Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zondag 1 september 2013

Hoe een slippertje mij terug bij Albert bracht

Enkele weken geleden had ik een valpartijtje bij een (onbemand) tankstation; uitgegleden op eerder gemorste brandstof. Ik was er niet alleen en al gauw staken mensen me de hand om te vragen of ik me bezeerd had. Eén van hen wees me erop dat ik er aangifte moest van doen want “ de uitbater is verantwoordelijk”.
Ik nam foto’s met mn gsm, mijn ‘remsporen’ waren er duidelijk zichtbaar op.

Diezelfde dag nog deed ik de aangifte. Ik verstuurde die met de vraag voor een leesbevestiging.
Die kwam maar niet en na nog een dag geduld nam ik de telefoon.
Ja hoor, die aangifte was er goed geraakt; een andere dienst zou contact opnemen met me.

Tegenwoordig moet een mens nogal geduld aan de dag leggen, zeker als je te maken hebt met de grote spelers op het veld.
Ruim 2 weken, en dit ondanks een verzwikte enkel die me bleef herinneren aan dat slippertje, geduld was er nodig.
Die andere dienst, die was in werking getreden. Ik had hen enkele dagen ervoor een remindertje gestuurd, hun klantendienst kreeg diezelfde mail ook in kopie.
“We hebben de ongevalsaangifte doorgestuurd naar onze verzekeringsmaatschappij, zij zullen contact met u opnemen”
Omdat ik het nogal triestig vond om als klant zo behandeld te worden staakte ik mijn aankopen in het grootwarenhuis waar ik anders trouw over de vloer kwam.
Grootwarenhuis en tankstation zijn nl familie van mekaar…
Ginds gaan tanken deed ik ondertussen ook niet meer.
Betaal ik nu meer voor m’n brandstof? Neen.
Na nog een week kwam dan een berichtje van hun verzekeringsmaatschappij

Goed, een mens moet eten en dus moet je eten kopen.

Op een blauwe zaterdag stak ik de grens over, ik ging terug de sfeer opsnuiven waar ik vroeger wel eens vaker mijn inkopen deed.
Heerlijk winkelen was het, geen aankopen voor nachtwinkels die hun winkelkar in het midden van de rayons zetten, geen winkelwagentjes die lukraak geparkeerd waren terwijl de aankoper zich aan de andere kant van de winkel bevindt, hartelijke sfeer, leuke benamingen op producten.
Een aardbeientaartje heet bij ons simpelweg een aardbeiengebakje.
In m’n koelkast staat, nu nog in de verpakking maar niet meer voor lang, “een frisse zoete zoen van aardbeienrode lippen op een volle romige toet” , eenzelfde soort gebakje maar dan iets anders genoemd. Als je dit leest, kan je het toch onmogelijk laten staan.
Betaal ik meer voor m’n boodschappen? Neen, integendeel en ik hou er een ontspannen moment aan over.

Dus, dat slippertje heeft me terug bij Albert – Albert Heijn weliswaar - gebracht.

 


geplaatst door Aliciah - 4687 keer gelezen

beoordeeld 4.55/5 (11 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be