine oogjes keek hij naar mij, in mijn ooghoek zag ik zijn mini handje naar zijn mondje gaan om een kusje te werpen, ik ben in mijn auto gestapt en vanaf dan weet ik het niet meer hoe ik thuis ben geraakt. Ik heb mijn sportschoenen aangetrokken, ben langs het kanaal beginnen te lopen en wenen, lopen en wenen kon gewoon niet stoppen, een dikke 3 uur later ben ik gestopt en besefte dat ik helemaal terug moest, dat ook nog (had zelfs even overwogen of ik het al zwemmend kon doen). Uitgeput ben ik in slaap gevallen in de zetel.

Ik moet er even tussenuit, ook al is het een paar uurtjes weg van deze wereld. Een kennis heeft een taverne, ik naar daar om mij ... te drinken. ( Ha, is niet veel voor nodig, met 5 euro kom ik toe, ha, ha drink bijna nooit). Aangekomen en met vol overtuiging bestelde ik een witte Martini en begon eraan. Links van mij een oudere man, in zijn witte snor kom je zien wat hij de dag ervoor had genuttigd en rechts van mij een vriendelijke vrouw met een wit wijntje, zij knikte en lachte. Ik keek haar aan met een dodelijke blik, op zo een moment komt elke vrouw van ... . De tapster roept haar man (mijn vriend) en komt naast mij zitten, ... "Fab, gaan we moeilijk beginnen te doen". Ondertussen stond de 2de al klaar voor mij. Ik keek terug naar die lieve vrouw, lachte en knikte met de woorden " sorry, mevrouw heb gisteren een rotte dag gehad, sorry ". Na even te twijfelen zonder veel te zeggen, heb ik mijn Martini aan die snorreman gegeven en heb een koffie besteld. Na een uur niets gezegd te hebben tegen niemand, sprak die snorreman mij aan. Jij bent toch die man van die Italiaanse wijnen, he? Euh ja, ja, hoe ken je mij? Jij hebt vorig jaar wijn geleverd voor de trouw van mijn dochter en onze S... komt bij u op de machines om af te slanken. Ok, goed, nu weet ik wie je bent, sorry had je niet herkent. Ben op de hoogte van alles, mijn dochter volgt alles op gezichtsboek. (Lap, had ik toch die Martini opgedronken, potv..... toch). Mijn gezicht sprak boekdelen, ik keek hem aan met waterige ogen.

Manneke, ik zal je eens wat vertellen, je doet ermee wat je wilt maar mocht ik in uw plaats zijn, verkoop alles en begin opnieuw. Je bent nog jong, doe niet dezelfde fout als ik, 30 jaar geleden. Opeens verwaterde Dumbo zijn oren tegenover de mijne ... . We hebben gebabbeld en gebrabbeld, een demo van tupperware was er niets tegen. Uiteindelijk wat ik onthouden heb was; leer er mee leven en mee omgaan, verkoop alles en begin opnieuw. Laat je verleden je niet achtervolgen, kijk vooruit.

Logisch toch, of niet? Maar, soms ligt de oplossing voor je maar je ziet ze niet. Als het niet gaat, dan gaat het niet en daarmee basta! Je moet met twee zijn in een relatie, het heeft geen zin dat ze terug komt voor de kids of om mij te plezieren, geld, ... . Ik had voor haar een afslank studio opgestart (aan onze woning) en ik deed wijnen in bijberoep (ik kom uit een familie van zelfstandigen). We hadden het super goed, veel werk maar konden alles ... . Dit allemaal laat je toch niet zo maar achter (zonder reden)? Ik ga toch naar een luister/praat dokter, misschien ligt het toch aan mij?

Na een zes tal bezoeken, ben ik tot de conclusie gekomen dat ik 300 euro minder had ik mijn zakken enne, niet echt beter voelde maar was mijn verhaal wel kwijt aan iemand die ook geen oplossing kon geven. En volgens de luister/praat dokter moet ik aan mijn kinderen denken, aan de toekomst, de kids hebben mij nodig, etc, etc, etc ... .

Ja, ik heb goed geluisterd, alhoewel ik met mijn gedachten ergens anders zat hoorde ik toch alles, hoor. Genoeg stof om er over na te denken. Nu, thuis had ik ook genoeg stof liggen, heb trouwens dat ding gekocht van de reclame op TV, heb geen bol stof zien vertrekken hoor, dus niet kopen he, is rommel.

Neen, ik ga niet opnieuw beginnen, maar wel anders (zo ben ik, wat had ik te verliezen) : De wijnen heb ik fles per fles verkocht tot de laatste drup. De afslanktoestellen allemaal verkocht, alles wat ik niet nodig had, verkocht, ik ben zelfs een stap verder gegaan, al " mijn " spulletjes en hebbedingentjes waar ik geen afstand kon van doen, verkocht en weggegeven. Misschien niet te begrijpen maar heeft mij ontzettend geholpen om een heel andere kijk te hebben en het belangrijkste van alles " mama heeft er genoeg van maar papa ook van mama". Ik kon er over praten zonder te tranen, zonder emoties te tonen. Als ik ze zie, kijk ik op een raar, niet te beschrijven manier naar haar. Het is alsof " dit was mijn vrouw niet, nooit geweest, eigenlijk ken ik ze niet. Ze heeft ergens heel dieeep van binnen een piep klein hoekje gekregen als mama van mijn zoontje.

Ik haat haar niet, ik hou niet meer van haar, ik ben voor haar gevoelloos geworden, zij laat mij gewoon ... koud, eigenlijk. Ondertussen heeft zij al wat kennissen gehad. Wanneer ik de kids breng en ik zie een man binnen, knik ik altijd beleefd en krijg ik spontaan een smile op mijn gezicht. (Zij weet nu wel wat ze mist)

Mijn pijn is weg, volledig weg. En ik ben vrij, vrij te doen wat ik wil. Kuisen is een plezier geworden, papa en de kids maken permanent lol, wij gaan terug van alles doen, er is terug leven, fun in huis. Mijn zelfvertrouwen is terug, Fabio is gewoon terug. Elke week verwen ik de kinderen en mijn eigen met een prulletjes. Mijn hemel, wat is het vrijgezellen leven mooi, was dat gewoon vergeten hoe het aan voelde, neen, niet vergeten, wist het gewoon niet ... .

De tijd was aangebroken om een kerstboom binnen te sleuren, (elke jaar zet ik een echte mega boom) een kerststal met beeldjes, de versiering stond klaar en opeens besefte ik dat mijn lichaam iets miste, mijn hart was niet volledig, ik had ergens een holte zitten. Ben gaan zitten en beginnen rond te kijken, ik mis iemand om van te houden ( ja, de kids maar is toch anders), te vertellen hoe mijn dag was geweest. Naar haar luisteren. De fierheid van je partner, kijk dat is ze ... . Haar vast pakken, kussen, knuffelen, friemelen, haar op de zetel gooien (al spelend), als ze voorbij komt haar even aan te raken, elkaar verstaan zonder woorden. Verliefdheid, naar elkaar lachen, de blik ... .

Maar ben ik er klaar voor ... ???? Ben ik klaar om mijn liefde te geven aan een andere (vreemde) vrouw?

Kerstavond stond voor de deur, de kinderen had ik bij de mama gelaten, zij hebben nog familie, ik niet meer ( voor de kids is feesten met een volle tafel altijd leuker dan ...). Ik zat in de zetel, had een fles zoete wijn gekraakt met wat chips en nootjes en was TV aan het kijken (naar een film die ik al 1000 x had gezien, maar goed) en besefte nog meer dat ik er klaar voor was, oh ja ... .

Ik ga ik iets neer pennen dat heel raar en ongewoon is, maar is voor mijzelf ; dank je wel, dat je mij verlaten hebt, jij was niet voor mij bestemd. De pijn die ik geleden heb, heeft mij inderdaad sterker gemaakt en mijn liefde om te geven is sterker geworden dan ooit ... .

Fab.


geplaatst door Fabio - 4598 keer gelezen

beoordeeld 4.35/5 (17 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be