Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

zaterdag 5 oktober 2013

De 2 week van oktober

Net 18 was ik toen mij moeder stierf.
Ze was amper 49.

Wie of wat ben je op je 18° ?
Het feit dat ik dit hier zo schrijf, moet meteen ook al het antwoord geven.
Die vraag zelf hoef je niet eens te plakken in de tijdsgeest van toen.

Er zijn ondertussen al heel wat jaren voorbij gegaan, een groot stuk van mijn eigen leven heb ik zelf ook al gemaakt maar toch…

Ik betrap me erop dat als ik te maken heb met mensen geboren zijn toen mij moeder geboren werd mn gedachten toch wel afdwalen.
Hoe zou mijn moeder nu zijn? Het komt telkens in me op.
Het heeft niet mogen zijn voor haar, en om heel eerlijk te zeggen ook niet voor mij.
Ik had een flinke band met mn moeder, toen mn haar lang was en nog niet van nature ontkleurd trok ik als 2 druppels water op haar.
Och ja, meningsverschillen waren er ook.
Zij was zo graag heel netjes gekleed, ik hield meer van een kapotte jeans en mn haren in de windJ. Maar diep van binnen was er weinig verschil.
Ik merk nu bij mezelf dat ik heel wat van haar meegedragen heb.
En als ik terug in de tijd kijk, ze was een toffe warme mie.

Een andere vraag die ook wel geregeld naar boven komt: hoe zou mijn leven gelopen zijn mocht ik niet op mn 18° zonder mijn moeder geweest zijn.
Mn jeugdliefde heeft ze gekend en ze schoten allebei zo goed op met mekaar; mn vader kon er niet mee overweg maar daar zit dan weer een gans ander verhaal achter en daar schrijf ik liever niets over hier.

Vreemd was het voor mij om op een dag oma te worden; ik was blij en ben dat uiteraard nog steeds maar ook weer hier kwam de gedachte dat ik nu iets ben dat zij nooit is kunnen worden.
Voor mijn dochter en mijn zoon is mijn moeder een foto; foto’s natuurlijk want ik heb er meerdere; foto’s met verhalen van toen.

Enkele jaren geleden geraakte ik met een voet in de gips. Autorijden was uitgesloten, nadat ik iets eleganter met krukken kon omgaan ben ik dan toch maar eens naar t stad geweest, met de bus en de tram. Een vreselijke bedoening maar ik wou weg, de muren en het plafond kwamen op me af.
Ik nam de tram onder de spoorwegviaduct, het ging niet zo vlot om op te stappen en daar is dan gretig van geprofiteerd geweest: mijn portefeuille verdween uit mn handtas.
Alles was weg, ID, rijbewijs, maaltijdcheques, cash, bankkaart, enz enz maar ook die ene foto van mijn moeder en ik; een foto waarop je zag dat we echt als 2 druppels waren.
Met een nieuwe ID enz te kopen was ik ervan af, maar die foto… die ben ik voorgoed kwijt.

En die ene dag in oktober, haar sterfdag, die blijft hangen.
Met de jaren zelfs meer en diepgaander nog dan telkens weer het jaar ervoor.

 


geplaatst door Aliciah - 4420 keer gelezen

beoordeeld 3.6/5 (5 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be