Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 12 augustus 2013

allo allo

We waren al vrij jong halve weesjes, mijn broers en zussen. Maar we hadden elkaar en ons moeder, en we hadden het goed.


Na het overlijden van mijn moeder, nu toch al een hele poos geleden, zijn we de thuishaven en de plek waar we mekaar regelmatig tegenkwamen kwijtgespeeld. Dan maar op zoek naar familiebanden op 6 verschillende adressen.

We waren thuis met z’n zessen. Thuis, zo noem je het nog steeds, want dat was het ook. Ondertussen is thuis van locatie veranderd. Maar toch kijk je met weemoed terug naar die tijd. We hebben ruim onze tijd genomen om het ouderlijk huis leeg te maken en wilde met z’n zessen alles proeven en alles delen om een hoofdstuk af te sluiten tot we er allemaal klaar voor waren.
Telkens we er samenkwamen leekt het alsof ons hele leven in dat huis in stukjes als een film werd teruggedraaid. Wat hebben we gelachen maar ook tranen gelaten. We hadden het nodig. Afscheid nemen heeft zijn tijd nodig.

Als ik nu terug op bezoek ben bij mijn broers of zussen is het altijd leuk om dat dingetje terug te vinden dat vroeger een plekje had in het ouderlijk huis. Een verleden, dat gooi je niet zomaar weg, vooral als het goed geweest is.

Zo was er de telefoon van moeder. Oerdegelijk en onverslijtbaar. Voor zover ik me het kan herinneren heeft hij er altijd gestaan en was er geen andere. Gitzwart en heel zwaar. Stond in de gang. Als de telefoon rinkelde was het hoorbaar tot in de tuin. En iedereen snelde er naar toe om eens te kunnen opnemen. Het was een gezamenlijk gebeuren. Want privacy was er niet.
Onze kinderen beseffen het niet maar vroeger was stiekem een vriendje hebben niet zo simpel. Als hij dan eens durfde te bellen kwam het meteen uit, en werd je op de rooster gelegd. Iedereen kon het ook horen wat er gezegd werd. Wat zijn de tijden veranderd. Nu heeft elk kind een gsm, trekt ermee naar zijn kamer of in de tuin. Privacy alom. Als je thuis niet kon of wilde bellen zocht je 5 en 10 frankstukken bij mekaar en trok naar de telefooncel. Telefooncel mama ? Ja kind, vroeger kon je langs de straat voor wat centen in een hokje een telefoon gebruiken. Met veel moed verzon je dan wat om effe het huis uit te kunnen en je ging bellen. Als er dan aan de andere kant van de lijn niet werd opgenomen of de persoon die je wilde spreken was er niet, was de ontgoocheling groot. Wat is het leven toch gemakkelijker geworden.

De telefoon staat nu in de gang bij mijn zus. Gewoon uit nostalgie. Het 6-getallen telefoonnummer in potlood geschreven op het papiertje achter het micca vensterste, prijkt er nog op. Toen moest je nog geen zone-nummer draaien, later is dat veranderd.
Toen mijn dochter de telefoon voorbijliep zei ze ‘he mama kijk’ wat is dat. Een telefoon schatje. Hoe werkt dat mama ? Even voordoen, je neemt de hoorn van de haak en draait een nummer. Zoals in dat liedje van Will Tura, je moet een nummer draaien.
Veel meer geduld dan vroeger moest je hebben want de schijf moest helemaal terugdraaien. Keitof mama. ‘En kan ik daar ook mee bellen ? Tuurlijk. Dat ding werkt nog perfect. Probeer het maar eens. De blik op haar gezicht was onbetaalbaar toen haar gsm rinkelde. Allo allo… ??
en de verhalen van vroeger bij ons moeder kwamen weer boven…. Nostalgie. Het verleden verdiend een mooi plaatsje.


geplaatst door Jackske - 5064 keer gelezen

beoordeeld 2.75/5 (16 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be