Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

woensdag 3 april 2013

Zelfportret

Ik ken een man die Lupus heet, hij zwerft steeds door de natuur, thuis is hij nooit. Hij woont ook op een heel speciale locatie, zijn oase van rust die hij deelt met minder gegoeden en mensen die gebukt gaan onder verdriet.

Ik ga vaak op bezoek bij hem en mag zeggen dat het een beetje een vriend is. Vaak zit hij in zijn atelier te schilderen en dikwijls zie ik mooie dingen verschijnen op het doek en je ziet aan zijn wezen, dat hij geniet van deze momenten.
Hij leeft in eenvoud en stilte, in een huis met vele kamers. Hij kent zijn buren niet en de buren hem niet en zo wil hij het houden. Als ik in stilte naar hem kijk, zie ik vele verhalen en gebeurtenissen spiegelen in zijn ogen en ondanks dat hij altijd lacht, voel je het treuren binnenin.

Vrienden heeft hij niet, ook al zeg ik dat ik bijna een vriend ben, hij tolereert me in zijn nabijheid en hij praat met me. Ergens tussen mensen vind ik hem nooit, steeds staat hij aan de kant en observeert bewegingloos de massa. Hij valt niet op en het is omdat ik hem ken, dat ik hem zie. Over liefde praat hij nooit en ik denk dat hij dat niet kent.

Alleen met dieren en tussen dieren zie je hem openbloeien en hij kent ze allemaal en als hij ergens tussen het groen zit te staren naar de bewoners van het bos, heeft hij iets vertederend over hem.
Als ik weet dat hij bij zijn paarden is, ga ik steeds kijken en zie een betoverend schouwspel van liefde en verbondenheid tussen man en dier. Hij praat met ze en kan zonder zijn stem te verheffen ze doen liggen in het prille groen, waar hij ze streelt, een machtig mooi dier dat klein wordt in zijn nabijheid.

Hij is geboren als mens en zijn kindertijd heeft hem gebroken en vele mooie dingen ontnomen, maar hij draagt dit met een zekere trots en ook al houd hij niet van mensen, hij heeft zijn eigen wereld, waar hij gelukkig is, ver weg van het circus van alle dag.

En als de aarde slapen gaat en ik omkijk naar de rand van het bos, staat hij daar een wolf in mensen gedaante, schichtig en alert en verdwijnt in de ondergaande zon, de duisternis van het bos in, een bos dat zijn thuis is, ongeketend en vrij , een zwerver zoals een wolf meestal is.


geplaatst door Lupus1 - 4563 keer gelezen

beoordeeld 3.91/5 (11 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be