Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 14 september 2013

Demotie

De afgelopen jaren is er niet alleen een tornado door mijn persoonlijk leven geraasd. Ook op professioneel vlak heb ik een looping gemaakt.

Toen ik 30 jaar geleden afstudeerde als gegradueerde verpleegkundige was ik wat blij dat ik snel werk vond. Van 'witte woede' was toen nog helemaal geen sprake. Integendeel, er was toen een overaanbod aan witte schorten! Een paar jaren later piepte de gezondheidsector al helemaal anders en dat doen ze nog steeds! Ik vond dus werk in een WZC in het nabije dorp. Zalige plaats om te werken: vooruitstrevend in visie op zorg, goede werkomstandigheden, fijne collega's. Mooi meegenomen dat ik ook fietsend naar het werk kan. Als ik toch met de wagen ga,is de enige kans op file de dag dat de vuilniskar uitrijdt. 

Ik stapte niet in dit beroep om snel promotie te maken.ik vond de zorg aan bed zalig en verving onze afdelingsverantwoordelijke met plezier wanneer deze er niet was. Toen ik na mijn bevallingsrust van zoon de vraag kreeg om zelf afdelingsverantwoordelijke te worden, heb ik even nagedacht. Het betekende dat ik terug moest gaan studeren om mijn kaderopleiding te halen (niet evident met babytje) om nadien een 24 teamleden te coachen! Geen sinecure had ik al begrepen van mijn leidinggevende! Maar het was een uitdaging die ik met veel plezier aanging. Het was hard werken en het takenpakket erg uitgebreid. Ons team kende haar hoogtes (successen) en laagtes (wrijvingen, mislukkingen,...) maar we kwamer er samen steeds sterker uit. 

Toen er een plaats vrij kwam binnen de directie om verantwoordelijke zorg te worden, leek me dit de natuurlijke volgende stap op de carriéreladder. Ik heb mijn 'vrouw' gestaan binnen deze mannenwereld. Gek toch dat de hoogste rangen in deze sector bijna uitsluitend worden ingevuld door mannen in een bijna overwegend vrouwelijke beroep! Maar ik heb me dus kunnen handhaven en mijn bijdrage aan visie op zorg, werkomstandigheden en collegialiteit....geleverd. Gehandhaafd tot de dag dat mijn persoonlijk leven in puin lag!

De energie om mij vast te bijten in moeilijke dossiers was weg, mijn gedachten ordenen was elke dag weer een opgave. Laat staan om gefocust te blijven. Waar ik tot dan elke morgen fluitend naar mijn werk reed,was nu de arbeidsvreugde ver te zoeken.
Het kon mij niet afleiden van mijn moeilijke persoonlijke situatie.Mijn collega's hebben ongelooflijk veel begrip gehad voor mijn situatie en veel voor mij opgevangen. Iets waar ik ze nog steeds dankbaar voor ben. De kar op het werk en ook thuis in mijn eentje trekken werd teveel.Ik verzeilde in een ernstige depressie/burn out en wist dat ik voor de goede werking van het WZC een persoonlijke knoop moest doorhakken. Ik heb toen de stap naar demotie gezet. Het was een moeilijke beslissing. Ik had hard gewerkt om dit alles te bereiken. Dit opgeven was niet evident. Maar net omdat ik deze organisatie zo'n warm hart toedraag, heb ik toch de stap gezet. Ik ben ondertussen terug ingeschakeld in de dagelijkse zorg aan bed en vind dit zalig! Ik vertrek terug fluitend naar mijn werk en ervaar arbeidsvreugde. Geef toe, deze prijs betaal je toch met plezier!

Demotie wordt nog vaak als falen gezien maar voor mij is dit een persoonlijke overwinning geweest... Zowel mijn carriére als de thuissituatie hebben hierdoor een nieuwe boost gekregen. Voor mij is de cirkel op professioneel vlak rond. Nu nog op persoonlijk vlak? 


geplaatst door One4me - 5192 keer gelezen

beoordeeld 4.73/5 (15 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be