Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 13 mei 2013

Basically, life may be a single’s game…

….but essentially, it’s only fun when you play doubles ;-)

Ben ik niet te veel ‘singleminded’? Toen ik de vraag hardop stelde aan een vriendin, repliceerde ze dat ik dat als man sowieso was. Ik bedoelde echter mijn relatiestatus en niet zozeer ‘that ever teasing itch between my big toes’ ;-)

Mijn laatste relatie was vastgelopen waar de meeste relaties vastlopen: de onmogelijkheid om nog zonder wantrouwen te communiceren waardoor het minste verschil onoverbrugbaar wordt. De dialoog is vervangen door twee langs elkaar heen schietende monologen.

 

En het begint altijd met een kleine discussie die ontspoort. Het onbetekenend detail waarachter de dieper liggende frustratie schuilgaat. Alsof je snel een even een klein onkruid uit je mooie gazon wilt trekken, maar aan die miezerige spriet blijkt een dikke wortel te hangen die een gapend gat achterlaat. En tot je afgrijzen groeit het uit tot een steeds verder uitdijende, dode plek. Je slaat aan het bemesten en het wateren en je durft al die andere sprieten niet meer aan te raken. Maar op den duur heb je geen gazon meer, maar een verzameling sprieten in een zandbak. Met hun ondergrondse vertakkingen versmachten ze elke andere begroeiing. En je beseft: opruimen, omspitten en opnieuw zaaien.

 

Maar toch, ik ben nog lang in die zandbak blijven zitten, als een vrijgezel met een vaste vriendin. Omdat single worden een toestand was die ik me niet meer kon voorstellen. Eindelijk de stap gezet, en het viel geweldig mee. Het gapende, zwarte gat bleek gewoon een deur te zijn waar ik kon doorstappen naar een onbekende bestemming. Op dat moment is het belangrijker ergens weg te geraken, je ziet naderhand wel waar je naar toe gaat. Je moet er alleen voor durven kiezen zonder angst die deur binnen te gaan.

Ik ben alweer enkele jaren verder. De breuk is verwerkt, en zelfs omgezet in een goede vriendschap. Heerlijk wel om die vroegere, onoverkomelijke meningsverschillen nu puur voor het plezier te bekijken zoals ze zijn: een zone waarbinnen prikkeldraad en waakhonden zijn verwijderd en waar we nu vrij en onbevangen in kunnen rondwandelen. The communication breakdown has been restored.

 

Omwille van heftige conflicten met een goede vriendin en een date die ten onder is gegaan aan misverstanden in de laatste maanden, werd m’n relationeel fatalisme toch weer flink aangezwengeld.

Ondanks dat ik communiceren tot mijn sterke punten reken, en me voldoende empatisch acht om een meningsverschil te kunnen erkennen zonder het persé te willen oplossen met gelijkhebberij, is gevoelsmatige communicatie met de andere sexe nog altijd een heikel punt. Me op het terrein van de vrouwelijke logica en intuïtiebegeven, geeft me altijd het gevoel alsof ik op leeuwenjacht ga gewapend met een tandenstoker...

Want het was weer ‘van dattum’. Ik hoorde een ‘ja’, maar had de onuitgesproken ‘maar’ weer niet opgemerkt. Ik hoorde de ‘nee’, maar had de stille ‘als’ niet bespeurd. Ik hoorde de ‘misschien’, die eigenlijk een ‘zeker niet!’ was. In hindsight kon ik het allemaal vatten, op het moment zelf was het alsof ik in het mandarijn toegesproken werd.

 

Maar dan dacht ik weer aan iets wat iedereen eigenlijk wel weet van kleins af aan: Het leven is een spel dat je begint te spelen zonder de regels te kennen. Enkele regels waar ik onderhand achter ben gekomen en die toch vrij belangrijk zijn voor een goed spelverloop:

1. Het verschil in communicatie tussen mannen en vrouwen kun je analyseren tot op het punt dat je werkelijk gelooft dat als tweeslachtigheid de biologische norm zou zijn, elke mens ten onder zou gaan aan ruzie met zichzelf. Just don’t!

2. Je speelt het spel zoals het bedoeld is: ‘single or doubles’. Of je leven blijft ‘a single’s game with a sidepartner’, ongeacht hoeveel tijd je samen doorbrengt.

 

En sindsdien weet ik ook wanneer ik uit mijn singlestatus zal kunnen breken. Wanneer je iemand ontmoet waarbij je geen schrik meer hebt voor de foute communicatie, want zolang de lijn openblijft, kun je steeds rechtzetten wat je in alle oprechtheid verkeerd hebt gedaan. Iemand wiens mantel der liefde niet zo klein is dat je er nagenoeg niets mee kunt bedekken. Iemand die niet alleen grootmoedig doet om kortstondig de eigenwaarde op te krikken, maar om de andere werkelijk tegemoet te komen, ook al doet het pijn. Iemand die weet dat een beetje twijfel gezond is, maar permanente twijfel juist een indicatie vormt van een bepaalde zekerheid die nog niet doorgedrongen is. Iemand die niet gelooft dat rechtlijnigheid per definitie een goede eigenschap is. Iemand die het onderscheid kent tussen dromen en fantasie en hun impact op de realiteit.

 

Bovendien: Fatalisme brengt je meestal nergens. Het is wachten bij een halte waar niemand nog stopt. Soms kun je het beter vervangen door dwaas optimisme. Zoals een wijsheid die ik uit andere wijsheden heb gerecycleerd het stelt:

This world we live in is a beautiful place & worth fighting for.

You may disagree with the first part,

but then you will find,

you won’t be able to live lovingly.

And if you disagree with the second part too,

then you will find,

you won’t be able to live at all…


geplaatst door Daan71 - 4660 keer gelezen

beoordeeld 4.44/5 (9 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be