Home
Dating voor hoger opgeleide singles
Home Facts & figures Succesverhalen Hoe werkt het?

maandag 11 november 2013

Verrijking

En terwijl ze aan boord stapt zegt zij: 'Dit is een uniek moment'
'Voor mij ook' is zijn antwoord
'Maar dan wel van heel andere orde' schiet er door haar hoofd

De week ervoor schaatsten ze samen over het bevroren water. Het is zo'n prachtige winterdag. Een blauwe lucht en ijs waarvan je droomt. De kinderen vermaken zich vlak voor t huis op de schaats en met de sleetjes. En zij schaatsen samen heen en weer. Af en toe word er gestopt en gaat hij op zijn knieën om haar ouderwetse Friese doorlopers weer goed vast te zetten. Hij maakt daar nog een grapje over: 'zo kort als ik je ken ga ik nu al door mijn knieën voor jou…'

Stiekem toch wel heel verliefd vraagt ze een week later aan een gezamenlijk vriendin zijn telefoonnummer. Spontaan nodigt hij haar uit aan boord te komen voor een drankje om daarna de stad in te gaan. Wat wiebelig loopt ze door het gangboord naar de ingang van de kajuit. Aan de waterkant naar de schittering van de zon op het water turen en genieten van de bootjes heeft ze altijd gedaan. Maar nooit heeft ze de behoefte gevoeld zelf op een boot te gaan. Ze kon zich werkelijk niet voorstellen hoe plezierig dat is. De tijd zal haar nog verrassende momenten brengen, maar dat wist ze toen nog niet.

De basis van de relatie met hem is wel juist die avond gelegd. Of was de vonk al op t ijs overgeslagen? Als verliefde tieners hebben ze elkaar gezoend na terugkomst uit de stad. Binnen enkele weken zorgt hij voor een zeilpak en zeilles. En ontdekt zij het plezier en de ontspanning van het zeilen, de wind, het water en de andere elementen van de natuur.

Het is die zomer dat ze voor t eerst met een klein bootje ook zelf het water op gaat. Dat is wel spannend maar gelijkertijd ook super tof. In diezelfde zomer volgt samen met hem een oversteek van Frankrijk naar Engeland. Na vijfenveertig mijl word het schip gekeerd. Zogenaamd omdat zij zo zeeziek is. Wat haar betreft zeilen ze die andere vijfenveertig mijl gewoon door. Maar achteraf hoort ze dat het weer te slecht was om veilig door de storm te komen. Een dag later volgt een nieuwe poging. En zo met vier mannen aan boord voelt zij zich heel veilig.

Onder een strak blauwe hemel, met een prachtig melkmeisje en heel veel wind vlotte het goed die dag. Tot vijf mijl voor de kust van Brighton. Daar loopt tijdens het strijken van de zeilen de boot uit zijn roer en klapt de giek dubbel. Onervarenheid van de bemanning of gewoon pech. Op golven van vijf meter met een enorm wapperend zeil en een giek die als een gek heen en weer gaat denkt zij dat hun einde nabij is. De mannen kennen haar angst niet en weten de boot weer onder controle te krijgen, ruimen de ravage op en sturen de boot richting haveningang. Het binnenvaren was zo nog spannender. Een enorme stroming en zijwaartse wind maakte het zeer moeilijk de haven veilig in te gaan. Maar het lukt. Nog nooit was ze zo blij veilig voet aan wal te zetten. De thuisreis verloopt daarna een stuk meer ontspannen. En onderweg hervind ze haar vertrouwen en geniet van de wind en het water.

De relatie gaat voorbij maar zo niet haar liefde voor het zeilen. Ze gaat eens mee met een driemaster en ontdekt daar nog meer plezier; het met een grote groep mensen dezelfe passie delen. Ze word gevraagd om als watch leader te komen werken. Daar hoeft ze niet lang over na te denken. De combinatie van zeilen, les geven en werken met mensen van verschillende leeftijden en met met verschillende achtergronden past haar goed. Ze ontdekt de vele gezichten van de Noordzee en de Atlantische Oceaan, ieder weertype brengt nieuwe avonturen. Ze komt op diverse bestemmingen. En ontmoet de meest uiteenlopende mensen.

Altijd had ze gedacht haar hart verloren te zijn op zee. Ze voelt zich thuis te midden van de stilte van de golven, onder de sterren hemel en bij de maan, maar ook in storm en met het zout van de zee op haar lippen. De drang om te varen is groot. Aan de wal is ze gelukkig, maar altijd kijkt ze uit naar het moment weer op zee te zijn. Ze komt erachter komt dat ze haar hart niet verloren is op zee maar juist zichzelf daar weer terug heeft gevonden. Want te midden van al het natuur geweld of de natuurlijke rust is ze altijd thuis, thuis in haar zelf. Wie er ook om haar heen is. Wat er ook gebeurd. Ze voelt zich als een vis in het water, met zichzelf.

De tijd verstrijkt. De functie was niet altijd even gemakkelijk te combineren met haar leven op de wal. En dat maakt dat ze stopt met varen. Met een warm hart denkt ze terug aan die tijd. Zonder tranen, zonder weemoed, zonder dat ze iets mist…. De liefde die was begonnen op het bevroren water bracht haar terug heel dicht bij haar zelf. Dan is verloren liefde geen verloren liefde meer, maar een verrijking van het leven.

 

 


geplaatst door Jolie - 4524 keer gelezen

beoordeeld 3.44/5 (9 Stemmen)

Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.be zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina

Over match4me - Privacy & cookies - Algemene voorwaarden - Veelgestelde vragen - Herroeping - Contact
Veilig online winkelen met BeCommerce!

Mobiele site
Android app on Google Play iPhone app on iTunes
© Match4me.be